სვეტლანა ალექსიევიჩი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სვეტლანა ალექსიევიჩი
Світлана Алексієвич (Київ, 2016) 08 (cropped).JPG
დაბ. თარიღი 31 მაისი 1948(1948-05-31)[1] [2] [3] [4] [5] (71 წლის)
დაბ. ადგილი ივანო-ფრანკოვსკი[1] [2] [3]
საქმიანობა მწერალი[6] [2] [3] და ჟურნალისტი[1] [2] [3]
ენა რუსული ენა[7]
ეროვნება ბელარუსები[8] [9]
მოქალაქეობა Flag of Belarus.svg ბელარუსი
Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
ალმა-მატერი ბელარუსის სახელმწიფო უნივერსიტეტი[1] [6] [2] [3]
ჟანრი ნარატივი და Q12799318?
Magnum opus თითბერის ბიჭები[2] [1] [3] , ჩერნობილის ლოცვა[1] , ომს ქალის სახე არ აქვს[10] [2] [3] , სეკონდ-ჰენდის დრო და უკანასკნელი მოწმეები[1] [2] [3]
ჯილდოები ჰერდერის პრემია[11] , გერმანიის წიგნის ვაჭრობის მშვიდობის პრემია[12] , საპატიო ნიშნის ორდენი[11], ლენინური კომკავშირის პრემია[11] [2] [3] , ცენტრალური ევროპის ლიტერატურული ჯილდო „ანგელუსი“[13] , სსრკ-ის ნიკოლოზ ოსტროვსკის სახელობის მწერალთა კავშირის ლიტერატურული ჯილდო[11] , სსრკ-ის კონსტანტინე ფედინის სახელობის მწერალთა კავშირის ლიტერატურული ჯილდო[11] , კურტ ტუხოლსკის პრემია[11] , ანდრეი სინიავსკის პრემია[11] , ტრიუმფის პრემია[11] , ლაიფციგის წიგნების პრემია ევროპულ ურთიერთგაგებაში შეტანილი წვლილისათვის[11] , Das politische Buch[11] , Oxfam Novib/PEN Award[14] , Ryszard Kapuściński Award for literary reportage[15] [16] , ნობელის პრემია ლიტერატურის დარგში[17] [18], ხელოვნებისა და ლიტერატურის ოფიცრის ორდენი, მედიჩის პრემია საუკეთესო ესესთვის[19] და Belarusian Democratic Republic 100th Jubilee Medal
ხელმოწერა Svetlana Alexijevich Autograph.jpg
საიტი alexievich.info[6]

სვეტლანა ალექსანდრეს ასული ალექსიევიჩი (ბელარ. Святлана Аляксандраўна Алексіевіч, რუს. Светлана Александровна Алексиевич, დ. 31 მაისი, 1948, სტანისლავი, უკრაინის სსრ) — საბჭოთა და ბელარუსი მწერალი, ჟურნალისტი, დოკუმენტური ფილმების სცენარისტი [20]. წერს რუსულ ენაზე. ლიტერატურის დარგში ნობელის პრემიის 2015 წლის ლაურეატი[21].

მისი წიგნების უმეტესობა დაწერილია საბჭოთა კავშირის გვიანი წლებსა და პოსტსაბჭოთა ეპოქის შესახებ. მისი ყველაზე ცნობილი წიგნებია „ომს არა აქვს ქალის სახე“, „ცინკის ბიჭუნები“, „ჩერნობილის ლოცვა“, „სექონდ-ჰენდის დრო“ [21].

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Кто есть кто в Республике БеларусьBiałystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — გვ. 14. — 313 გვრ. — ISBN 978-83-913780-0-7
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — АршынМінск: 1996. — გვ. 243. — 552 გვრ. — ISBN 978-985-11-0036-7
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 Энцыклапедыя гісторыі Беларусі ў 6 тамах. Том 1Мінск: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 1993. — გვ. 100. — ISBN 978-5-85700-074-8
  4. Encyclopædia Britannica
  5. FemBio
  6. 6.0 6.1 6.2 Беларусь: ні Эўропа, ні Расея. Меркаваньні беларускіх эліт — 2006. — გვ. 249. — 258 გვრ. — ISBN 978-83-89406-77-4
  7. BNF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  8. Беларусь: ні Эўропа, ні Расея. Меркаваньні беларускіх эліт — 2006. — გვ. 42, 124–125. — 258 გვრ. — ISBN 978-83-89406-77-4
  9. Цяжкі час — Працяг. Канцэпцыя новага Беларускага Адраджэньня, кн. 3, артыкулы і матэр’ялы (2003−2010)ვარშავა, ნიუ-იორკი, ვილნიუსი: (untranslated), (untranslated), 2010. — გამ. 1. — გვ. 767. — 464 გვრ. — ISBN 978-9955-578-12-3
  10. Кто есть кто в Республике БеларусьBiałystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — გვ. 1985. — 313 გვრ. — ISBN 978-83-913780-0-7
  11. 11.0 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 11.8 11.9 Кто есть кто в Республике БеларусьBiałystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — გვ. 15. — 313 გვრ. — ISBN 978-83-913780-0-7
  12. http://alexievich.info/premiiRu.html
  13. Białoruska pisarka zdobyła nagrodę Angelusa
  14. Oxfam Novib/PEN Award for Freedom of Expression
  15. Nagroda im. Kapuścińskiego dla Aleksijewicz i Czecha
  16. Trzeci komunikat Jury Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki
  17. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/2015/
  18. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/
  19. Czasy Secondhand
  20. [1]
  21. 21.0 21.1 Нобелевскую премию по литературе получила Светлана Алексиевич“, Газета.Ru, 2015-10-08. წაკითხვის თარიღი: 2015-10-08.