დანიელ პასარელა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
დანიელ პასარელა
Passarella world cup.jpg
პასარელა ფიფა-ს თასით 1978 წელს
პირადი მონაცემები
სრული
სახელი
დანიელ ალბერტო პასარელა
დაბადების
თარიღი
25 მაისი, 1953 (1953-05-25) (65 წლის)
დაბადების
ადგილი
ჩაკაბუკო
ბუენოს-აირესი
არგენტინა
სიმაღლე 173 სმ
სათამაშო
პოზიცია
მცველი
პროფესიონალური კარიერა*
წლები გუნდი მატჩი (გოლი)
1971–1973 სარმიენტო 36 (9)
1974–1982 რივერ პლეიტი 226 (90)
1982–1986 ფიორენტინა 109 (26)
1986–1988 ინტერი 44 (9)
1988–1989 რივერ პლეიტი 32 (9)
ეროვნული ნაკრები
1975–1986 არგენტინა 70 (23)
* პროფესიონალურ კლუბებში გამოსვლა და გოლები მხოლოდ ეროვნული ლიგებისთვის იანგარიშება

დანიელ ალბერტო პასარელა (ესპ. Daniel Alberto Passarella; დ. 25 მაისი, 1953, ჩაკაბუკო, ბუენოს-აირესის პროვინცია, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. იგი ერთადერთია არგენტინელ ფეხბურთელებს შორის, ვინც ორგზის — 1978 და 1986 წლების მსოფლიო ჩემპიონის ტიტულს ატარებს.[1][2][3]

1978 წლის მუნდიალზე არგენტინის ეროვნულმა გუნდმა მისი კაპიტნობით პირველად მოიპოვა ჩემპიონობა. 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე. სპორტული ჟურნალისტებისა და ფეხბურთის სპეციალისტების აზრით, ითვლება ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო მცველად. საფეხბურთო კარიერის მანძილზე, საკლუბო და სანაკრებო მატჩებში გატანილი აქვს 175 გოლი, რითაც ფეხბურთის ისტორიაში მცველებს შორის მეორე ადგილს იკავებს რონალდ კუმანის შემდეგ. არაერთხელ შედიოდა მსოფლიოს სხვადასხვა სიმბოლური ნაკრების შემადგენლობაში.

პასარელა, როგორც გუნდის კაპიტანი დიდ გავლენას ახდენდა თამაშის მთელ მსვლელობაზე, ხშირად ერთვებოდა შეტევებში და თავისი ორგანიზატორული თვისებებით დიდწილად განსაზღვრავდა გუნდის წარმატებას. მისთვის დამახასიათებელი ემოციური, თავდადებული და შთამაგონებელი თამაშის გამო გულშემატკივრებმა მას „დიდი კაპიტანი“ (ესპ. El Gran Capitán), ხოლო ელეგანტური და არისტოკრატული თამაშის სტილის გამო ფრანც ბეკენბაუერის მსგავსად „ელ კაიზერი“ (ესპ. El Kaiser) შეარქვეს.

კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საკლუბო კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პასარელა საკლუბო კარიერას 1971 წელს არგენტინულ საფეხბურთო კლუბ ხუნინის „სარმიენტოში“ იწყებს, სადაც 1973 წლის ჩათვლით გამოდის. მის შემადგენლობაში ჩემპიონატის 36 შეხვედრას ატარებს და ცხრა ბურთი გააქვს.

1974–1982 წლებში ბუენოს-აირესის „რივერ პლეიტის“ ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში ჩემპიონატის 226 მატჩს თამაშობს და 90 გოლის გატანას ახერხებს. „რივერ პლეიტთან“ ერთად არგენტინის ჩემპიონატის ფარგლებში ოთხჯერ მეტროპოლიტანოს — 1975,[4] 1977,[5] 1979,[6] 1980,[7] ხოლო სამჯერ ნასიონალის — 1975,[8] 1979,[9] 1981[10] გამარჯვებული ხდება. 1976 წელს აღიარეს არგენტინის საუკეთესო ფეხბურთელად.[11][12]

1982–1986 წლებში იტალიის „ფიორენტინაში“ გამოდის, სადაც 109 შეხვედრაში და 26 ბურთი გაქვს.

