მირიან მირიანაშვილი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

მირიან მირიანაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1961,[1] თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი და იურისტი.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მირიან მირიანაშვილი დაიბადა შოთა მირიანაშვილისა და ნანი რთველიაშვილის ოჯახში. 1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი გეოფიზიკის სპეციალობით, 1999 წელს კი იმავე უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1987 წელს ასპირანტურის დამთავრების შემდეგ იქვე ეწეოდა სამეცნიერო და პედაგოგიურ საქმიანობას.

80-იანი წლების მეორე ნახევრიდან ეროვნულ-განმთავისუფლებელი მოძრაობის მონაწილეა. სხვადასხვა დროს იყო საქართველოს სახალხო ფრონტის გამგეობის, მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოს მუდმივი საბჭოს წევრი და საუნივერსიტეტო მოძრაობის თავმჯდომარე. 1990 წელს არჩეულ იქნა საქართველოს უზენაესი საბჭოს წევრად. იყო საკონსტიტუციო კომისიის წევრი და 1991 წლის 31 მარტის დამოუკიდებლობის შესახებ რეფერენდუმის ერთ-ერთი ორგანიზატორი.

1995-1998 წლებში საქართველოს რეფორმატორთა კავშირის ორგ.მდივანია შემდეგ პოლიტ.მდივანი.

1999-2002 წლებში საქართველოს ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის თავმჯდომარეა.[2]

პოლიტიკური კარიერის მანძილზე 3-ჯერ იყო ემიგრაციაში სხვადასხვა ხელისუფლებების დროს.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. მირიანაშვილი მირიან. საქართველოს პარლამენტი. წაკითხვის თარიღი: 18 დეკემბერი, 2017.
  2. მირიან მირიანაშვილი. nplg.gov.ge. წაკითხვის თარიღი: 18 დეკემბერი, 2017.