მიშელ პლატინი
|
| |||
| პირადი მონაცემები | |||
|---|---|---|---|
| სრული სახელი | მიშელ ფრანსუა პლატინი | ||
| დაბადების თარიღი | 21 ივნისი, 1955 | ||
| დაბადების ადგილი | ჟეფი, საფრანგეთი | ||
| სიმაღლე | 179 სმ | ||
| სათამაშო პოზიცია | ნახევარმცველი | ||
| ახალგაზრდული კარიერა | |||
| 1966–1972 | ჟეფი | ||
| პროფესიონალური კარიერა* | |||
| წლები | გუნდი | მატჩი | (გოლი) |
| 1972–1979 | ნანსი | 181 | (98) |
| 1979–1982 | სენტ-ეტიენი | 104 | (58) |
| 1982–1987 | იუვენტუსი | 147 | (68) |
| სულ | 432 | (224) | |
| ეროვნული ნაკრები | |||
| 1976–1987 | საფრანგეთი | 72 | (41) |
| 1988 | ქუვეითი | 1 | (0) |
| სამწვრთნელო კარიერა | |||
| 1988–1992 | საფრანგეთი | ||
|
* პროფესიონალურ კლუბებში გამოსვლა და გოლები მხოლოდ ეროვნული ლიგებისთვის იანგარიშება | |||
მიშელ ფრანსუა პლატინი (ფრანგ. Michel François Platini; დ. 21 ივნისი 1955, ჟეფი, ლოთარინგია, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. სხვადასხვა დროს იცავდა „ნანსის“, „სენტ-ეტიენის“, „იუვენტუსისა“ და საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. საფრანგეთის თასის მფლობელი (1978) „ნანსის“ შემადგენლობაში. საფრანგეთის ჩემპიონი (1981) და საფრანგეთის თასის ორგზის ფინალისტი (1981, 1982) „სენტ-ეტიენის“ შემადგენლობაში. იტალიის ორგზის ჩემპიონი (1984, 1986) და იტალიის თასის მფლობელი (1983), თასების მფლობელთა თასისა (1984) და უეფა-ს სუპერთასის მფლობელი (1984), ევროპის ჩემპიონთა თასის მფლობელი (1985), ფინალისტი (1983) და საკონტინენტთაშორისო თასის მფლობელი (1985) „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. 1984 წლის ევროპის ჩემპიონი და 1986 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატისა და 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე.
მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი ფეხბურთელი სპორტის ამ სახეობის არსებობის ისტორიაში. როგორც ევროპის საუკეთესო მოთამაშე სამჯერ გახდა ოქროს ბურთის მფლობელი (1983, 1984, 1985). საფრანგეთის ფეხბურთის ისტორიაში იგი ერთადერთია, ვინც სამჯერ შეძლო ამ საპატიო ტიტულისა და პრიზის მოპოვება.[1]
France Football-ის მიერ ჩატარებული გამოკითხვის შედეგად მიშელ პლატინი საფრანგეთის ასწლეულის ფეხბურთელად დასახელდა.[2]
ბიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]მარადონას შემდეგ პლატინი ყოველთვის ითვლებოდა 1980-იანების ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად. მისი პირველი კლუბი იყო „ნანსი“. „ნანსიში“ კარგი თამაშის შემდეგ გადავიდა „სენტ-ეტიენში“ სადაც მოიპოვა საფრანგეთის ჩემპიონის ტიტული, შემდეგ შეამჩნია იტალიურმა კლუბმა „იუვენტუსმა“ და გადაიბირა. პლატინიმ თავი გამოიჩინა ტექნიკითა და ჯარიმის შესრულებით. ის იყო საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების კაპიტანი. მისი დამსახურებით საფრანგეთი გახდა ევროპის ჩემპიონი 1984 წელს, სადაც 5 თამაშში გაიტანა 9 გოლი.


| მიშელ პლატინი | |
მიშელ პლატინი – უეფა-ს პრეზიდენტი. 14 ოქტომბერი, 2010 | |
| უეფას მე-6 პრეზიდენტი | |
|---|---|
| თანამდებობაზე ყოფნის დრო | |
| 4 ივნისი, 2007 – 9 ოქტომბერი, 2015 | |
| წინამორბედი | ლენარტ იუჰანსონი |
| მემკვიდრე | ხოსე მარია ვილიარი |
| დაბადებული | 21 ივნისი, 1955 ჟეფი, საფრანგეთი |
| მოქალაქეობა | საფრანგეთი |
სანაკრებო კარიერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]1976–1987 წლებში საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების შემადგენლობაში 72 მატჩი ითამაშა და 41 გოლი გაიტანა.