მილანის „ინტერის“ მაისურით პასარელა ორი საფეხბურთო სეზონის (1986–1988) განმავლობაში გამოდის. 1986–87 წლის სეზონში იტალიის ჩემპიონატის 30 შეხვედრიდან 23 მატჩში იღებს მონაწილეობას და სამი გოლი გააქვს. მიმდინარე ჩემპიონატში „ინტერი“ 38 ქულით მესამე ადგილს იკავებს და მხოლოდ 4 ქულით ჩამორჩება გათამაშების გამარჯვებულს — „ნაპოლის“, რომელიც მარადონას წყალობით კლუბის ისტორიაში თავის პირველ სკუდეტოს იგებს. შედეგიანობის მხრივ უფრო იღბლიანი და ერთგვარად დრამატულიც გამოდგა მისი გამოსვლა იტალიის თასის გათამაშებაში, სადაც მხოლოდ 8 შეხვედრაში — ოთხჯერ მეტოქეთა კარის, ხოლო ერთხელ — საკუთარი კარის აღებასაც ახერხებს. თასის გათამაშების პირველი წრის ამ ღირსახსოვარ შეხვედრას „ინტერი“ — 1986 წლის 24 აგვისტოს, სტუმრად, სალერნოს პროვინციის ქალაქ კავა-დე-ტირენის სიმონეტა ლამბერტის სახელობის სტადიონზე ატარებს, სადაც ადგილობრივ „კავეზეს“ უპირისპირდება. პირველი ბურთი მასპინძელთა კარში შეხვედრის მე-20 წუთზე, „ინტერის“ მცველს — რიკარდო ფერის გააქვს. ამის შემდეგ, ანგარიში არ იცვლება მომდევნო 51 წუთის განმავლობაში, რამდენადაც „კავეზეს“ ფეხბურთელებს, როგორც პირველი ტაიმის დარჩენილი 25 წუთის, ასევე, მეორე ტაიმის საწყისი 26 წუთის განმავლობაში ანგარიშის გათანაბრებისთვის, საფეხბურთო იღბალთან ერთად, არც სათანადო ოსტატობა და არც შესაბამისი მონდომება უწყობთ ხელს. ამის მიუხედავად, ანგარიში მაინც თანაბრდება, როდესაც შეხვედრის 71-ე წუთზე პასარელას, მასპინძლების მიმართ ერთგვარი სპორტული სოლიდარობისა თუ გასაგები ადამიანური თანაგრძნობის ნიშნად საპასუხო გოლი გააქვს... საკუთარ კარში. სახელოვანი არგენტინელის ასეთ „ქველმოქმედებას“ პარტნიორები სწრაფი შეტევით პასუხობენ და სამიოდე წუთში კარლ-ჰაინც რუმენიგეს დარტყმული ბურთი მეორედ არხევს „კავეზეს“ კარის ბადეს. 90-ე წუთზე კი, ალესანდრო ალტობელის მესამე გოლი შეხვედრის საბოლოო ანგარიშს აფიქსირებს — 3–1 „ინტერის“ სასარგებლოდ. ტურნირის პირველი წრის მომდევნო შეხვედრას — 1986 წლის 27 აგვისტოს ქალაქი კატანია მასპინძლობს, სადაც ანჯელო მასიმინოს სახელობის სტადიონზე „ინტერი“ ადგილობრივ „კატანიას“ ეთამაშება. აქაც, ისევე როგორც წინა შეხვედრაში, ანგარიშს კვლავ სტუმრები ხსნიან — მე-10 წუთზე პასარელას „ინტერის“ მაისურით თავისი მეორე სათასო გოლი გააქვს, ამჯერად მოწინააღმდეგის კარში — 1–0. 35-ე წუთზე მილანელთა ნახევარმცველი — ადრიანო პირაჩინი კიდევ უფრო აწინაურებს თავის გუნდს — 2–0. ამის შემდეგ, ხუთიოდე წუთში კატანიელები ერთი ბურთის გაქვითვას ახერხებენ — გოლი კარლო ბორგის ანგარიშზეა — 2–1. თუმცა, მასპინძელთა გულებში ჩასახულ იმედს მატჩის შემობრუნებისა, ჯერ რუმენიგეს გოლი უჩენს ბზარს (3–1) მე-60 წუთზე, ხოლო 75-ე წუთზე ალესანდრო ალტობელის ზუსტი დარტყმა ამ იმედს ტრიბუნებზე შეკრებილი მაყურებლის თვალწინ ამსხვრევს — 4–1 „ნერაძურის“ სასარგებლოდ.

