ბურუნდი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ბურუნდის რესპუბლიკა
Republika y'u Burundi
République du Burundi
ბურუნდი
ბურუნდის
ჰიმნი: Burundi bwacu
დედაქალაქი
(და უდიდესი ქალაქი)
ბუჟუმბურა
3°30′ ს. გ. 30°00′ ა. გ. / 3.500° ს. გ. 30.000° ა. გ. / -3.500; 30.000
ოფიციალური ენა კირუნდი, ფრანგული
მთავრობა რესპუბლიკა
 -  პრეზიდენტი პიერ ნკურუნზიზა
ფართობი
 -  სულ 27 830 კმ2 (145-ე)
 -  წყალი (%) 7,8
მოსახლეობა
 -  2005 შეფასებით 7 548 000 (94-ე)
 -  2008 აღწერა 8 053 574 
 -  სიმჭიდროვე 312 კაცი/კმ2 (43-ე)
მშპ (მუპ) 2003 შეფასებით
 -  სულ $4.517 მილიარდი (142-ე)
 -  ერთ მოსახლეზე $739 (163-ე)
აგი (2007) 0.413 (დაბალი) (167-ე)
ვალუტა ბურუნდის ფრანკი (BIF)
დროის სარტყელი (UTC +2სთ.)
 -  ზაფხულის (DST) (UTC +2სთ.) (UTC)
ქვეყნის კოდი BDI
Internet TLD .bi
სატელეფონო კოდი 257

ბურუნდი (ფრანგ. Burundi) — სახელმწიფო ცენტრალურ აფრიკაში. დედაქალაქი — ბუჟუმბურა. ქვეყანას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება — რუანდა, სამხრეთიდან და აღმოსავლეთიდან — ტანზანია, ხოლო დასავლეთიდან — კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა. ზღვაზე გასასვლელი არ აქვს. სამხრეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება ტბა ტანგანიიკა. ზღვაზე გასასვლელი არ გააჩნია. მოსახლეობის რაოდენობა 2008 წლის აღწერით შეადგენს 8 053 574 ადამიანს[1][2].

სექციების სია

გეოგრაფია[რედაქტირება]

გეოგრაფიული მდგომარეობა[რედაქტირება]

ბურუნდის რუკა.
ბურუნდის რელიეფი.
ბურუნდის ხედი კოსმოსიდან.

ბურუნდი — სახელმწიფოა, რომელსაც ზღვაზე გასასვლელი არა აქვს. საზღვრების საერთო სიგრძეა — 974 კმ: დასავლეთით — კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკასთან (233 კმ), ჩრდილოეთით — რუანდასთან (290 კმ), აღმოსავლეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ტანზანიასთან (451 კმ)[3]. ქვეყნის ფართობი შეადგენს 27 830 კმ²-ს, რომლის 25 650 კმ² მოდის ხმელეთზე[3]. სახელმწიფო მდებარეობს პლატოზე, რომელიც სამხრეთ-დასავლეთისკენ ეშვება ტანგანიიკის ტბისკენ.

რელიეფი[რედაქტირება]

ქვეყანა ძირითადად შედგება პლატოსაგან, დასავლეთით მდებარეობს მერიდიონალურად მიმართული მთის ჯაჭვი, რომელიც რუანდაშიც გრძელდება. ცენტრალური პლატოს საშუალო სიმაღლეა — 1525 მეტრიდან 2000 მეტრამდე. ყველაზე უფრო მაღალი მწვერვალიამთა ჰეჰა, რომელიც მდებარეობს ბუჟუმბურადან სამხრეთ-აღმოსავლეთით და სიმაღლეში აღწევს 2760 მეტრს[4]. ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთში და სამხრეთში სიმაღლეები დაახლოებით 1370 მეტრია. ტანგანიიკის ტბის ჩრდილოეთით, მდინარე რუზიზის გასწვრივ არსებული დედამიწის ზოლი, რომელიც აღმოსავლეთ აფრიკის რღვევის ხაზის ნაწილია, 915 მეტრს ქვემოთ მყოფი ქვეყნის ერთადერთი რაიონია. ტანგანიიკის ტბის სიახლოვეს მდებარეობს ქვეყნის ყველაზე დაბალი წერტილი — 772 მეტრი[5]. ტანგანიიკის ტბა და მასში ჩამდინარე სასაზღვრო მდინარე რუზიზი მდებარეობენ ჩრთილოეთით გაფართოებულ ნაყოფიერ ნიადაგიან დაბლობზე. ქვეყნის ცენტრში და აღმოსავლეთით მდებარეობს ვაკე ადგილები, რომლებიც გარშემორტყმულია მთებით და ჭაობებით.

გეოლოგია და ნიადაგი[რედაქტირება]

ბურუნდის დიდი ნაწილი აგებულია უმნიშვნელოდ ტრანსფორმირებული პროტეროზოური ეონის მეზოპროტეროზოური ერის კიბარანის ზოლის ნატეხი ჯიშებით, რომელიც გრძელდება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკიდან ტანზანიამდე და უგანდამდე ბურუნდის და რუანდის გავლით. კიბარანის კლდეები შერეულია გრანიტის ჯიშებთან და 350 კმ-ის სიგრძეზე არსებობს მაფიური და ულტრამაფიური ინტრუზიის ვიწრო ზონა. ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში კიბარანის ზოლი შეზღუდულია ნეოპროტეროზოური ერის მალარაგაზის წყლის ნალექებით კრისტალური ფიქლების, კირქვის დოლომიტის და ლავის ძირითადი მინარევებით. ტანგანიიკის ტბის ჩრდილოეთით ქვეყანა აგებულია მესამეული და მეოთხედური პერიოდების დანალექებით[6].

ქვეყანაში ძირითადად სჭარბობს ღია ფერის, ტყისმწარმოებელი ნიადაგი, რომელიც აყალიბებს ჰუმუსის თხელ ფენას ლატერიტულ (რკინით მდიდარი) სუბნიადაგზე. გაბატონებულია მთის წითელი ჰუმუსიან-ფერალიტური ნიადაგი; რუზიზის ხეობაში — შავი ტროპიკული ნიადაგი. საუკეთესო ნიადაგი ჩამოყალიბებულია ალუვიონად, მაგრამ ისინი შეზღუდულია დიდი მდინარეების ხეობებით. სერიოზული პრობლემაა ნიადაგის ეროზია, რომელიც დაკავშირებულია ზედაპირის ქანობებთან და ნალექებთან, ასევე სოფლის მეურნეობის განვითარებასთან[7].

სასარგებლო წიაღისეული[რედაქტირება]

ბურუნდიში არსებობს მინდვრის შპატის, კაოლინის, ფოსფორის, პლატინის ჯგუფის ლითონების, კვარციტის, ხმელეთზე იშვიათი ლითონების, ვანადიუმის, კირქვის მნიშვნელოვანი საბადოები. მაბაიაში, ჩანკუზოში, ტორა-რუზიბაზიში, მუიინგში არსებობს ოქროს საბადო. კაიანზას და კირუნდოს პროვინციებში მუშავდება კასატერიტის, კოლუმბიტოტანტალიტის და ვოლფრამის საბადო. 1974 წელს აღმოჩენილი ნიკელის მარაგი შეფასებულია 370 მილიონ ტონად (მსოფლიო მარაგის 3-5 %)[8].

წყლის რესურსები[რედაქტირება]

ბურუნდის ტერიტორიის დიდი ნაწილი ეკუთვნის ნილოსის აუზს (მთავარი მდინარეებია რუვუვუ და აკანიარუ), უკიდურესი დასავლეთი და სამხრეთ-აღმოსავლეთი — მდინარე კონგოს აუზს (მალაგარასი და რუზიზი).

ძირითადი მდინარეებია: რუზიზი, მალაგარასი და რუვუვუ, არც ერთი მათგანი არ არის სანაოსნო. მდინარეების — მალაგარასის და რუზიზის წყლები მოსარწყავად გამოიყენება ქვეყნის აღმოსავლეთ და დასავლეთ ნაწილებში.

მდინარეები ქმნიან ქვეყნის საზღვრების დიდ ნაწილს. კანიარი და კაგერა გამოყოფს ბურუნდის რუანდისაგან საერთო საზღვრის ბევრ მონაკვეთზე, ხოლო მდინარე მალაგარასი ქმნის ქვეყნის სამხრეთი საზღვრის დიდ ნაწილს[4].

ბურუნდიში მდებარეობს მდინარე ნილოსის ზღვასთან მიერთებიდან ყველაზე უფრო შორს არსებული სათავე. თუმცა ფორმალურად ნილოსი სათავეს იღებს ვიქტორიას ტბიდან, ნილოსის დინებას მიეკუთვნება ამ ტბაში ჩამდინარე მდინარე კაგერა, რომლის ზემო შენაკადის სათავე — მდინარე რუვირონზა, მდებარეობს კიკიზის მთაზე.

ქვეყნის სამხრეთში და დასავლეთში მდებარე ტანგანიიკის ტბა გაყოფილია ბურუნდის, ტანზანიასა და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის. ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთში მდებარეობს კოჰოჰოს და რუგვეროს ტბები.