სანაკრებო სტატისტიკა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| საფრანგეთის ნაკრები | ||
|---|---|---|
| წელი | მატჩი | გოლი |
| 1976 | 5 | 4 |
| 1977 | 7 | 2 |
| 1978 | 6 | 4 |
| 1979 | 4 | 2 |
| 1980 | 6 | 5 |
| 1981 | 4 | 2 |
| 1982 | 10 | 4 |
| 1983 | 4 | 1 |
| 1984 | 10 | 13 |
| 1985 | 6 | 2 |
| 1986 | 9 | 2 |
| 1987 | 1 | 0 |
| ჯამში | 72 | 41 |
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]პლატინიმ მსოფლიო ჩემპიონატების 14 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 5 გოლი გაიტანა.[3]
| ჩემპ. | მასპინძელი | № | პოზიცია | შ | ბ | მ | ფ | წ | შედეგი |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1978 | ნახევარმცველი | 3 | 1 | 1 | 0 | 2 | |||
| 1982 | ნახევარმცველი | 5 | 2 | 2 | 2 | 1 | |||
| 1986 | ნახევარმცველი | 6 | 2 | 3 | 2 | 1 |
მიღწევები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]საკლუბო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- თასის მფლობელი: 1977–78[4]
- ფინალისტი (2): 1980–81, 1981–82[7]
- თასის მფლობელი: 1982–83
- თასის მფლობელი: 1983–84
- თასის მფლობელი: 1984
- თასის მფლობელი: 1984–85
- ფინალისტი: 1982–83
- თასის მფლობელი: 1985
სანაკრებო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- არტემიო ფრანკის თასი
- თასის მფლობელი: 1985
ინდივიდუალური
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელი Placar-ის ვერსიით: 1999 [16]
- ყველა დროის 100 უდიდესი ფეხბურთელი World Soccer-ის ვერსიით: 1999
- France Football-ის ვერსიით
- პირველი ადგილი (2): 1976, 1977 [17]
- საფრანგეთის წლის საუკეთესო სპორტსმენი
- გაზეთ „ეკიპის“ ვერსიით
- პირველი ადგილი: 1977
- ევროპის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი
- Ballon d'Or
- ოქროს ბურთი (3): 1983, 1984, 1985 [18]
- ბრინჯაოს ბურთი (2): 1977, 1980 [19]
- Onze d'Or
- ოქროს ბურთი (3): 1983, 1984, 1985
- ვერცხლის ბურთი: 1977 [20]
- მსოფლიოს წლის საუკეთესო ფეხბურთელი
- World Soccer-ის ვერსიით
- პირველი ადგილი (2): 1984, 1985
- საფრანგეთის ასწლეულის ფეხბურთელი
- France Football-ის ვერსიით
- პირველი ადგილი: 2000 [26]
- ინგლისური ფეხბურთის მუზეუმი
- დიდების დარბაზის წევრი [27]
- იტალიური ფეხბურთის მუზეუმი
- დიდების დარბაზის წევრი: 2011 [28]
- სხვა მიღწევები
- იტალიის ჩემპიონატი
- საუკეთესო ბომბარდირი (3): 1983, 1984, 1985 [29]
- ევროპის ჩემპიონატი
- საუკეთესო ბომბარდირი: 1984
- საუკეთესო ფეხბურთელი: 1984
ბიბლიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- კაკაბაძე, მიხეილ (1979). არგენტინის ცის ქვეშ. თბ.: საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა.
- კაკაბაძე, მიხეილ (1981). ოქროს ქალღმერთიდან ფიფა-ს თასამდე. თბ.: საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა.
- ფანჯიკიძე, გურამ (1979). არგენტინა, არგენტინა!. თბ.: გამ-ბა საბჭ. საქართველო.
- ფანჯიკიძე, გურამ (1982). ფორცა, იტალია!. თბ.: გამ-ბა საბჭ. საქართველო.
- ფანჯიკიძე, გურამ (1987). მარადონა რეი : მსოფლიოს XIII ჩემპიონატის შთაბეჭდილებები. თბ.: ნაკადული.
- გოდუაძე, ლაშა (2010). მსოფლიო თასის ისტორია (1930–2010). თბ.: გაზეთი „მსოფლიო სპორტი“.
- Glanville, Brian (2018). The Story of the World Cup. London: Faber. ISBN 9780571325566
- Squires, David (2016). The Illustrated History of Football. Sydney: Random House. ISBN 1780895585
- Holt, Nick (2014). The Mammoth Book of the World Cup. London: Running Press Adult. ISBN 0762452242
- Witzig, Richard (2006). The Global Art of Soccer. New York: CusiBoy Publishing. ISBN 0977-66880-0
- Tournon, Philippe (1977). Platini, le football en fête. Paris: Alta Sport.
პერიოდიკა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- საუკეთესონი // „ლელო“, 17 იანვარი, 1978, № 12 (6077), გვ. 4, ISSN 2233-3827.