იმავე სეზონში „ინტერის“ რიგებში უეფას თასის გათამაშების ტურნირზეც ასპარეზობს, სადაც შვიდ შეხვედრაში იცავს კლუბის ღირსებას და ერთი გოლი გააქვს. 1987–88 წლის სეზონში გასულ სეზონთან შედარებით სერია A-ს გათამაშებაში ორი მატჩით ნაკლებს ატარებს და სულ 21-ჯერ გამოდის მწვანე მინდორზე, თუმცა ამჯერად წინასგან განსხვავებით ორჯერ მეტი — ექვსი გოლი გააქვს მეტოქეთა კარში. ამას გარდა იტალიის თასის გათამაშებაში, წინა სეზონის მსგავსად, ახლაც 8 შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას, თუმცა მეტოქეთა კარის აღებას ამჯერად მხოლოდ ერთხელ ახერხებს. ამ სეზონში „ინტერის“ რიგებში კვლავ ასპარეზობს უეფას თასის გათამაშებაში, სადაც ექვს შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას. საერთო ჯამში მილანის „ინტერის“ ღირსებას იტალიის სერია A-ს 44 შეხვედრაში იცავს და ცხრა ბურთი გააქვს.

თავის უკანასკნელ საფეხბურთო სეზონს (1988–1989) პასარელა კვლავ სამშობლოში — ბუენოს-აირესის „რივერ პლეიტში“ ატარებს (32 მატჩი და ცხრა გოლი).

სამწვრთნელო კარიერის განმავლობაში მუშაობდა არგენტინის, იტალიის, მექსიკის და ბრაზილიის საფეხბურთო კლუბებში. 1994–1998 წლებში სათავეში ედგა არგენტინის ეროვნულ ნაკრებს, ხოლო 1998–2001 წლებში ურუგვაის ეროვნული ნაკრების მთავარი მწვრთნელი იყო. 1997 წელს დაასახელეს სამხრეთ ამერიკის საუკეთესო მწვრთნელად. 2009 წლის დეკემბრიდან ოთხი წლის განმავლობაში ერთ-ერთი ყველაზე უფრო პოპულარული და ტიტულოვანი არგენტინული კლუბის — ბუენოს-აირესის „რივერ პლეიტის“ პრეზიდენტის პოსტი ეკავა.

სანაკრებო კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1976–1986 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს,[13][14] რომლის შემადგენლობაში 70 შეხვედრას ატარებს და 22 ბურთი გააქვს.