კლიმატი[რედაქტირება]

ბურუნდის კლიმატი ძირითადად ტროპიკულია[9][10] ტემპერატურის დღის მნიშვნელოვანი ამპლიტუდებით. ტემპერატურა ასევე შესამჩნევად მერყეობს ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონებში სიმაღლეზე დამოკიდებულების მიხედვით. საშუალო ტემპერატურა ცენტრალურ პლატოზე შეადგენს 20 °C-ს, ტანგანიიკის ტბის გარშემო ტერიტორიაზე 23 °C-ს, ქვეყნის ყველაზე უფრო მაღალი მთების ტერიტორიაზე 16 °C-ს. ბუჟუმბურას საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 23 °С-ს[9].

ატმოსფერული ნალექები არარეგულარულია, ყველაზე უფრო მეტია ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით. ბურუნდის დიდ ნაწილზე ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა შეადგენს 1300-1600 მმ-ს, რუზიზის დაბლობზე და ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში 750-1000 მმ-ს[9]. ნალექების მოსვლის მიხედვით გამოყოფენ ოთხ სეზონს: გრძელი მშრალი სეზონი (ივნისი—აგვისტო), მოკლე ნოტიო სეზონი (სექტემბერი—ნოემბერი), მოკლე მშრალი სეზონი (დეკემბერი—იანვარი) და გრძელი ნოტიო სეზონი (თებერვალი—მაისი).

ფლორა და ფაუნა[რედაქტირება]

ბურუნდი ძირითადად სასოფლოსამეურნეო, სასაძოვრო ქვეყანაა, რის შედეგადაც ხდება ტყის გაჩეხვა, ნიადაგის ეროზია და ტრადიციული ცხოვრების სფეროს განადგურება. ფოთოლმცვივანი მარადმწვანე ტროპიკული ტყე შეცვლილია მეორეული სავანითა და კულტურული მცენარეულობით. ტყეები ბურუნდის მოსახლეობის დიდი სიმჭიდროვის გამო გაჩეხილია ქვეყნის თითქმის მთელ ტერიტორიაზე, დაახლოებით 600 კმ² ტერიტორიის გარდა. ტყეების ფართობი ყოველწლიურად მცირდება საერთო ფართობის 9 %-ით. დარჩენილ ტყეებს შორის ჭარბობს ევკალიპტი, აკაცია, ლეღვი და ზეთის პალმა. ქვეყნის დიდი ნაწილი დაფარულია სავანის მცენარეულობით.

ბურუნდის ფაუნა მდიდარი იყო სოფლის მეურნეობის განვითარებამდე. დღეისათვის ქვეყანაში გვხვდება სპილო, კამეჩი, ბეჰემოთები, ნიანგები, გარეული ღორები, ლომები, ანტილოპები, ფრთამატყლიანები, სხვადასხვა სახეობის მაიმუნი; მრავალრიცხოვანი ფრინველი, ქვეწარმავალი[11].

ქვეყანაში უხვი ორნიტოფაუნაა. ყველაზე უფრო გავრცელებულია: გვირგვინოსანი წეროები, ციცრები, გნოლები, იხვები, ბატები, მწყრები, ჩიბუხები. ფრინველთა 451 სახეობა ბარტყებს ჩეკავენ ქვეყნის ტერიტორიაზე. მოსახლეობის ზრდასთან დაკავშირებით ბევრი სახეობის პოპულაცია მცირდება ან ქრება.

ტანგანიიკის ტბაში დაცურავს თევზების დიდი რაოდენობა, მათ შორის ნილოსის ქორჭილა, მტკნარი წყლის სარდინები. ტანგანიიკის ტბაში არსებული თევზის 130 სახეობაზე მეტი ენდემია[11].

დაცული ტერიტორიები[რედაქტირება]

ბურუნდუში არსებობს ორი ეროვნული პარკი:

  • კიბირას ეროვნული პარკი (ფართობი 37 870 ჰა) მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით, ესაზღვრება ტყის ეროვნულ პარკ ნიუნგვეს რუანდაში. ოფიციალურად იმყოფება დაცვის ქვეშ 1933 წლიდან, იცავს მთის ტროპიკული ტყეების პატარა რეგიონს, რომლებსაც უკავია პარკის ფართობის 96 %. ყველაზე გავრცელებული მცენარეების სახეობებია: Symphonia globulifera, Newtonia buchananii, Albizia gummifera და Entandrophragma excelsum. ასევე არსებობენ მთის ჭაობიანი და ბამბუკ Arundinaria alpine-ის ტერიტორიები[12].
  • რუვუბუს ეროვნული პარკი (ფართობი 43 630 ჰა) მდებარეობს ბურუნდის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდინარე რუვუბუს გასწვრივ. შექმნილია 1980 წელს. მდინარე რუვუბუს ხეობა ქმნის მეანდრების რიგს, ჭაობის მცენარეებით, ტყეებით და სავანებით[13].

ისტორია[რედაქტირება]

კოლონიამდელი პერიოდი[რედაქტირება]

ბურუნდის ძველი და საშუალო საუკუნეების ისტორია ნაკლებადაა შესწავლილი. ამ რეგიონის პირველი მაცხოვრებლები იყვნენ ტვას პიგმეები, რომლებიც დაახლოებით ჩვენი წელთაღრიცხვის 1000 წელს განდევნეს ჰუტუს მიწადმოქმედებმა. XV—XVI საუკუნეებში აქ მოვიდნენ მომთაბარე-მეცხოველეები ტუტსი.

XVII საუკუნეში თანამედროვე ბურუნდის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა ბურუნდის დამოუკიდებელი ფეოდალური სამეფო. პირველმა ცნობილმა მვამიმ (მეფე) ნტარე I-მა (მართავდა 1720-1760 წწ.) გააერთიანა ამ ტერიტორიაზე არსებული დაქსაქსული სახელმწიფოები და შექმნა ერთიანი სამეფო. ნტარე II-ს მმართველობის პერიოდში (მართავდა 1825-1852 წწ.) ხდება სამეფოს აყვავება. მეზობლებთან დიდი რაოდენობით ომების შემდეგ ნტარე II-მ გააფართოვა საკუთარი სამეფოს ტერიტორია თითქმის დღევანდელ საზღვრებამდე. XIX საუკუნის ბოლოდან XX საუკუნის დასაწყისამდე ქვეყანაში მიდიოდა ძმათამკვლელი ომები.

კოლონიალური პერიოდი[რედაქტირება]

პირველი ევროპელი, რომელიც ეწვია თანამედროვე ბურუნდის ტერიტორიას, იყო ჯონ ჰანიგ სპიკი, რომელიც რიჩარდ ფრენსის ბერტონთან ერთად მოგზაურობდა ტანგანიიკის ტბის რაიონში 1858 წელს. მათ მდინარე ნილოსის სათავის ძებნაში გამოიკვლიეს ტბის უკიდურესი ჩრდილოეთი ნაწილი. 1871 წელს ჰენრი მორტონ სტენლიმ და დეივიდ ლივინგსტონმა ჩააღწიეს ბუჟუმბურამდე და გამოიკვლიეს მდინარე რუზიზის რაიონი. 1884—1885 წლების ბერლინის კონფერენციის შემდეგ გერმანიის გავლენის ზონა აღმოსავლეთ აფრიკაში გაფართოვდა თანამედროვე რუანდის და ბურუნდის ტერიტორიამდე. 1894 წელს გერმანელმა გრაფმა ფონ გიოტზენმა აღმოაჩინა კივუს ტბა. ოთხი წლის შემდეგ თანამედროვე ბურუნდის ტერიტორიას ეწვივნენ პირველი მისიონერები[14].

XIX საუკუნის II ნახევარსა და XX საუკუნის დამდეგს ბურუნდში შინაომები გაჩაღდა. ევროპელი კოლონიზატორები ცდილობდნენ ამით ესარგებლათ. 1899 წელს ქალაქ უსუმბურაში (ბუჟუმბურა) დაარსდა გერმანული სამხედრო პოსტი. 1903 წელს ბურუნდი შევიდა გერმანიის აღმოსავლეთი აფრიკის შემადგენლობაში. პირველ მსოფლიო ომში გერმანიის დამარცხების შემდეგ, ქვეყანა გახდა ბელგიის სამანდატო ტერიტორიის — რუანდა-ურუნდის (ურუნდი-ბურუნდის სახელწოდება სუაჰილის ენაზე, რომელიც მიღებული იყო კოლონიალიზმის პერიოდში) შემადგენელი ნაწილი. 1946 წელს დეკემბერში გაერომ რუანდა-ურუნდი ბელგიის სამეურვეო ტერიტორიად გამოაცხადა. იგი გაერთიანებული იყო ბელგიის კონგოსთან ადმინისტრაციულ კავშირში, მაგრამ ცალკე ვიცე-საგუბერნატოროს ქმნიდა. საკანონმდებლო და აღმასრულებელ ხელისუფლებას ახორციელებდა ბელგიის მეფე და პარლამენტი. ფაქტობრივად ქვეყანას მართავდა ვიცე-გუბერნატორი (1959 წლიდან — გენერალ-რეზიდენტი). მაგრამ თუ კონგოს მართავდა უშუალოდ ბრიუსელი, რუანდა-ურუნდიში ხელისუფლება ტუტსის არისტოკრატიას ეკავა[15].

