ამბროლაური

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ქალაქი
ამბროლაური
ამბროლაურის ხედი
ამბროლაურის ხედი
დროშა გერბი
დროშა გერბი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარე
კოორდინატები 42°31′00″ ჩ. გ. 43°10′00″ ა. გ. / 42.51667° ჩ. გ. 43.16667° ა. გ. / 42.51667; 43.16667
პირველი ხსენება XVII საუკუნე
ქალაქი 1966  წლიდან
ზღვის დონიდან 550
მოსახლეობა Decrease2.svg 2 047[1] კაცი (2014)
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995 439[2]
საფოსტო ინდექსი 0400[3]
ოფიციალური საიტი ambrolauri.gov.ge
ამბროლაური (საქართველო)
Red pog.svg
ამბროლაური (რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარე)
Red pog.png

ამბროლაური — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმის და ქვემო სვანეთის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 550 მ სიმაღლეზე, გაშენებულია რიონის და კრიხულის შესართავთან. მოსახლეობა 2 047 ადამიანი (2014 წ.). ქალაქში არის ღვინის ქარხანა, სასამართლო, სპორტული დარბაზი, საავადმყოფო, თეატრი, მუზეუმი, ნიკორწმინდის ეპარქიის რეზიდენცია.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

წერილობით წყაროებში ამბროლაური XVII საუკუნიდან იხსენიება. იგი იმერეთის მეფეთა ერთ-ერთი რეზიდენცია იყო. აქ იდგა სამეფო სასახლე, რომლის კომპლექსიდან ეკლესიის და კოშკის ნანგრევებია შემორჩენილი. 1930 წლიდან წარმოადგენდა ამბროლაურის რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრს. ქალაქად გამოცხადდა 1966 წელს[4]. 2014 წლიდან გამოეყო ამბროლაურის მუნიციპალიტეტს, როგორც ცალკე ადმინისტრაციული ერთეული.[5]

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 2 047 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
1989[6] 2 935 -- --
2002[6] Decrease2.svg 2 541 -- --
2014[1] Decrease2.svg 2 047 959 1 088

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). წაკითხვის თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. საქართველოს სატელეფონო კოდები — „სილქნეტი“
  3. საქართველოს საფოსტო ინდექსები — „საქართველოს ფოსტა“
  4. 1944 წლის 4 სექტემბერის საქართველოს სსრ უმაღლესი პრეზიდიუმის ბრძანება ქალაქად გარდაქმნის შესახებ
  5. ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი; მუხლი 151. თვითმმართველი ქალაქები და მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციული ცენტრები
  6. 6.0 6.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგბი, ტომი I. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2003). წაკითხვის თარიღი: 7 დეკემბერი, 2016.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]