სტატისტიკა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

[15]

არგენტინის ნაკრები
წელიმატჩიგოლი
1976 6 2
1977 7 3
1978 13 4
1979 11 5
1980 9 3
1981 4 1
1982 9 3
1985 8 2
1986 3 0
ჯამში 70 23

მსოფლიო ჩემპიონატებზე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პასარელამ მსოფლიო ჩემპიონატების 12 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და სამი გოლი გაიტანა. ქვემოთ მოყვანილია არგენტინის და ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატების მატჩები დანიელ პასარელას მონაწილეობით.[16][17][18]

ჩემპ. მასპინძელი პოზიცია შედეგი
1978 დროშა: არგენტინა არგენტინა არგენტინის დროშა 19 მცველი 7 1 5 1 1 ჩემპიონი
1982 დროშა: ესპანეთი ესპანეთი არგენტინის დროშა 15 მცველი 5 2 2 0 3 II ეტაპი
1986 მექსიკის დროშა მექსიკა არგენტინის დროშა 6 მცველი 0 0 0 0 0 ჩემპიონი

არგენტინის დროშა მსოფლიო ჩემპიონატი 1978


2 ივნისი, 1978
19:15
პირველი წრე, ჯგუფი 1
არგენტინა არგენტინის დროშა 2–1 უნგრეთის დროშა უნგრეთი ესტადიო მონუმენტალი, ბუენოს-აირესი
მაყურებელი: 71 615
მსაჯი: ანტონიუ გარიდუ დროშა: პორტუგალია პორტუგალია
ლუკე გოლი 14'
ბერტონი გოლი 83'
ანგარიში ჩაპო გოლი 9'

6 ივნისი, 1978
19:15
პირველი წრე, ჯგუფი 1
არგენტინა არგენტინის დროშა 2–1 საფრანგეთის დროშა საფრანგეთი ესტადიო მონუმენტალი, ბუენოს-აირესი
მაყურებელი: 71 666
მსაჯი: ჟან დიუბაში დროშა: შვეიცარია შვეიცარია
პასარელა გოლი 45' (პენ.)
ლუკე გოლი 73'
ანგარიში პლატინი გოლი 60'

10 ივნისი, 1978
19:15
პირველი წრე, ჯგუფი 1
არგენტინა არგენტინის დროშა 0–1 იტალიის დროშა იტალია ესტადიო მონუმენტალი, ბუენოს-აირესი
მაყურებელი: 71 712
მსაჯი: აბრაჰამ კლეინი ისრაელის დროშა ისრაელი
ანგარიში ბეტეგა გოლი 67'

14 ივნისი, 1978
19:15
მეორე წრე, ჯგუფი B
არგენტინა არგენტინის დროშა 2–0 პოლონეთის დროშა პოლონეთი ესტადიო ხიგანტე დე აროიიტო, როსარიო
მაყურებელი: 37 091
მსაჯი: ულფ ერიკსონი დროშა: შვედეთი შვედეთი
კემპესი გოლი 16' გოლი 71' ანგარიში

18 ივნისი, 1978
19:15
მეორე წრე, ჯგუფი B
არგენტინა არგენტინის დროშა 0–0 ბრაზილიის დროშა ბრაზილია ესტადიო ხიგანტე დე აროიიტო, როსარიო
მაყურებელი: 37 326
მსაჯი: კაროი პალოტაი დროშა: უნგრეთი უნგრეთი
ანგარიში

21 ივნისი, 1978
19:15
მეორე წრე, ჯგუფი B
არგენტინა არგენტინის დროშა 6–0 პერუს დროშა პერუ ესტადიო ხიგანტე დე აროიიტო, როსარიო
მაყურებელი: 37 315
მსაჯი: რობერ ვურტცი დროშა: საფრანგეთი საფრანგეთი
კემპესი გოლი 21' გოლი 46'
ტარანტინი გოლი 43'
ლუკე გოლი 50' გოლი 72'
ჰაუსმანი გოლი 67'
ანგარიში

25 ივნისი, 1978
15:00
ფინალი
არგენტინა არგენტინის დროშა 3–1
დ.დ.
ნიდერლანდების დროშა ნიდერლანდები ესტადიო მონუმენტალი, ბუენოს-აირესი
მაყურებელი: 71 483
მსაჯი: სერჯო გონელა იტალიის დროშა იტალია
კემპესი გოლი 38' გოლი 105'
ბერტონი გოლი 116'
ანგარიში ნანინგა გოლი 82'