კოლონიალიზმის პერიოდში რუანდა-ურუნდის მოსახლეობას დაეკისრა მძიმე ბეგარა (მუშახელის იძულებითი შეგროვება კატანგის მაღაროებში სამუშაოდ და სხვა). 1950-იანი წლების განმავლობაში ბელგიის ხელისუფლება, მიუხედავად საერთაშორისო ზეწოლისა, უარს აცხადებდა მიეცა დამოუკიდებლობა თავისი კოლონიებისთვის. 1950-იანი წლების ბოლოდან გაძლიერდა განმათავისუფლებელი მოძრაობა. შეიქმნა ბევრი პოლიტიკური პარტია; მათ შორის დიდი გავლენით სარგებლობდა 1959 წელს დაარსებული ბურუნდის ერთობისა და ეროვნული პროგრესის პარტია (დამაარსებელი ლუი რვაგასორე), რომელიც მოითხოვდა კოლონიური რეჟიმის მოსპობასა და ბელგიის ჯარების გაყვანას, ასევე ქრისტიან-დემოკრატიული პარტია, რომელიც მოითხოვდა ბურუნდისათვის თვითმმართველობის უფლების მინიჭებას მეურვეობის რეჟიმის ფარგლებში.

1961 წელს ბურუნდიში ჩატარებულ არჩევნებში, კოლონიალური ადმინისტრაციის სურვილის მიუხედავად, გაიმარჯვა ბურუნდის ერთობისა და ეროვნული პროგრესის პარტიამ, რომელმაც მოიპოვა ხმების 80 % და საკანონმდებლო ორგანოში 64 ადგილიდან მიიღო 58 ადგილი. პრინცი ლუი რვაგასორე დაინიშნა პრემიერ-მინისტრად, მაგრამ 13 ოქტომბერს ის მოკლეს ოპოზიციური დემოკრატიული პარტიის კრეტიენის აგენტებმა. მისმა სიკვდილმა დაარღვია ჰუტუს და ტუტსის ერთობა, რისთვისაც ის იბრძოდა დიდი ხნის განმავლობაში[16].

თანამედროვე ისტორია[რედაქტირება]

1962 წლის 27 ივნისს გაეროს სპეციალურმა სესიამ მიიღო გადაწყვეტილება 1962 წლის 1 ივლისიდან ბელგიის მეურვეობის ლიკვიდაციის შესახებ რუანდა-ურუნდიზე, რომლის ტერიტორიაზეც იმავე დღეს შეიქმნა ორი დამოუკიდებელი სახელმწიფო — რუანდის რესპუბლიკა და ბურუნდის სამეფო. 1962 წლის 26 ივლისს ბურუნდი მიიღეს გაეროში. ბურუნდის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ქვეყანაში ხელისუფლება ხელში აიღო ტუტსის წარმომადგენლებმა, რომლებიც ახალ სახელმწიფოში იყვნენ ეროვნულ უმცირესობაში. მვამმა (მეფე) მვამბუტსა IV-მ მმართველი პარტიის კავშირი ეროვნული პროგრესისათვის (UPRONA) დახმარებით ქვეყანაში დაამყარა ავტორიტეტული რეჟიმი. დამოუკიდებლობის მიღების პირველი წლებიდან UPRONA-ს მთავრობა უარს აცხადებდა მიეცა ჰუტუს წარმომადგენლებისთვის თანაბარი უფლებები. ასეთი პოლიტიკა ხელს უწყობდა ქვეყანაში ეთნიკურ დაპირისპირებებს.

1965 წლის ოქტომბერში ჰუტუმ წამოიწყო სამხედრო გადატრიალების წარუმატებელი მცდელობა, რომელიც დამთავრდა ამ ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენლების ახალი დაპატიმრებებით და დასჯით. მაშინვე დაიწყო სერიოზული უთანხმოებები ტუტსის ხელმძღვანელობაში. ჰუტუს ჩახშობილი სამხედრო გადატრიალებიდან ერთი წლის შემდეგ, 1966 წლის 8 ივლისს შთამომავალმა პრინცმა შარლ ნდიზიიემ, არმიის დახმარებით, რომელსაც მეთაურობდა პოლკოვნიკი მიშელ მიჩომბერო, ჩამოაგდო საკუთარი მამა და ტახტზე ავიდა ნტარე V-ს სახელით. ნოემბერში მორიგი სამხედრო გადატრიალების დროს ის ასევე პოლკოვნიკმა მიშელ მიჩომბერომ ჩამოაგდო, რომელმაც ბურუნდი რესპუბლიკად გამოცხადდა, ხოლო საკუთარი თავი პირველ პრეზიდენტად და მთავრობის ხელმძღვანელად. მაგრამ ტუტსი-მონარქისტები ცდებს არ იკლებდნენ ხელისუფლებაში დასაბრუნებლად და 1972 წელს მათ წამოიწყეს წარუმატებელი მცდელობა მიჩომბეროს რეჟიმის დასამხობად, რომელიც დამთავრდა მასობრივი მკვლელობებით (აჯანყების ჩახშობის დროს მოკლეს ყოფილი მეფე ნტარე V).

შემდგომში ქვეყანამ გადაიტანა კიდევ რამდენიმე გადატრიალების მცდელობა, რომელთა შედეგად ქვეყანაში დამყარდა სამხედრო დიქტატურა. 1987 წელს ხელისუფლებაში მოვიდა მაიორი პიერ ბუიოია, რომლის მმართველობის წლებში დაიწყო გენოციდი ბურუნდიში — სერიოზული ეთნიკური შეტაკებები ტუტსისა და ჰუტუს შორის. ქვეყნის ისტორიაში პირველად, 1993 წლის 1 ივნისს ჩატარებულ პრეზიდენტის დემოკრატიულ არჩევნებზე სახელმწიფოს მეთაური გახდა ჰუტუს წარმომადგენელი მელქიორ ნდადაიე, რომელიც მალევე ჩამოაგდეს და მოკლეს ტუტსის სამხედროებმა. ქვეყანაში დაიწყო ბურუნდის სამოქალაქო ომი ორ ეთნიკურ ჯგუფს შორის. მაგრამ მალე დადგა მცირე სიწყნარე და 1994 წელს ეროვნულმა კრებამ აირჩია ახალი პრეზიდენტი სიპრიენ ნტარიამირა, რომლის მკვლელობამაც გამოიწვია ეთნიკური შეტაკებების ახალი ტალღა. ამ არეულობების ფონზე 1996 წლის ივლისში მოხდა ახალი სამხედრო გადატრიალება და ხელისუფლებაში მოვიდა ტუტსის წარმომადგენელი — მაიორი პიერ ბუიოია. გაერომ და აფრიკის ერთობის ორგანიზაციამ დაგმო ახალი სამხედრო რეჟიმი და ბურუნდის წინააღმდეგ შემოიღეს მთელი რიგი ეკონომიკური სანქციები.

ბურუნდის რამდენიმეწლიან სამოქალაქო ომში და ეთნიკურ კონფლიქტებში დამყარდა შედარებითი სიმშვიდე, ძირითადად ქვეყანაში საერთაშორისო ძალისხმევების გამო. პრეზიდენტმა დომიტიენ ნდაიიზეიემ და ჰუტუს ეთნიკური დაჯგუფების — «ეროვნული განთავისუფლების ძალების» ლიდერმა აგატონ რვასამ ტანზანიაში მოლაპარაკებების შემდეგ ხელი მოაწერეს შეთანხმებას ძალადობის შეწყვეტაზე.

პოლიტიკური წყობა[რედაქტირება]

კონსტიტუცია[რედაქტირება]

ბურუნდის პირველი კონსტიტუცია მიღებული იქნა 1981 წელს. კონსტიტუციის თანახმად, სახელმწიფოს და მთავრობის მეთაური პრეზიდენტია, რომელიც ირჩევა ხუთი წლის ვადით ღია საყოველთაო არჩევნებზე. კონსტიტუციაში არსებობდა ჩანაწერი, რომლის თანახმადაც პრეზიდენტის პოსტზე კანდიდატი შეიძლება ყოფილიყო მხოლოდ ქვეყანაში ერთადერთი კანონიერი პარტიის — კავშირი ეროვნული პროგრესისათვის (UPRONA) ლიდერი, სადაც მთავარ როლს თამაშობდნენ ტუტსის წარმომადგენლები. 1992 წელს მიღებული ახალი კონსტიტუციით, ქვეყანაში შემოიღეს მრავალპარტიულობა, ხოლო პრეზიდენტის არჩევა გახდა საყოველთაო არჩევნებით. დღეისათვის ქვეყანაში მოქმედებს 2005 წლის თებერვლის რეფერენდუმის დროს მიღებული კონსტიტუცია.

