ფრედერიკ მისტრალი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
ფრედერიკ მისტრალი
Portrait frederic mistral.jpg
დაბადების თარიღი 8 სექტემბერი 1830(1830-09-08)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]
დაბადების ადგილი მაიანი[11]
გარდაცვალების თარიღი 25 მარტი 1914(1914-03-25)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] (83 წლის)
გარდაცვალების ადგილი მაიანი[11]
საქმიანობა მწერალი, ენათმეცნიერი, პოეტი და ლექსიკოგრაფი
ენა Provençal[12] , ფრანგული ენა და ოქსიტანური ენა[1]
ეროვნება ფრანგები
მოქალაქეობა საფრანგეთი
ალმა-მატერი ექს-მარსელის უნივერსიტეტი
ჟანრი პოეზია
Magnum opus Mirèio და Lou Tresor dóu Felibrige
ჯილდოები ნობელის პრემია ლიტერატურაში[13] [14] და საპატიო ლეგიონის ორდენის კომანდორი[15]
მეუღლე მარი მისტრალი
ხელმოწერა Signature Frédéric Mistral.png[16]

ფრედერიკ მისტრალი (დ. 8 სექტემბერი, 1830, მაიანი, ბუშ-დიურონის დეპარტამენტი — გ. 25 მარტი, 1914, იქვე) — ფრანგი პოეტი, თხზულებებს უმეტესად ოქსიტანურ (პროვანსულ) ენაზე წერდა. ნობელის პრემიის ლაურეატი (1904). ფელიბრების წრის ერთ-ერთი დამაარსებელი და ხელმძღვანელი, რედაქტორობდა მის ალმანახს. პირველი ლექსები 1852 წელს გამოაქვეყნა პროვანსულ ანთოლოგიაში — „პროვანსელები“.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  2. 2.0 2.1 Frédéric Mistral — 1834.
  3. 3.0 3.1 Encyclopædia Britannica
  4. 4.0 4.1 SNAC — 2010.
  5. 5.0 5.1 Discogs — 2000.
  6. 6.0 6.1 Babelio — 2007.
  7. 7.0 7.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია
  8. 8.0 8.1 Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  9. 9.0 9.1 GeneaStar
  10. 10.0 10.1 Roglo — 1997. — 8261991 ეგზ.
  11. 11.0 11.1 Мистраль Фредерик // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  12. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb11916301p
  13. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1904/
  14. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/
  15. Léonore databaseministère de la Culture.
  16. Gallica — 1997.