ესპანეთის დროშა მსოფლიო ჩემპიონატი 1982


13 ივნისი, 1982
20:00
პირველი წრე, ჯგუფი 3
არგენტინა არგენტინის დროშა 0–1 ბელგიის დროშა ბელგია კამპ ნოუ, ბარსელონა
მაყურებელი: 95 000
მსაჯი: ვოიტეხ ხრისტოვი დროშა: ჩეხოსლოვაკია ჩეხოსლოვაკია
ანგარიში ვანდენბერგი გოლი 62'

18 ივნისი, 1982
21:15
პირველი წრე, ჯგუფი 3
არგენტინა არგენტინის დროშა 4–1 უნგრეთის დროშა უნგრეთი ესტადიო ხოსე რიკო პერესი, ალიკანტე
მაყურებელი: 32 093
მსაჯი: ბელაიდ ლაკარნი დროშა: ალჟირი ალჟირი
ბერტონი გოლი 26'
მარადონა გოლი 28' გოლი 57'
არდილესი გოლი 60'
ანგარიში პოლოშკეი გოლი 76'

23 ივნისი, 1982
21:15
პირველი წრე, ჯგუფი 3
არგენტინა არგენტინის დროშა 2–0 სალვადორის დროშა სალვადორი ესტადიო ხოსე რიკო პერესი, ალიკანტე
მაყურებელი: 32 500
მსაჯი: ლუის ბარანკოსი დროშა: ბოლივია ბოლივია
პასარელა გოლი 22' (პენ.)
ბერტონი გოლი 52'
ანგარიში

29 ივნისი, 1982
17:15
მეორე წრე, ჯგუფი C
არგენტინა არგენტინის დროშა 1–2 იტალიის დროშა იტალია ესტადიო დე სარია, ბარსელონა
მაყურებელი: 43 000
მსაჯი: ნიკოლაე რაინეა დროშა: რუმინეთი რუმინეთი
პასარელა გოლი 83' ანგარიში ტარდელი გოლი 55'
კაბრინი გოლი 67'

2 ივლისი, 1982
17:15
მეორე წრე, ჯგუფი C
არგენტინა არგენტინის დროშა 1–3 ბრაზილიის დროშა ბრაზილია ესტადიო დე სარია, ბარსელონა
მაყურებელი: 44 000
მსაჯი: ლამბერტო რუბიო ვასკესი მექსიკის დროშა მექსიკა
დიასი გოლი 89' ანგარიში ზიკო გოლი 11'
სერჟინიო გოლი 66'
ჟუნიორი გოლი 75'

ტიტულები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საკლუბო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

არგენტინის დროშა რივერ პლეიტი
არგენტინის პრიმერა დივიზიონი

სანაკრებო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

არგენტინის დროშა არგენტინა
მსოფლიო ჩემპიონატი

ინდივიდუალური[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • არგენტინის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი: 1976 [21]
  • სამხრეთ ამერიკის წლის საუკეთესო მწვრთნელი: 1997
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი
არგენტინის ფეხბურთის ასოციაცია
  • არგენტინის ყველა დროის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 2015 [23]
ფიფა 100
  • ასეულის წევრი: 2004 [24]