აღმასრულებელი ხელისუფლება[რედაქტირება]

აღმასრულებელი ხელისუფლება თავმოყრილია პრეზიდენტის ხელში, რომელიც კონსტიტუციის თანახმად სახელმწიფოს და მთავრობის მეთაურია[17]. ირჩევა პირდაპირი არჩევნებით 5 წლის ვადით არა უმეტეს ორი ვადისა. ის ასევე არმიის მთავარსარდალია და ეროვნული ერთიანობის გარანტია. მოქმედი სახელმწიფოს მეთაური პიერ ნკურუნზიზა არჩეული იქნა ამ პოსტზე პარლამენტში კენჭისყრით, გარდამავალი კონსტიტუციის თანახმად, რომელიც მიღებულია 2005 წლის თებერვალში[18]. 2010 წლის 28 ივნისს ქვეყანაში დაიწყო პრეზიდენტის პირდაპირი არჩევნები, რომელშიც ნკურუნზიზა დარჩა ერთადერთი მონაწილე წინასაარჩევნო ბრძოლებიდან ყველა ალტერნატიული კანდიდატის გასვლის შემდეგ[19].

პრეზიდენტს უფლებამოსილების აღსრულებაში ასისტირებას უკეთებენ ორი ვიცე-პრეზიდენტი, რომელთაგან ერთი კოორდინაციას უკეთებს პოლიტიკურ და ადმინისტრაციულ, ხოლო მეორე — ეკონომიკურ და სოციალურ სფეროებს. ორივე ვიცე-პრეზიდენტი ინიშნება სახელმწიფოს მეთაურის მიერ ეროვნულ ასამბლეაში თათბირის შემდეგ. მინისტრთა კაბინეტის ჩამოყალიბებაში თავის როლს თამაშობს ეთნიკური შემადგენლობა, რომელიც განისაზღვრება კვოტებით: ჰუტუსთვის 60 % და ტუტსისთვის 40 %[20].

საკანონმდებლო ხელისუფლება[რედაქტირება]

საკანონმდებლო ხელისუფლება წარმოდგენილია ორპალატიანი პარლამენტით, რომელიც შედგება ეროვნული ასამბლეისაგან (ფრანგ. L'Assemblée Nationale) და სენატისაგან[21]. ეროვნული ასამბლეა შედგება 5 წლის ვადით არჩეულ მინიმუმ 100 წევრისაგან. მისი ჩამოყალიბებისას გათვალისწინებულია ეთნიკური (60 % ჰუტუ და 40 % ტუტსი) და სქესობრივი (70 % მამაკაცები და 30 % ქალები) პრინციპები. ეროვნული დამოუკიდებელი საარჩევნო კომისია ასევე ნიშნავს დამატებით წევრებს ეთნიკური უმცირესობების ინტერესების გამოსახატავად[3].

სენატი შედგება 49 წევრისაგან, რომელთაგან 34 ირჩევა არაპირდაპირი არჩევნებით 5 წლის ვადით, დარჩენილი ადგილები ნაწილდება ეთნიკურ უმცირესობებს და ყოფილ სახელმწიფოს მეთაურებს შორის[22].

პარლამენტის საკანონმდებლო ფუნქციები შეზღუდულია კონსტიტუციით. პრეზიდენტს საკონსტიტუციო სასამართლოსთან თათბირის შემდეგ შეუძლია გამოსცეს ბრძანებულება, რომელსაც აქვს კანონზე უფრო დიდი ძალა[18].

სასამართლო ხელისუფლება[რედაქტირება]

ყველაზე დაბალ დონეზე მცირე დავას ჩვეულებრივი სამართლის საფუძველზე წყვეტენ კოლინეს (ბორცვის) სასამართლოები (კირუნდის ენა — intahe yo ku mugina), რომლებიც შედგებიან უხუცესებისგან (კირუნდის ენა — abashingantahe) და სხვა არჩეული წევრებისაგან[23]. კომუნების დონეზე მოქმედებენ მაგისტრატურის სასამართლოები საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით (ფრანგ. Tribunal de Résidence), ხოლო პროვინციების დონეზე — მაღალი ინსტანციის სასამართლოები (ფრანგ. Tribunaux de Grande Instance), რომელთა გადაწყვეტილებები შეიძლება გასაჩივრდეს სამ სააპელაციო სასამართლოში, რომლებიც მდებარეობენ ბუჟუმბურაში, ნგოზიში და გიტეგეში.

უმაღლესი ინსტანციის სასამართლო სამოქალაქო და სისხლის სამართლის საკითხებზე უმაღლესი სასამართლოა (ფრანგ. La Cour supreme). ქვეყანაში ასევე მოქმედებს საკონსტიტუციო სასამართლო (ფრანგ. La Cour Constitutionnelle), რომელიც იხილავს კონსტიტუციის შესაბამისობასთან დაკავშირებულ საქმეებს, ასევე ადამიანის უფლებების დარღვევებს[24].

პოლიტიკური პარტიები[რედაქტირება]

დამოუკიდებლობამდე დარეგისტრირებული იყო 23-ზე მეტი პოლიტიკური პარტია, რომელთაგან მხოლოდ ორმა შეძლო მნიშვნელოვანი გავლენა მოეხდინა ქვეყნის ცხოვრებაზე — პრინც ლუი რვაგასორეს მიერ დაარსებულმა პროგრესის და ერთობის ეროვნულმა პარტიამ (UPRONA) და ჰუტუს სახალხო პარტიამ (NP). მაგრამ, UPRONA-მ, რომელიც ეროვნულ ასამბლეაში აკონტროლებდა 64 ადგილიდან 58-ს, განიცადა ძირითადად ეროვნულ ნიადაგზე ბაზირებული შიდა კონფლიქტები. ამიტომ NP პარლამენტში შეერწყა UPRONA-ს პარტიის ჰუტუს ფრთას და ჩამოყალიბდა ეგრედ წოდებული მონროვიას ჯგუფი, ხოლო ტუტსის ფრთამ ჩამოაყალიბა კასაბლანკას ჯგუფი[25].

1966 წელს პრეზიდენტმა მიჩომბერომ აკრძალა ყველა პარტია UPRONA-ს გარდა. 1979 წლის 1 ნოემბერს სამხედრო გადატრიალებისას მიჩომბეროს გადაყენების შემდეგ გამოცხადდა UPRONA-ს დაშლის შესახებ, მაგრამ უკვე 1979 წელს პარტია ისევ მონაწილეობდა სახელმწიფო მმართველობაში, ხოლო 1981 წლის კონსტიტუციით იყო ქვეყნის ერთადერთი ლეგალური პოლიტიკური ორგანიზაცია.

1993 წლის საპრეზიდენტო და საპარლამენტო არჩევნებმა მოიტანა UPRONA-ს პარტიის დამარცხება, მაშინ ხმების 72 % მოიპოვა პრეზიდენტ ნდადაიიეს პარტია ბურუნდის დემოკრატიულმა ფრონტმა (FRODEBU). 1990-იან წლებში წარმოიშვნენ ახალი პარტიები როგორებიცაა, ბურუნდის გადარჩენის აფრიკული ალიანსი (ABASA), დემოკრატიისათვის და ეკონომიკური და სოციალური განვითარებისთვის გაერთიანება (RADDES), თანხმობის სახალხო პარტია. ასევე ფუნქციონირებდა პოლიტიკური გავლენის მქონე მცირე აჯანყებული ორგანიზაციები, მაგალითად, პალიპეჰუტუ — ეროვნული განთავისუფლების ძალები და დემოკრატიის დაცვის ეროვნული საბჭო — დემოკრატიის დაცვის ძალები[25].

დღეისათვის ყველაზე უფრო მნიშვნელოვანი პარტიებია FRODEBU, დემოკრატიის დაცვის ეროვნული საბჭო — დემოკრატიის დაცვის ფრონტი, UPRONA[3].

შეიარაღებული ძალები[რედაქტირება]

ხარჯები შეიარაღებულ ძალებზე შეადგენს ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტის (მშპ) 5,9 %-ს (2006)[3]. შეიარაღებული ძალების საერთო რაოდენობა (2006 წლის მარტი) — 50 500 ადამიანი, რომელთაგან 89,1 % — არმიაში, 10,9 % — ჟანდარმერიაში[26].

საგარეო პოლიტიკა[რედაქტირება]

1962 წლის 18 სექტემბერს ბურუნდი მიიღეს გაეროში, არის აფრიკისათვის ეკონომიკური კომისიის და პრაქტიკულად ყველა არარეგიონალური სპეციალიზირებული სააგენტოების წევრი, შედის საერთაშორისო ორგანიზაციაში — აფრიკის, კარიბის აუზის და წყნარი ოკეანის რეგიონის ქვეყნები. ასევე აფრიკის განვითარების ბანკის, აფრიკის კავშირის, ჯგუფი 77-ის და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების წევრია.

ადმინისტრაციული დაყოფა[რედაქტირება]

ბურუნდის პროვინციები, კომუნები და კოლინეები
ბურუნდის პროვინციები და კომუნები

ბურუნდი იყოფა 17 პროვინციად, 117 კომუნად და 2639 კოლინედ (Colline ფრანგულად ბორცვს ნიშნავს). ყველაზე დიდი პროვინციაა ბურური (2465,12 კმ²), ხოლო ყველაზე პატარა — ბუჟუმბურა მერი (86,52 კმ²).

