გრაცია დელედა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
გრაცია დელედა
Grazia Deledda 1926.jpg
დაბადების თარიღი 27 სექტემბერი 1871(1871-09-27)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
დაბადების ადგილი ნუორო[8]
გარდაცვალების თარიღი 15 აგვისტო 1936(1936-08-15)[8] [9] [10] [11] [12] (64 წლის)
გარდაცვალების ადგილი რომი[8]
დასაფლავებულია კამპო ვერანო
ფსევდონიმი Ilia di Saint-Ismael[13]
საქმიანობა მწერალი, პოეტი, რომანისტი, დრამატურგი და პროზაიკოსი
ენა სარდინიული ენა, იტალიური ენა[1] და ფრანგული ენა
მოქალაქეობა Flag of Italy (1861–1946).svg იტალიის სამეფო[14]
ალმა-მატერი საშინაო განათლება
Magnum opus ლერწამი ქარში, ელიას პორტულო და დედა
ჯილდოები ნობელის პრემია ლიტერატურაში[15] [16]
ხელმოწერა Grazia Deledda signature.jpg

გრაცია დელედა (დ. 27 სექტემბერი, 1871 — გ. 15 აგვისტო, 1936) — იტალიელი მწერალი, 1926 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში.[17] იგი იყო პირველი იტალიელი ქალი, რომელსაც ეს პრემია მიენიჭა.[18]

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ქმარ-შვილთან ერთად, რომი, 1905

დაიბადა ნუოროში, იტალიაში, ბურჟუაზიულ ოჯახში. მას შემდეგ, რაც დაამთავრა დაწყებითი სკოლა, განათლება მიიღო კერძო მასწავლებლისაგან.

მან პირველი ნოველები გამოაქვეყნა ჟურნალში „ლ'ულტიმა მოდა“. იგი იმავდროულად ბეჭდავდა პროზაულ ნაწარმოებესა და ლექსებს.

მისი ერთ-ერთი პირველი ნამუშევარი არის Paesaggi sardi (სარდინიის მიწა), რომელიც დაბეჭდა „Speirani“-მ 1896 წელს. 1899 წლის ოქტომბერში გრაცია შეხვდა პალმირო მადეზანის, სამხედრო მინისტრს, რომელიც შემდეგ მისი მეუღლე გახდა. 1900 წელს მწერალი რომში მიდის. 1895 წელს იბეჭდება მისი კიდევ ერთი ნაწარმოები Anime oneste (წმინდა სულები), 1900 წელს კი Il vecchio della montagna („მთის მოხუცი შვილი“). ამასთან ერთად იგი თანამშრომლობდა გაზეთ-ჟურნალებთან „La Sardegna“, „Piccola rivista“ და Nuova Antologia. დელედას ნამუშევრებმა დიდი ინტერესი დაიმსახურა.

1903 წელს მან დაბეჭდა Elias Portolu („ელიას პორტულო“), რომლის შემდეგაც ის უკვე აღიარეს მწერლად. ამის შემდეგ იგი უკვე იწყებს ნოველებისა და სასცენო ნაწარმოებების გამოქვეყნებას: Cenere („ნაცარი“ — 1904), L'edera („სურო“ — 1908), Sino al confine („საზღვარზე“ — 1911), Colombo e sparvieri („მტრედი და არწივი“ — 1912), Canne al vento („ლერწამი ქარში“ — 1913), L'incendio nell'oliveto („ცეცხლი ზეითუნის კორომებში“ — 1918), Il Dio dei venti (1922). Cenere-ის მიხედვით გადაიღეს ფილმი ცნობილი იტალიელი მსახიობის, ელეონორა დუზის, მონაწილოებით.

გრაცია დელედა გარდაიცვალა რომში 64 წლის ასაკში.

შემოქმედება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

დელედას მთელი შემოქმედება დაფუძნებულია სიყვარულზე, ტკივილსა და სიკვდილზე. მის ნაშრომებში შეიძლება ამოვიცნოთ ჯოვანი ვერგას ვერიზმის გავლენა და გაბრიელ დ'ანუზიოს დეკადენტიზმი.

დელედას ნოველებში ასახულია ხალხის სოციალური მდგომარეობა და მათი გრძნობები.

მთავარი ნაშრომები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  2. AA.VV. Dizionario Biografico degli Italiani — 1960.
  3. SNAC — 2010.
  4. Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  5. FemBio: Банк данных о выдающихся женщинах, Frauerdatenbank
  6. Munzinger-Archiv — 1913.
  7. ბროკჰაუზის ენციკლოპედია
  8. 8.0 8.1 8.2 Деледда Грация / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  9. Enciclopedia TreccaniIstituto dell'Enciclopedia Italiana, 1929.
  10. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1926/deledda-bio.html
  11. Nobelprize.org
  12. Czech National Authority Database
  13. http://id.sbn.it/bid/CAG0034544
  14. Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes — 1999.
  15. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1926/deledda-facts.html
  16. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/
  17. Grazia Deledda (Italian author). britannica.com
  18. Hallengren, Anders. Grazia Deledda: Voice of Sardinia. Nobel Media. ციტირების თარიღი: 16 April 2014.
  19. 19.0 19.1 გამოქვეყნდა მისი გარდაცვალების შემდეგ