სამწვრთნელო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

არგენტინის დროშა რივერ პლეიტი
მექსიკის დროშა მონტერეი
მექსიკის ჩემპიონატი

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Héctor Darío Pelayes (16 იანვარი, 2009). Argentine Squads in the World Cups (World Cup 1978). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. RSSSF. წაკითხვის თარიღი: 12 ივლისი, 2018.
  2. Carlos Aira (17 იანვარი, 2017). 43 campeones del mundo. El mapa demográfico del fútbol argentino – El fútbol argentino es uno de los más laureados del mundo. Tanto a nivel clubes como selecciones, de diferentes categorías. Pero los dos máximos logros se obtuvieron en 1978 y 1986, cuando nos equipos nacionales se consagraron campeones mundiales. Xenen.com.ar. წაკითხვის თარიღი: 10 თებერვალი, 2018.
  3. Carlos Aira (24 იანვარი, 2017). 43 campeones del mundo. El mapa demográfico del fútbol argentino – 22 héroes del Mundial de Argentina 1978: Ubaldo Fillol, Hector Baley, Ricardo La Volpe; Luis Galvan, Daniel Passarella, Jorge Olguin, Alberto Tarantini, Ruben Pagnanini, Miguel Oviedo, Daniel Killer; Osvaldo Ardiles, Américo Gallego, Omar Larrosa, Daniel Valencia, Norberto Alonso, Rubén Galván, Julio Villa; Mario Kempes, Daniel Bertoni, Oscar Ortiz, René Houseman, Leopoldo Luque, fueron parte del equipo dirigido por César Luis Menotti en 1978. La Señal Medios. წაკითხვის თარიღი: 10 თებერვალი, 2018.
  4. Campeonato Metropolitano 1975 (Metropolitano Championship)“, Prepared and maintained by Osvaldo José Gorgazzi for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 3 აპრილი, 2014. წაკითხვის თარიღი: 14 მარტი, 2017. 
  5. Campeonato Metropolitano 1977 (Metropolitano Championship)“, Prepared and maintained by Pablo Ciullini for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 28 მაისი, 2006. წაკითხვის თარიღი: 14 მარტი, 2017. 
  6. Campeonato Metropolitano 1979 (Metropolitano Championship)“, Prepared and maintained by Osvaldo José Gorgazzi for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 21 იანვარი, 2006. წაკითხვის თარიღი: 14 მარტი, 2017. 
  7. Campeonato Metropolitano 1980 (Metropolitano Championship)“, Prepared and maintained by Osvaldo José Gorgazzi for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 31 დეკემბერი, 2005. წაკითხვის თარიღი: 14 მარტი, 2017. 
  8. Campeonato Nacional 1975 (Nacional Championship)“, Prepared and maintained by Osvaldo José Gorgazzi for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 3 აპრილი, 2014. წაკითხვის თარიღი: 14 მარტი, 2017. 
  9. Campeonato Nacional 1979 (Nacional Championship)“, Prepared and maintained by Osvaldo José Gorgazzi for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 21 იანვარი, 2006. წაკითხვის თარიღი: 14 მარტი, 2017. 
  10. Campeonato Nacional 1981 (Nacional Championship)“, Prepared and maintained by Osvaldo José Gorgazzi for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 15 ოქტომბერი, 2005. წაკითხვის თარიღი: 14 მარტი, 2017. 
  11. Daniel Passarella (River Plate) — Footballer of the Year of Argentina 1976“, Prepared and maintained by José Luis Pierrend for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 16 იანვარი, 2009. წაკითხვის თარიღი: 14 მარტი, 2017. „The Footballer of the Year of Argentina (in Spanish: Olimpia de Plata al Mejor Futbolista, that literally translates to "Silver Olimpia to the Best Footballer) is a yearly award given by the Argentine Sports Journalists' Circle (Círculo de Periodistas Deportivos de la República Argentina) as one of the Olimpia Awards, the most important sports award in Argentina.“ 
  12. Daniel Passarella (River Plate) — Footballer of the Year of Argentina 1976“, Círculo de Periodístas Deportivos (cpd.com.ar). წაკითხვის თარიღი: 14 მარტი, 2017. 
  13. Luc Vandenberghe (22 ნოემბერი, 2012). Argentina National Team Players 1964–1998. The page contains Argentine players who were selected for the National team between September 1964 and the end of the World Cup 1998. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. RSSSF. წაკითხვის თარიღი: 24 ივლისი, 2018.
