ელფრიდე იელინეკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ელფრიდე იელინეკი
Elfriede jelinek 2004 small.jpg
დაბ. თარიღი 20 ოქტომბერი 1946(1946-10-20)[1] (70 წელი)
დაბ. ადგილი მიურცუშლაგი, შტირია[2]
საქმიანობა მწერალი, დრამატურგი, სცენარისტი, პოეტი, მთარგმნელი და რომანისტი
მოქალაქეობა Flag of Austria.svg ავსტრია
ალმა-მატერი ვენის კონსერვატორია
Magnum opus პიანისტი ქალი, ქალები როგორც საყვარლები და სიკვდილის შვილები
ჯილდოები ნობელის პრემიის ლაურეატები ლიტერატურის დარგში[3], გეორგ ბიუხნერის პრემია, Walter-Hasenclever-Preis der Stadt Aachen, პრემია „მანუსკრიპტი“, ფრანც კაფკას პრემია, Heinrich-Böll-Preis, სტიგ დაგერმანის პრემია, შტირიის ლიტერატურული პრემია, Mülheimer Dramatikerpreis, Roswitha Prize და Peter-Weiss Prize
ხელმოწერა Elfriede Jelinek Autograph.jpg
საიტი ourworld.compuserve.com/homepages/elfriede/
Elfriede Jelinek ვიკისაწყობში

ელფრიდე იელინეკი (გერმ. Elfriede Jelinek), (დ. 20 ოქტომბერი 1946, მიურცუშლაგი, ავსტრია) — ავსტრიელი რომანისტი, დრამატურგი, პოეტი, ლიტერატურის კრიტიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში (2004).

განსაკუთრებით ცნობილია მისი რომანები: „საყვარლები“ (1975) და „პიანისტი ქალი“ (1983). ამ უკანასკნელის მიხედვით ავსტრიელმა რეჟისორმა მიხაელ ჰანეკემ 2011 წელს იზაბელ იუპერის მონაწილეობით გადაიღო ამავე სახელწოდების ფილმი, რომელმაც კანის კინოფესტივალზე (2011) სამი მთავარი პრიზი (საუკეთესო რეჟისურა, ქალის მთავარი როლის შემსრულებელი, მამაკაცის მთავარი როლის შემსრულებელი) მიიღო.

რომანები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]