პროვინცია ადმინისტრაციული
ცენტრი
ფართობი,
კმ²
მოსახლეობა,
ად.[2] (2008)
სიმჭიდროვე,
ად./კმ²
რუკა
1 ბუბანზას პროვინცია ბუბანზა 1089 338 023 310,40 Burundi - Bubanza.svg
2 ბუჟუმბურა-მერი ბუჟუმბურა 87 497 166 5714,55 Burundi - Bujumbura Mairie.svg
3 ბუჟუმბურა-რურალი ბუჟუმბურა 1089 555 933 510,50 Burundi - Bujumbura Rural.svg
4 ბურურის პროვინცია ბურური 2465 574 013 232,87 Burundi - Bururi.svg
5 გიტეგას პროვინცია გიტეგა 1979 725 223 366,46 Burundi - Gitega.svg
6 კარუზის პროვინცია კარუზი 1457 436 443 299,55 Burundi - Karuzi.svg
7 კაიანზას პროვინცია კაიანზა 1233 585 413 474,79 Burundi - Kayanza.svg
8 კირუნდოს პროვინცია კირუნდო 1703 628 256 368,91 Burundi - Kirundo.svg
9 მაკამბის პროვინცია მაკამბა 1960 430 899 219,85 Burundi - Makamba.svg
10 მვაროს პროვინცია მვარო 840 273 143 325,17 Burundi - Mwaro.svg
11 მუიინგის პროვინცია მუიინგა 1836 632 409 344,45 Burundi - Muyinga.svg
12 მურამვიის პროვინცია მურამვია 696 292 589 420,39 Burundi - Muramvya.svg
13 ნგოზის პროვინცია ნგოზი 1474 660 717 448,25 Burundi - Ngozi.svg
14 რუიიგის პროვინცია რუიიგი 2339 400 530 171,24 Burundi - Ruyigi.svg
15 რუტანის პროვინცია რუტანა 1959 333 510 170,25 Burundi - Rutana.svg
16 ჩანკუზოს პროვინცია ჩანკუზო 1965 228 873 116,47 Burundi - Cankuzo.svg
17 ჩიბიტოკეს პროვინცია ჩიბიტოკე 1636 460 435 281,44 Burundi - Cibitoke.svg
სულ: 25 807 8 053 574 312,07

შენიშვნა: დანარჩენი 2000 კმ² ტერიტორია — ეს ტანგანიიკის ტბის ბურუნდის ნაწილია.

მოსახლეობა[რედაქტირება]

დემოგრაფია[რედაქტირება]

ქვეყნის მოსახლეობა შეადგენს 8 856 000 ადამიანს (2008 წელი)[26], საიდანაც 80,9 % — ჰუტუ, 15,6 % — ტუტსი, 1,6 % — ლინგალა, 1,0 % — პიგმეელი ხალხი ტვა. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 323,4 ადამიანი კმ²-ზე. ქალაქებში ცხოვრობს ქვეყნის მოსახლეობის 10,0 % (2005 წელი).

ქალები უფრო ბევრია, ვიდრე მამაკაცები(51,18 % და 48,82 %) (2005 წელი). მოსახლეობის 45,1 % მიეკუთვნება 15 წლამდე ასაკობრივ ჯგუფს, 29,0 % — 15-დან 29 წლამდე, 13,7 % — 30-დან 44 წლამდე, 8,2 % — 45-დან 59 წლამდე, 3,2 % — 60-დან 74 წლამდე, 0,7 % — 75-დან 84 წლამდე, 0,1 % — 85 წელზე უფროსია (2005 წელი). სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა (2005 წელი): 47,0 წელი მამაკაცებისთვის, 49,8 წელი ქალებისთვის[26].

შობადობა — 46 ადამიანი 1000 მოსახლეზე (2008 წელი), სიკვდილიანობა — 16 ადამიანი 1000 მოსახლეზე (2008 წელი). ბუნებრივი ზრდა — 30 ადამიანი 1000 მოსახლეზე (2008 წელი)[26]. ახალშობილთა სიკვდილიანობა — 60,77 ბავშვი 1000 ახალდაბადებულზე (2008 წელი)[3].

ეკონომიკურად აქტიური მოსახლეობა (2003 წელი): 3 464 000 ადამიანი (49,2 %)[26].

მიგრაციის დონე შეადგენს მინუს 12,9 ადამიანს 1000 მოსახლეზე (ანუ 80 001 გასულს) (2000 წელი)[27].

რელიგია[რედაქტირება]

ჟან-ბატისტ ბაგაზას მთავრობამ (1976—1987 წლები) კათოლიკური ეკლესია ჩათვალა ჰუტუს მხარდამჭერად, მადესტაბილიზებელ ელემენტად და ამიტომ შეზღუდა ლიტურგიები, აკრძალა რელიგიური შეკრებები ხელისუფლების თანხმობის გარეშე, ნაციონალიზაცია გაუკეთა კათოლიკურ სკოლებს, აკრძალა კათოლიკური ახალგაზრდული მოძრაობა და დახურა კათოლიკური რადიო და გაზეთი. 1986 წელს კანონგარეშე გამოცხადნენ იეჰოვას მოწმეები და მეშვიდე დღის ადვენტისტები. 1987 წლის სექტემბერში ბურუნდის ახალმა პრეზიდენტმა პიერ ბუიოიამ შეწყვიტა კათოლიკური ეკლესიის ყველანაირი დევნა. დღეისათვის ოფიციალური რელიგიური დღესასწაულების დიდი ნაწილი — კათოლიკურია. 2002 წელს იეჰოვას მოწმეები და მეშვიდე დღის ადვენტისტები ხელახლა აღიარეს ლეგალურ მისიონერულ ჯგუფებად, კონსტიტუციით აღიარეს რელიგიის თავისუფლება, რელიგიური თემების უმრავლესობის მეთაურებს მიანიჭეს დიპლომატიური სტატუსი[28].

ქრისტიანობის მიმდევარია მოსახლეობის 92,9 % (2010 წელი)[29]. ყველაზე დიდი ქრისტიანული კონფესიებია კათოლიკები (5,85 მილიონი) და ორმოცდაათიანელები (1 მილიონი). ადგილობრივი ტრადიციული სარწმუნოების მიმდევრებია ქვეყნის მოსახლეობის 5,5 %, მუსულმანია — 130 ათასი.[29]

ტრადიციული სარწმუნოება დაფუძნებულია ბედის რწმენაზე, რომლის სახეა — იმანი და მთელი ცხოვრების და სიკეთის საწყისია. ტრადიციული სარწმუნოება ანიმიზმის ფორმაა. ითვლება, რომ ფიზიკურ ობიექტებს აქვთ საკუთარი სული. არსებობს გარდაცვლილი წინაპრებისადმი განსაკუთრებული პატივისცემა. ჰუტუს წარმოდგენით მათი სულები მოდიან ბოროტი განზრახვებით, ტუტსის წარმოდგენით კი — წინაპრების გავლენა უფრო რბილია. პირუტყვსაც ასევე აქვს სულიერი ძალა[30].

ენა[რედაქტირება]

ქვეყანაში ოფიციალური ენებია რუანდა-ბურუნდიული და ფრანგული. ბუჟუმბურაში ვაჭრობის დროს გამოიყენება სუაჰილი, მასზე ლაპარაკობს დაახლოებით 6400 ადამიანი[31]. საინტერესოა, რომ რუანდა-ბურუნდიულ ენაზე ლაპარაკობენ, როგორც ჰუტუს, ასევე ტუტსის წარმომადგენლები[32].

ეკონომიკა[რედაქტირება]

ბურუნდი მსოფლიოს ერთ-ერთი უღარიბესი ქვეყანაა, სადაც მოსახლეობის ნახევარზე მეტი ცხოვრობს სიღარიბის ზღვარზე ქვემოთ. ტერიტორიის დაახლოებით 50 % გამოიყენება სახნავად, 36 % — საძოვრად, დანარჩენი ფართობი უპირატესად უკავია ტყეებს და სახნავად უვარგის მიწებს. სოფლის მეურნეობაში დაკავებულია ქვეყნის მთელი შრომისუნარიანი მოსახლეობის 90 %-ზე მეტი. ყველა მოყვანილი კულტურიდან დიდი ნაწილი რჩება ბურუნდის შიდა ბაზარზე. ექსპორტის 54 %-ს შეადგენს ყავა. ასევე ექსპორტირდება ჩაი, ბამბა და ტყავი. ტანგანიიკის ტბაზე ხდება თევზის რეწვა.

