სვეტლანა ალექსიევიჩი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
სვეტლანა ალექსიევიჩი
Світлана Алексієвич (Київ, 2016) 08 (cropped).JPG
დაბადების თარიღი 31 მაისი, 1948(1948-05-31)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] (74 წლის)
დაბადების ადგილი ივანო-ფრანკოვსკი[1] [2] [3]
საქმიანობა მწერალი[8] [2] [3] და ჟურნალისტი[1] [2] [3]
ენა რუსული ენა[9] [10] და ბელარუსული ენა
ეროვნება ბელარუსები[11] [12]
მოქალაქეობა Flag of Belarus.svg ბელარუსი
Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
ალმა-მატერი Faculty of Journalism of the Belarusian State University[1] [8] [2] [3]
ჟანრი დოკუმენტური ლიტერატურა და მოთხრობა
Magnum opus ცინკის ბიჭები[2] [1] [3] , ჩერნობილის ლოცვა[1] , ომს ქალის სახე არ აქვს[13] [2] [3] , სეკონდ-ჰენდის დრო და უკანასკნელი მოწმეები[1] [2] [3]
ჯილდოები ჰერდერის პრემია[14], გერმანიის წიგნის ვაჭრობის მშვიდობის პრემია[15] [16] , საპატიო ნიშნის ორდენი[14], ლენინური კომკავშირის პრემია[14] [2] [3] , ცენტრალური ევროპის ლიტერატურული ჯილდო „ანგელუსი“[17] , სსრკ-ის ნიკოლოზ ოსტროვსკის სახელობის მწერალთა კავშირის ლიტერატურული ჯილდო[14] , სსრკ-ის კონსტანტინე ფედინის სახელობის მწერალთა კავშირის ლიტერატურული ჯილდო[14] , კურტ ტუხოლსკის პრემია[14] [18] , ანდრეი სინიავსკის პრემია[14] , ტრიუმფის პრემია[14] , ლაიფციგის წიგნების პრემია ევროპულ ურთიერთგაგებაში შეტანილი წვლილისათვის[14] , Das politische Buch[14] , Oxfam Novib/PEN Award[19] , Ryszard Kapuściński Award for literary reportage[20] [21] , ნობელის პრემია ლიტერატურაში[22] [23] [24], ხელოვნებისა და ლიტერატურის ოფიცრის ორდენი, მედიჩის პრემია საუკეთესო ესესთვის[25] , Belarusian People Republic 100th Jubilee Medal, ბრიუსელის თავისუფალი უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი[26] , კომანდორის ჯვრის ორდენი „გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის წინაშე დამსახურებისთვის“[27] [28] , Anna Politkovskaya Award, ჟენევის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი[29] და მადრიდის კომპლუტენსეს უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი[30]
ხელმოწერა Svetlana Alexijevich Autograph.jpg
საიტი alexievich.info

სვეტლანა ალექსანდრეს ასული ალექსიევიჩი (ბელარ. Святлана Аляксандраўна Алексіевіч, რუს. Светлана Александровна Алексиевич, დ. 31 მაისი, 1948, სტანისლავი, უკრაინის სსრ) — საბჭოთა და ბელარუსი მწერალი, ჟურნალისტი, დოკუმენტური ფილმების სცენარისტი [31]. წერს რუსულ ენაზე. ლიტერატურის დარგში ნობელის პრემიის 2015 წლის ლაურეატი[32].

მისი წიგნების უმეტესობა დაწერილია საბჭოთა კავშირის გვიანი წლებსა და პოსტსაბჭოთა ეპოქის შესახებ. მისი ყველაზე ცნობილი წიგნებია „ომს არ აქვს ქალის სახე“, „ცინკის ბიჭები“, „ჩერნობილის ლოცვა“, „სექონდ-ჰენდის დრო“ [32].

ბიბლიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ომს არ აქვს ქალის სახე (1985)
  • უკანასკნელი მოწმეები (1985)
  • ცინკის ბიჭები (1991)
  • ჩერნობილის ლოცვა (1997)
  • სექონდ-ჰენდის დრო (2013)

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Кто есть кто в Республике БеларусьBiałystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — გვ. 14. — 313 გვრ. — ISBN 978-83-913780-0-7
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — АршынМінск: 1996. — ტ. 1. — გვ. 243. — 552 გვრ. — ISBN 978-985-11-0036-7
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 Энцыклапедыя гісторыі Беларусі ў 6 тамах. Том 1Мінск: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 1993. — გვ. 100. — ISBN 978-5-85700-074-8
  4. Encyclopædia Britannica
  5. FemBio: Банк інформації про видатних жінок, Frauendatenbank, Банк данных о выдающихся женщинах, Görkəmli qadınlar haqqında məlumat bankı
  6. ბროკჰაუზის ენციკლოპედია / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
  7. Munzinger Personen
  8. 8.0 8.1 Беларусь: ні Эўропа, ні Расея. Меркаваньні беларускіх эліт — 2006. — გვ. 249. — 258 გვრ. — ISBN 978-83-89406-77-4
  9. Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  10. Czech National Authority Database
  11. Беларусь: ні Эўропа, ні Расея. Меркаваньні беларускіх эліт — 2006. — გვ. 42, 124–125. — 258 გვრ. — ISBN 978-83-89406-77-4
  12. Цяжкі час — Працяг. Канцэпцыя новага Беларускага Адраджэньня, кн. 3, артыкулы і матэр’ялы (2003−2010)ვარშავა, ნიუ-იორკი, ვილნიუსი: (untranslated), (untranslated), 2010. — გამ. 1. — გვ. 767. — 464 გვრ. — ISBN 978-9955-578-12-3
  13. Кто есть кто в Республике БеларусьBiałystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — გვ. 1985. — 313 გვრ. — ISBN 978-83-913780-0-7
  14. 14.0 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 14.7 14.8 14.9 Кто есть кто в Республике БеларусьBiałystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — გვ. 15. — 313 გვრ. — ISBN 978-83-913780-0-7
  15. http://alexievich.info/premiiRu.html
  16. https://www.friedenspreis-des-deutschen-buchhandels.de/die-preistraeger/2010-2019/swetlana-alexijewitsch
  17. Białoruska pisarka zdobyła nagrodę Angelusa
  18. TucholskyprisetSwedish PEN Club.
  19. Oxfam Novib/PEN Award for Freedom of Expression
  20. Nagroda im. Kapuścińskiego dla Aleksijewicz i Czecha
  21. Trzeci komunikat Jury Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki
  22. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/2015/
  23. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/
  24. http://masterdataapi.nobelprize.org/2.0/laureate/924
  25. Czasy Secondhand
  26. https://www.differenceday.com/award/winners/
  27. https://www.dw.com/ru/nobelevskaja-laureatka-aleksievich-poluchila-odnu-iz-vysshih-nagrad-germanii/a-57894509
  28. https://www.bundespraesident.de/SharedDocs/Reden/DE/Frank-Walter-Steinmeier/Reden/2021/06/210615-OV-Alexijewitsch.html
  29. https://www.unige.ch/communication/communiques/2017/cdp041017
  30. https://www.ucm.es/svetlana-alexievich
  31. [1]
  32. 32.0 32.1 „Нобелевскую премию по литературе получила Светлана Алексиевич“. Газета.Ru. 2015-10-08. ციტირების თარიღი: 2015-10-08.