- თორელი, გ., პლატინი — № 1 // „ლელო“, 4 თებერვალი, 1978, № 25 (6090), გვ. 4.
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
- მიშელ პლატინი — ფიფას ჩანაწერი
- მიშელ პლატინი — მეოცე საუკუნის უდიდესი სპირტსმენები
- მიშელ პლატინი — Football.ua
- მიშელ პლატინი — Storie di Calcio
| AFS · EU-Football.info · FootballDatabase.eu · FIFA · L’Équipe · National Football Teams.com · Olympedia · Sambafoot · Soccerbase · Transfermarkt (P) · Transfermarkt (M) · Internet Movie Database |
| ბროკჰაუზის ენციკლოპედია · ენციკლოპედია ბრიტანიკა · კატალანური დიდი ენციკლოპედია · დიდი რუსული ენციკლოპედია · უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი · Munzinger · Notable Names Database · Treccani · Universalis |
| 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 |
| 1978 · 1982 · 1986 |
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Elegance and intelligence personified in blue.
- ↑ French Player of the Century. ფრანგული ყოველკვირეული სპორტული ჟურნალის France Football-ის ინიციატივით ჩატარდა გამოკითხვა, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო 1958–1999 წლების პერიოდში საფრანგეთის წლის საუკეთესო მოთამაშედ აღიარებულმა ყველა ფეხბურთელმა. მათ უნდა დაესახელებინათ ასწლეულის ფრანგი ფეხბურთელი, ასწლეულის ფრანგი მწვრთნელი და ასწლეულის ფრანგული გუნდი. გამოკითხვის შედეგად ასწლეულის ფეხბურთელად მიშელ პლატინი დასახელდა, მეორეზე ზინედინ ზიდანი გავიდა, ხოლო მესამეზე — რაიმონ კოპა. გამოკითხული 34 ფეხბურთელიდან 22-მა — ასწლეულის ფეხბურთელად პლატინი დაასახელა, ცხრამ — ზიდანი, ხოლო სამმა — კოპა.
- ↑ Michel Platini in the World Cups.
- ↑ Michel Platini (AS Nancy Lorraine) Coupe de France 1977–78.
- ↑ Michel Platini (AS Saint-Etienne) 1980–81.
- ↑ Michel Platini (AS Saint-Etienne) 1981–82.
- ↑ Michel Platini (AS Saint-Etienne) Coupe de France 1981, 1982.
- ↑ Michel Platini (Juventus Turin) 1984, 1986.
- ↑ Michel Platini (Juventus Turin) 1983, 1987.
- ↑ BBC Sport – Euro 1984: Euro 1984: Michel Platini at his peak inspires France.
- ↑ „BBC SPORT | Football | Euro 2004 | History | France 1984“. BBC News.
- ↑ „EURO 1984 team of the tournament“. Union of European Football Associations.
- ↑ „Platini fires France to glory on home soil“. UEFA.
- ↑ 1984 UEFA European Championship. Union of European Football Associations.
- ↑ European Football Championship 1984. UEFA. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2000-08-17. ციტირების თარიღი: 2022-04-18.
- ↑ Placar's 100 Craques do Século.
- ↑ France – Footballer of the Year.
- ↑ European Footballer of the Year ("Ballon d'Or").
- ↑ European Footballer of the Year ("Ballon d'Or") 1977.
- ↑ "Onze Mondial" Awards (Onze d'Or 1977).
- ↑ The FIFA 100. theguardian.com.
- ↑ Pele's list of the greatest. news.bbc.co.uk.
- ↑ Pelé's Choice of 125 Living Players. RSSSF.
- ↑ Fifa names greatest list. news.bbc.co.uk.
- ↑ FIFA 100 – list of the 125 greatest living footballers in 2004 created by Pelé
- ↑ French Player of the Century.
- ↑ Michel Platini was inducted into the English Football Hall of Fame.
- ↑ Italian football Hall of Fame to induct ten new stars.
- ↑ Italy – Serie A Top Scorers.
| ||||||||||||||
| |||||||||||
| |||||
- დაბადებული 21 ივნისი
- დაბადებული 1955
- ფრანგი ფეხბურთელები
- ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
- ლიგა 2-ის ფეხბურთელები
- საფრანგეთის ნაკრების ფეხბურთელები
- სერია A-ს ფეხბურთელები
- იუვენტუსის ფეხბურთელები
- ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
- 1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
- 1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
- 1984 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
- 1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
- ოქროს ბურთის მფლობელები
- ფიფას 100-ეული
- ფრანგი ფეხბურთის მწვრთნელები
- საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები
- უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
- უეფას ჩემპიონთა ლიგის საუკეთესო ბომბარდირები
- ცოცხალი ადამიანები