მრეწველობა სუსტადაა განვითარებული. საკვების და ტექსტილის, ასევე სამშენებლო მასალების და პალმის ზეთის დასამზადებელი საწარმოები ძირითადად ეკუთვნის ევროპელებს. ისეთი რესურსები, როგორებიცაა კალის მადანი, ბასტნეზიტი, ვოლფრამი, კოლუმბიტოტანტალიტი, ოქრო და ტორფი მოიპოვება მცირე რაოდენობით. მცირე მოცულობით იწარმოება მოპოვებული ნიკელი და ურანი; პლატინის არსებული მარაგი დღემდე არ მუშავდება[33]. ეკონომიკას სერიოზული ზარალი მიაყენა მუდმივმა ეთნიკურმა კონფლიქტებმა და სამოქალაქო ომების საფრთხემ. ქვეყანა დამოკიდებულია საერთაშორისო ეკონომიკურ დახმარებაზე და ამიტომ აქვს დიდი საგარეო ვალი[33]. ინფლაციამ 2007 წელს შეადგინა 8,3 %, 2008 წელს — 24,5 %[34]. 2009 წელს მთლიანი შიდა პროდუქტის (მშპ) ზრდამ შეადგინა 3,5 %[34].

მრეწველობა[რედაქტირება]

ქვეყნის მრეწველობა სამოქალაქო ომის გამო დიდი ხნის განმავლობაში იმყოფებოდა ჩავარდნილ მდგომარეობაში. საწარმოებმა აღდგენა დაიწყეს 1998 წელს, როდესაც ამაღლდა შაქრის, რძის, საღებავის, საპნის, ბოთლების, ფარმაცევტული საქონლისა და ტექსტილის წარმოების მოცულობა, რეკონსტრუირებული იქნა ქვეყნის მთელი რიგი წამყვანი ფაბრიკები, ასევე ხელახლა აღდგა ნიკელის და ოქროს მოპოვების პროექტები.

სამრეწველო დაწესებულებების უმრავლესობა მდებარეობს ბუჟუმბურაში და მოიცავს ბამბის, ყავის, ჩაის, მცენარეული ზეთის და მერქნის გადამამუშავებელ საწარმოებს, ასევე სასმელების, საპნის, ფეხსაცმლის, ინსექტიციდების, სამშენებლო მასალების, ავეჯის მცირე საწარმოებს[35].

ქვეყანაში მოიპოვება კოლუმბიტოტანტალიტური მადანი, ნიკელი, ოქრო, კაოლინი, კალა და ვოლფრამი ექსპორტისთვის და კირქვა, ტორფი, ხრეში შიდა მოხმარებისათვის[8].

სოფლის მეურნეობა[რედაქტირება]

სოფლის მეურნეობა აწარმოებს ქვეყნის მშპ-ს 33,5 %-ს (2005 წელი)[26]. ამ დარგში დასაქმებულია ქვეყნის მოსახლეობის 90 %-ზე მეტი[26]. სახნავი მიწების საერთო ფართობი შეადგენს 1 100 000 ჰა-ს (საერთო ფართობის 43 %), სადაც 74 000 ჰა (სახნავი მიწების 6,7 %) ირწყვება[36].

ყავა და ჩაი ძირითადი საექსპორტო პროდუქტებია: 2001 წელს ყავის ექსპორტმა შეადგინა საერთო ექსპორტის 54 %[36], 2006 წელს — 67,7 %[26]. ქვეყნის მთავრობა არეგულირებს ფასების და სავაჭრო პოლიტიკას ყავაზე, ყველა კონტრაქტი ყავის ექსპორტზე საჭიროებს დამტკიცებას. ასევე მიდის ჩაის და ბამბის წარმოების სახელმწიფო მხარდაჭერა ექსპორტის დივერსიფიკაციისთვის.

შიდა მოხმარების ძირითადი პროდუქტებია: მანიჰოტი, ლობიო, ბანანი, ბატატი, მარცვლეული კულტურები და სორგო. პლანტაციებში, რომლებიც მდებარეობენ ტანგანიიკის ტბის ნაპირის გასწვრივ, მოჰყავთ პალმის ზეთი. მთიან რაიონებში კი მოჰყავთ თამბაქო და ხორბალი.

მიწადმოქმედების პროდუქტების წარმოების მოცულობამ 2005 წელს შეადგინა: ბანანი 1 600 000 ტონა, ბატატი 835 000 ტონა, მანიჰოტი 710 000 ტონა, ლობიო 220 218 ტონა, სიმინდი 123 000 ტონა, სორგო 67 947 ტონა, ბრინჯი 67 947 ტონა, ტარო 62 000 ტონა, წიწიბურა 33 500 ტონა, ყავა 7800 ტონა, ჩაი 7500 ტონა, ბამბა 4654 ტონა[26].

ტრადიციულად სოციალური მდგომარეობა ბურუნდუში დამოკიდებული იყო პირუტყვის რაოდენობაზე. ამასთან და ცუდ სანიტარულ პირობებთან დაკავშირებით ქვეყანაში დაგროვდა დაბალი მწარმოებლობის მქონე დიდი რაოდენობით პირუტყვი. მაგალითად, თითოეულ ძროხას საშუალოდ მოაქვს მხოლოდ 350 ლიტრი რძე წელიწადში (საშუალო მსოფლიო დონის 17 %)[37].

თხების სულადობა შეადგენს 750 000 სულს, მსხვილი რქოსანი საქონელის — 396 000 სულს, ცხვრების — 243 000 სულს (2005 წელი)[26], ღორების — 61 000 სულს, ქათმების — 4 მილიონ სულს (1999 წელი)[37]. რძის წარმოება შეფასებულია 23 000 ტონად (1999 წელი). შეფასებითი ხორცის მოხმარება სულ შეადგენს 48 კალორიას დღე-ღამეში ერთ ადამიანზე (მსოფლიო საშუალო ხორცის მოხმარების 10 %)[37].

ტრანსპორტი და კომუნიკაციები[რედაქტირება]

ქვეყანას არა აქვს არც ზღვაზე გასასვლელი და არც რკინიგზა. საავტომობილო გზების საერთო სიგრძე შეადგენს 12 322 კმ-ს (2004 წელი), აქედან მხოლოდ 7 %-ია ასფალტირებული. მსუბუქი ავტომობილების რაოდენობაა — 19 800 ცალი, სატვირთოსი და ავტობუსების — 14 400 ცალი[26].

საჰაერო ტრანსპორტს წარმოადგენს კომპანია Air Burundi, რომელიც ახორციელებს გადაფრენებს ქვეყნის შიგნით, ასევე რუანდაში, ტანზანიაში და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. საერთაშორისო ავიაგადაფრენებს ასევე ახორციელებენ კომპანიები Air Zaïre, Sabena და სხვები[38]. ბუჟუმბურას აეროპორტი საერთაშორისოა, წელიწადში (2005 წელი) იღებს 73 072 მგზავრს, აგზავნის 63 908 მგზავრს, ჩამოცლილი ტვირთი — 3093 ტონა, დატვირთული — 188 ტონა[26]. ასევე არსებობს 7 უფრო მცირე აეროპორტი და ერთი აეროდრომი ვერტმფრენების დასაჯდომად[3].

ქვეყნის 1000 მაცხოვრებელზე მოდის 20 მობილური და 4,1 სტაციონარული ტელეფონი (2005 წელი), 4,8 პერსონალური კომპიუტერი (2004 წელი), 7,7 ინტერნეტის ქსელის მომხმარებელი (2006 წელი)[26].

ენერგეტიკა[რედაქტირება]

2005 წელს ბურუნდიში ნაწარმოები იქნა 137 მილიონი კვტ/სთ ელექტროენერგია (99 % ჰიდროელექტროსადგურების ხარჯზე), მოხმარებამ შეადგინა 161,4 მილიონი კვტ/სთ[3]. ყველა ნავთობპროდუქტს ქვეყანა ყიდულობს კენიიდან და ტანზანიიდან. მოხმარებული ენერგიის ძირითად ნაწილს (94 %) უზრუნველყოფენ მერქანი და ტორფი[39].

ვალუტა[რედაქტირება]

ეროვნული ვალუტაა ბურუნდის ფრანკი (BIF), რომელიც ბრუნვაში შემოვიდა 1964 წლის 19 მაისს[40], როდესაც რუანდის და ბურუნდის ემისიის ბანკის ბანკნოტები ნომინალებით 5, 10, 20, 50, 100, 500 და 1000 ფრანკი დაბეჭდა ბურუნდის სამეფოს ბანკმა ქვეყანაში მიმოქცევისთვის.

1966 წელს ბანკნოტები ნომინალებით 20 ფრანკი და მეტი ხელმეორედ დაბეჭდა ბურუნდის რესპუბლიკის ბანკმა მათზე დაბეჭდილი სიტყვა «სამეფოს» სიტყვა «რესპუბლიკით» შეცვლის მიზნით. 1968 წელს ბანკნოტები ნომინალით 10 ფრანკი შეიცვალა მონეტებით. 2001 წელს შემოვიდა 2000 ფრანკიანი ბანკნოტა, 2004 წელს — 10 000 ფრანკი.

საგარეო ეკონომიკური კავშირები[რედაქტირება]

იმპორტი (2006 წელი): 429,6 მილიონი აშშ-ის დოლარი[41] (სამანქანო მოწყობილობები — 21,3 %, სატრანსპორტო მოწყობილობები — 15,7 %, მინერალური საწვავი — 13,4 %, ლითონკონსტრუქციები — 7,2 %, ფარმაცევტული საქონელი — 6,6 %). ძირითადი მომწოდებლები: საუდის არაბეთი (12,6 %), ბელგია და ლუქსემბურგი (11,7 %), კენია (8,2 %), იაპონია (7,8 %), რუსეთი (4,7 %), დიდი ბრიტანეთი (4,6 %)[26].

