მარია ავსტრიელი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
მარია ავსტრიელი
Maria von Österreich
Krell, Hans - Mary of Habsburg - Bayerische Staatsgemäldesammlungen.jpg
უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემიის დედოფალი
მმართ. დასაწყისი: 22 ივლისი 1515
მმართ. დასასრული: 29 აგვისტო 1526
წინამორბედი: ანა დე ფუა-კანდალი
მემკვიდრე: ანა იაგელონი
ნიდერლანდების შტატჰალტერი
მმართ. დასაწყისი: 1530
მმართ. დასასრული: 1555
წინამორბედი: მარგარეტ ავსტრიელი
მემკვიდრე: ემანუელ ფილიბერტი
პირადი ცხოვრება
დაბ. თარიღი: 18 სექტემბერი 1505
დაბ. ადგილი: ბრიუსელი,
გარდ. თარიღი: 18 ოქტომბერი 1558
გარდ. ადგილი: კასტილია
მეუღლე: ლაიოშ II, უნგრეთის მეფე
დინასტია: ჰაბსბურგები
მამა: ფილიპე I, ბურგუნდიის ჰერცოგი
დედა: ხუანა I, ესპანეთის დედოფალი
რელიგია: კათოლიციზმი
ხელმოწერა: Signature Marie de Hongrie.svg

მარია ავსტრიელი (გერმ. Maria von Österreich; დ. 18 სექტემბერი, 1505, ბრიუსელი — გ. 18 ოქტომბერი, 1558, კასტილია) — ფილიპე I-ის და ხუანა I შეშლილის ქალიშვილი.

ის ასევე ცნობილია შემდეგი სახელებით: მარია ჰაბსბურგი, მარია უნგრელი, მარია ბურგუნდიელი, მარია კასტილიელი. მარიას და-ძემბს შორის იყვნენ საღვთო რომის იმპერატორები, კარლ V და ფერდინანდ I; პორტუგალიის და შემდგომ საფრანგეთის დედოფალი ელეონორა ავსტრიელი; დანიის, ნორვეგიის და შვედეთის დედოფალი იზაბელა ავსტრიელი; პორტუგალიის დედოფალი, ეკატერინე ავსტრიელი.

მარია ავსტრიელი იყო უნგრეთის და ჩეხეთის მეფე ლაიოშ II-ის ცოლი, რომელიც იყო ვლდისლავ II-ის და ალა დე ფუას ვაჟი. 1526 წელს მოჰაჩის ბრძოლაში ლუდოვიკოს დაღუპვის შემდეგ, მარია გახდა თავისი ძმის, კარლ V-ის მემკვიდრე.

წინაპრები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Thea Leitner: Herz unterm Panzer. Maria 1505–1558. In: Habsburgs verkaufte Töchter. Piper, München und Zürich 1994, ISBN 3-492-11827-5, S. 93–135 (auch im Sammelband Schicksale im Hause Habsburg im gleichen Verlag, ISBN 3-492-23980-3)
  • Ursula Tamussino: Maria von Ungarn. Ein Leben im Dienst der Casa de Austria. Styria, Graz 1998, ISBN 3-222-12641-0.
  • Linda Maria Koldau: Frauen - Musik - Kultur. Ein Handbuch zum deutschen Sprachgebiet der Frühen Neuzeit, Köln/Weimar 2005, ISBN 3-412-24505-4, S. 50–56.