  14. Roberto Mamrud (5 ივლისი, 2018). Argentina — Record International Players: Daniel Alberto Passarella – First/Last: 1976–1986; Matches: 70; Goals: 22. Note that two matches (against Slovakia League XI on 22 Jun 1995 in Mendoza, won 6–0, and against Poland B League XI on 20 Jun 1996 in Tucumán, won 2–0) have been removed from the list of official matches; this change (which reduced Zanetti's cap total from 145 to 143 and Batistuta's goal tally from 56 to 54) has been taken into account below. RSSSF. წაკითხვის თარიღი: 24 ივლისი, 2018.
  15. Daniel Alberto Passarella at National Football Teams“, national-football-teams.com. წაკითხვის თარიღი: 4 იანვარი, 2017. 
  16. მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1978 (სტატისტიკა). FIFA. წაკითხვის თარიღი: 22 იანვარი, 2018.
  17. მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1982 (სტატისტიკა). FIFA. წაკითხვის თარიღი: 22 იანვარი, 2018.
  18. Player Profile for Daniel Passarella in the Soccer World Cups. Daniel Passarella in the World Cups. Information about Daniel Passarella and his performace in the FIFA Soccer World Cup. Profile with general and detailed stats and data that include National Team, total games, goals and cards and full list of matches played. The Soccer World Cups.com. წაკითხვის თარიღი: 8 მარტი, 2018.
  19. 1978 FIFA World Cup Argentina ™. The 1978 FIFA World Cup, the 11th staging of the FIFA World Cup, quadrennial international football world championship tournament, was held in Argentina between 1 and 25 June. The Cup was won by the Argentine hosts, who defeated the Netherlands 3–1 in the final, after extra time. FIFA.com. წაკითხვის თარიღი: 24 ივლისი, 2018.
  20. 1986 FIFA World Cup Mexico ™. The 1986 FIFA World Cup, the 13th FIFA World Cup, was held in Mexico from 31 May to 29 June 1986. It was won by Argentina (their second title, after winning in 1978). Argentina beat West Germany 3–2 in the final at Mexico City's Estadio Azteca. FIFA.com. წაკითხვის თარიღი: 6 აგვისტო, 2018.
  21. José Luis Pierrend. (16 იანვარი, 2009). Daniel Passarella – 1976 (Argentina — Player of the Year). Elected by the „Círculo de Periodistas Deportivos“ (Association of Sports Journalists), who chose the best sporter in many sports. The official name of the award is „Olimpia de Plata“; therefore there is a winner for every sport. The best sporter of the year wins the „Olimpia de Oro“. RSSSF. წაკითხვის თარიღი: 13 ივლისი, 2018.
  22. Billy Hawkins (6 ივნისი, 2018). 1978 World Cup All-Star Team: Who were the players voted best in Argentina?. Daniel Passarella (Argentina) – Captain of winners Argentina, Passarella is regarded as one of the finest defenders to ever play the beautiful game. He won 70 caps for his country and was the only player to be selected in both Argentina’s 1978 and 1986 World Cup-winning squads, though he actually missed the latter tournament due to illness. A stalwart in Argentina’s backline and a talismanic figure for the nation, Passarella was also a prolific goalscorer for a defender; he netted 22 times for Argentina, and ended his club career with over 150 goals scored. talksport.com. წაკითხვის თარიღი: 13 ივლისი, 2018.
  23. AFA (2015). La Selección de todos los tiempos. Durante el 2015, en AFA Revista distintas personalidades del fútbol armaron su 11 ideal de la historia albiceleste y, en base a lo que eligió cada uno, éste es el equipazo que se formó. afa.com.ar. წაკითხვის თარიღი: 13 ივლისი, 2018.
  24. The Guardian (4 მარტი, 2004). The FIFA 100. FIFA today published Pele's list of the 100 greatest living footballers. Compiled to mark the 100th anniversary of the Fifa's foundation, the list is so good it actually contains 125 names. theguardian.com. წაკითხვის თარიღი: 22 ივლისი, 2018.