ექსპორტი (2006 წელი): 58,6 მილიონი აშშ-ის დოლარი[41] (ყავა — 67,7 %, ჩაი — 17,0 %, ტყავი — 2,6 %). ექსპორტის ძირითადი მიმართულებები: შვეიცარია (34,4 %), დიდი ბრიტანეთი (12,3 %), პაკისტანი (7,8 %), რუანდა (5,1 %), ევროპის კავშირის სხვა ქვეყნები (24,6 %)[26].

სოციალური სფერო[რედაქტირება]

განათლება[რედაქტირება]

განათლება სავალდებულოა ბავშვებისათვის 7-დან 13 წლამდე. დაწყებითი განათლება გრძელდება 6 წელი და სწავლება მიმდინარეობს კირუნდის და ფრანგულ ენებზე. სწავლება საშუალო სკოლებში გრძელდება 7 წელი, საშუალოპროფესიონალურ სასწავლო დაწესებულებებში — 5 წელი. ერთადერთი უმაღლესი სასწავლო დაწესებულებაა 1960 წელს დაარსებული ბურუნდის უნივერსიტეტი[42].

განათლების სფეროში მწვავე პრობლემაა მომზადებული მასწავლებლების და ადმინისტრაციული პერსონალის მცირე რაოდენობა. მეორე პრობლემად რჩება დისკრინიმაცია ეთნიკური თვალსაზრისით, რაც გამოიხატება ტუტსის ხალხის წარმომადგენელთა სიჭარბე საშუალო სასწავლო დაწესებულებებში და უნივერსიტეტში[43].

მოსახლეობის განათლებამ (15 წლიდან უფრო ზევით) 2003 წელს შეადგინა 51,6 % (მამაკაცების — 58,5 %, ქალების — 45,2 %[26].

ბურუნდის საგანმანათლებლო დაწესებულებები (2003—2004 წლები)[26]
სასწავლო დაწესებულებები სასწავლო დაწესებულებების რაოდენობა მასწავლებლების რაოდენობა მოსწავლეთა რაოდენობა მოსწავლეთა რაოდენობა ერთ მასწავლებელზე
დაწყებითი სკოლები (7—13 წელი) 15121 18 889 968 488 51,2
საშუალო სკოლები (14—20 წელი) 40051 8047 140 735 17,5
უმაღლესი განათლება 1 669 15 706 23,5

1 1998 წლის მონაცემები

ჯანდაცვა[რედაქტირება]

ქვეყანა განიცდის კვალიფიკაციური სამედიცინო პერსონალის და მედიკამენტების საკმაო ნაკლებობას, რის გამოც ხდება მენინგიტის და ქოლერის რეგულარული ეპიდემია, სასიკვდილო შემთხვევების დიდი რაოდენობით. სამედიცინო დახმარების მიღება გაძნელებულია მოსახლეობის დაბალ ცხოვრების დონეზე[44].

ქვეყანაში 1 ექიმი მოდის 37 581 მოსახლეზე (სულ 200 ექიმი), 1 საავადმყოფოს საწოლი — 1657 მოსახლეზე (სულ 3380 საწოლი) (2004 წელი)[26]. 2001 წლის ბოლოსათვის, შიდსით დაავადებული ადამიანთა რიცხვი შეფასებული იყო 390 ათას ადამიანად (მათ შორის 8,3 % მოზრდილი ადამიანები)[45]. ბურუნდიში შიდსის ეპიდემიით დაავადებულთა შემცირების ტენდენციამ, რომელიც შემჩნეულია 1990-იანი წლების ბოლოდან, მიაღწია 2005 წელს შიდსით დაავადებული მოზრდილი მოსახლეობის 3,3 %-ის ნიშნულს[26], რის შემდეგაც ისევ დაიწყო მატება.

მასმედია[რედაქტირება]

მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყანაში ოფიციალურად არ არის არანაირი შეზღუდვა სიტყვის თავისუფლებაზე, ხელისუფლება აკონტროლებს ერთადერთ ყოველდღიურ გაზეთსLe Renouveau du Burundi, ორ მთავარ რადიოსადგურს და ტელემაუწყებლობას.

პერიოდული გამოცემები:

  • Le Renouveau du Burundi (ბურუნდის განახლება),
  • Ubumwe (ერთობა) — სამთავრობო გაზეთი,
  • Ndongozi (ლიდერი) — დააარსა კათოლიკურმა ეკლესიამ,
  • Arc-en-ciel (ცისარტყელა) — კერძო ყოველკვირეული გაზეთი ფრანგულ ენაზე[46].

ერთადერთი სატელევიზიო არხი La Radiodiffusion et Télévision Nationale de Burundi (RTNB) კონტროლირდება ხელისუფლების მიერ, მაუწყებლობს კირუნდიზე, სუაჰილიზე, ფრანგულ და ინგლისურ ენებზე[46]. დაარსდა 1984 წელს და ფერად გადაცემებს გადმოსცემს 1985 წლიდან[47]. ტელევიზორების რაოდენობა 1000 ადამიანზე — 37 ცალი (2004 წელი)[26].

რადიო ინფორმაციის ძირითადი წყაროა ქვეყნის მოსახლეობისათვის. ბურუნდიში მოქმედებენ:

  • Radio Burundi (RTNB) — კონტროლირდება ხელისუფლების მიერ, მაუწყებლობს კირუნდიზე, სუაჰილიზე, ფრანგულ და ინგლისურ ენებზე,
  • Bonesha FM — აფინანსებს საერთაშორისო ორგანიზაციები,
  • Radio Publique Africaine — კერძო, ფინანსირდება გაეროდან და სხვა უცხოური წყაროებიდან,
  • Radio CCIB+ — ფინანსირდება ბურუნდის სავაჭრო პალატიდან,
  • Radio Culture — ნაწილობრივ ფინანსირდება ჯანდაცვის სამინისტროს მიერ,
  • Radio Isanganiro — კერძო[46].

ახალი ამბების სააგენტოები:

  • Agence Burundaise de Presse (ABP) — კონტროლირდება მთავრობის მიერ,
  • Azania, Net Press — კერძო[46].

2006 წელს ქვეყანაში დაფიქსირდა 60 000 ინტერნეტის ქსელის მომხმარებელი[3]. მაგრამ უკვე 2009 წელს ინტერნეტის ქსელის მომხმარებელთა რაოდენობა გაიზარდა 157 800-მდე[3]

კულტურა[რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება]

მოსახლეობის გაუნათლებლობის და სიღარიბის მაღალი დონის გამო ქვეყანაში ლიტერატურა პრაქტიკულად არ არსებობს. მაგრამ ქვეყანაში გავრცელებულია ზეპირი ფოლკლორი, მათ შორის ლეგენდები, იგავები, ლექსები, ანდაზები, გამოცანები და სიმღერები, რომელთაგანაც ზოგიერთმა ყურადღება მიიპყრო და გადაითარგმნა ფრანგულ ენაზე. არსებობს მთელი რიგი ეპიკური პოემა ცხოველებზე. მონათხრობები და ისტორიები ახალი ამბების გადმოცემის ერთ-ერთი ხერხია. ბურუნდიში ყველაზე უფრო მეტად ფასდება მონათხრობი და არა გადმოცემული ფაქტების უტყუარობა[30][48].

მუზეუმები და ბიბლიოთეკები[რედაქტირება]

შემონახულია ქვეყნის მმართველების მრავალრიცხოვანი სასახლეებიდან ერთ-ერთი — მვამი. გიტეგში მდებარეობს ეროვნული მუზეუმი (დაარსებულია 1955 წელს), რომელშიც ინახება ხალხური შემოქმედების ექსპონატები, ისტორიული დოკუმენტები და საგნები, მასთან ერთად ასევე ფუნქციონირებს ბიბლიოთეკა. აღმოსავლეთ აფრიკაში ქალაქი ცნობილია ხელსაქმეობითი ნაკეთობებით. ბუჟუმბურაში 1977 წელს დაარსებულ Musée Vivant-ში ინაზება ექსპონატები, რომელიც აშუქებს ქვეყნის ცხოვრების ყველა ასპექტს.

ბურუნდიში მდებარეობს 60 ბიბლიოთეკა, რომელთაგან ყველაზე დიდები იმყოფებიან დედაქალაქში და მის შემოგარენში: საჯარო ბიბლიოთეკა (27 000 ტომი), ბურუნდის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკა (192 000 ტომი), ფრანგული კულტურული ცენტრის ბიბლიოთეკა (33 000 ტომი)[49].

მუსიკა და ცეკვები[რედაქტირება]

მუსიკა ბურუნდიში და რუანდაში საკმაოდ მსგავსია, რადგანაც ორივე ქვეყანაში ცხოვრობენ ჰუტუს და ტუტსის ხალხი. ოჯახურ შეკრებებზე მღერიან სიმღერას იმვიინო (კირუნდი — imvyino) მოკლე მისამღერებით და დიდი ბარაბანების დაკვრით. ერთეული მომღერლები ან მცირე ჯგუფები ასრულებენ ინდირიმბოს (კირუნდი — indirimbo) სიმღერებს. მამაკაცები ასრულებენ რითმულ კვიშონგორას (კირუნდი — kwishongora) სიმღერებს ყვირილთან ერთად, ხოლო ქალები — სენტიმენტალურ ბილიტოს (კირუნდი — bilito). ასევე ტიპიური ბურუნდიული მუსიკაა ჩურჩულით სიმღერა[30].

ძირითადი მუსიკალური ინსტრუმენტებია ინანგა (კირუნდი — inanga), იდონო (კირუნდი — idono), იკიჰუსეჰამა (კირუნდი — ikihusehama), იკიმბე (კირუნდი — ikimbe) და სხვა. ბარაბნები ცხოვრებაში არა მარტო მუსიკალური ინსტრუმენტების როლს ასრულებენ, არამედ გამოხატავენ ხელისუფლების და სტატუსის სიმბოლოებს.

ქვეყნის ყველაზე უფრო ცნობილი ბარაბნების ანსამბლია The Royal Drummers of Burundi, რომელიც შედგება 20 ადამიანისგან, რომლებმაც ბარაბანზე დაკვრის ცოდნა მიიღეს წინა თაობებიდან[50]. 1960-იანი წლებიდან დაწყებული ანსამბლმა დაიწყო საკონცერტო გასვლები მსოფლიოს სხვა ქვეყნებში, გამოუშვა ალბომები Batimbo (Musiques Et Chants) (1991 წელი), Live at Real World (1993 წელი) და The Master Drummers of Burundi (1994 წელი)[51].

ბარაბანზე შესრულებას ხშირად თან მოსდევს ცეკვები. ერთ-ერთი ყველაზე ბურუნდიული ცეკვაა ბუდემერა (კირუნდი — Budemera). მოცეკვავეები ასრულებენ ბუდემერას წრეში, ბელადს ხელში უკავია ძროხის კუდი. მომღერლები ცეკვის დროს ადიდებენ ქორწილს, ადამიანურ ურთიერთობას, ქალების სილამაზეს და ასე შემდეგ.[52]

ღირსშესანიშნაობები[რედაქტირება]

მიუხედავად ქვეყნის ეკონომიკური ჩამორჩენილობისა, ბურუნდიში არსებობს ბევრი ობიექტი, რომლებსაც სტუმრობენ ტურისტები. ესაა დედაქალაქი ბუჟუმბურა პარლამენტის შენობებით და ყოფილი კოლონიალური ადმინისტრაციით, ქალაქი გიტეგა სამეფო დარბაზით. ბუნებრივ ტურისტულ ობიექტებს შორის ყველაზე უფრო პოპულარულია კაგერის ჩანჩქერები, კიბაბის ცხელი წყაროები, რუზიზის და რუვუბუს ეროვნული პარკები, მაკამბას და ბურურის ბუნებრივი რეზერვატები, ტანგანიიკის ტბა[53].

სპორტი[რედაქტირება]

ბურუნდი მონაწილეობს ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში 1996 წლიდან და იქ აგზავნის მოცურავეებს და მძლეოსნებს. ბურუნდიელი სპორტსმენებიდან ერთადერთი მედალი მოპოვებული აქვს ვენუსტე ნიიონგაბოს, რომელმაც სენსაციურად მოიგო ოქრო მძლეოსნობაში 1996 წლის ატლანტის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე 5000 მეტრზე გარბენში. ამ მძლეოსანმა 1995 წლის ძალოსნობის მსოფლიოს ჩემპიონატზე მოიგო ბრინჯაოს მედალი 1500 მეტრ დისტანციაზე.

ბურუნდის საფეხბურთო ასოციაცია (ფრანგ. Fédération de Football du Burundi) დაფუძნდა 1948 წელს, ფიფას წევრია 1972 წლიდან[54]. ახალგაზრდული ნაკრები ფეხბურთში მონაწილეობდა ფიფას 20 წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატზე ყატარში 1995 წელს, სადაც ჯგუფური ეტაპის შემდეგ გამოეთიშა ტურნირს.

დღესასწაულები[რედაქტირება]

თარიღი სახელწოდება[55]
1 იანვარი ახალი წელი
5 თებერვალი ერთიანობის დღე
1 მაისი შრომის დღე
მოძრავი[56] ამაღლება
1 ივლისი დამოუკიდებლობის დღე
15 აგვისტო მარიამობა
13 ოქტომბერი რვაგასორეს დღე
21 ოქტომბერი ნდადაიეს დღე
1 ნოემბერი ყველა წმინდანის დღე
28 ნოემბერი რესპუბლიკის დღე
25 დეკემბერი ქრისტეს შობა

ლიტერატურა[რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება]

  1. Geohive — მოსახლეობის აღწერა (2008 წელი)
  2. 2.0 2.1 Statoids.com — მოსახლეობის აღწერა (2008 წელი).
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 3.9 CIA. Burundi on CIA Factbook. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  4. 4.0 4.1 Nationsencyclopedia.com. Topography of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 29 ივნისი 2008.
  5. Countriesquest.com. Burundian land and resources. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  6. Uoguelph.ca. Geology of Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  7. Britannica. Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  8. 8.0 8.1 Nationsencyclopedia.com. Mining of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  9. 9.0 9.1 9.2 Nationsencyclopedia.com. Climate of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  10. Britannica. Climate of Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  11. 11.0 11.1 Nationsencyclopedia.com. Flora and Fauna of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  12. Nationsencyclopedia.com. Kibira National Park. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  13. BirdLife IBA Factsheet. Ruvubu National Park. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  14. Nationsencyclopedia.com. Burundi History. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  15. Historyworld.net. Ruanda-Urundi: AD 1887—1914. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  16. Iss.co.za. Burundi — History and Politics. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  17. ბურუნდის კონსტიტუცია, სტ. 95, 109
  18. 18.0 18.1 Syldie Bizimana. The Burundi Legal System and Research. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  19. Burundi set for one-name vote“, Al-Jazeera, 28 ივნისი 2010. 
  20. ბურუნდის კონსტიტუცია, სტ. 129
  21. ბურუნდის კონსტიტუცია, სტ. 147
  22. Senate of Burundi. The Senate composition. წაკითხვის თარიღი: 2009-02-06.
  23. The Law No1/ 016 of 20th April 2005 on the Organisation of Municipal Administration
  24. ბურუნდის კონსტიტუცია, სტ. 228
  25. 25.0 25.1 Nationsencyclopedia.com. Political Parties of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  26. 26.00 26.01 26.02 26.03 26.04 26.05 26.06 26.07 26.08 26.09 26.10 26.11 26.12 26.13 26.14 26.15 26.16 26.17 26.18 26.19 Britannica. World Data. Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  27. Nationsencyclopedia.com. Migration in Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  28. Nationsencyclopedia.com. Religions in Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  29. 29.0 29.1 J. Gordon Melton Burundi // Religions of the World: A Comprehensive Encyclopedia of Beliefs and Practices / J. Gordon Melton, Martin Baumann. — Oxford, England: ABC CLIO, 2010. — ISBN 1-57607-223-1
  30. 30.0 30.1 30.2 Everyculture.com. Culture of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  31. Ethnologue.com. Languages of Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  32. Britannica. Languages of Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  33. 33.0 33.1 Infoplease.com. History, Geography, Government, and Culture of Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  34. 34.0 34.1 FACTBOX-Burundi holds elections“, Reuters, 24 ივნისი 2010. 
  35. Nationsencyclopedia.com. Industry of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  36. 36.0 36.1 Nationsencyclopedia.com. Agriculture of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  37. 37.0 37.1 37.2 Nationsencyclopedia.com. Animal Husbandry of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  38. Nationsencyclopedia.com. Transport in Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  39. Nationsencyclopedia.com. Energy and Power in Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  40. Global Financial Data. The Global History of Currencies (GHOC). Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  41. 41.0 41.1 დაფუძნებულია ბრიტანიკის ენციკლოპედიის ექსპორტის და იმპორტის მონაცემებზე და 2006 წლის ბურუნდის ფრანკის ოფიციალურ კურსზე
  42. Nationsencyclopedia.com. Education of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  43. Britannica. Education of Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  44. WHO. Burundi Profile. May 2007. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  45. Nationsencyclopedia.com. Health in Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  46. 46.0 46.1 46.2 46.3 BBC. Country Profile of Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  47. Nationsencyclopedia.org. Media of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  48. Travel Document Systems. Burundi Culture. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  49. Nationsencyclopedia.com. Libraries and Museums of Burundi. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  50. Wisegeek.com. The Royal Drummers of Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  51. Maps Of World. The Royal Drummers of Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  52. Voyage.e-monsite.com. Les Danses. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  53. Maps Of World. Burundi Tourist Attractions. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  54. FIFA. Burundi. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 6 ივლისი 2008.
  55. Worldtravelguide.net. Burundi Travel Guide - Public Holidays. დაარქივებულია ორიგინალიდან 2011-08-23-ში. წაკითხვის თარიღი: 28 ივლისი 2008.
  56. 40-ე დღე აღდგომის შემდეგ
Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე: