ეკატერინე მედიჩი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ეკატერინე მედიჩი
Catherine de Médicis
Catherine-de-medici.jpg
საფრანგეთის დედოფალი
მმართ. დასაწყისი: 31 მარტი 1547
მმართ. დასასრული: 10 ივლისი 1559
წინამორბედი: ელეონორ ავსტრიელი
მემკვიდრე: მარიამ სტიუარტი
პირადი ცხოვრება
დაბ. თარიღი: 13 აპრილი 1519
დაბ. ადგილი: ფლორენცია, იტალია
გარდ. თარიღი: 5 იანვარი 1589 (69 წლის)
გარდ. ადგილი: ბლუის სასახლე, საფრანგეთი
მეუღლე: ანრი II
შვილები: ფრანსუა II (საფრანგეთი)
ელიზაბეტა ვალუა
კლაუდია ვალუა
ლუი
შარლ IX
ანრი II
მარგარიტა დე ვალუა
ფრანსუა დე ვალუა
ჟანა
ვიქტორია
სრული სახელი: ეკატერინე მარია რომოლა დი ლორენცო დე მედიჩი
დინასტია: მედიჩები
მამა: ლორენცო II მედიჩი
დედა: მადლენ დე ლა ტურდე
რელიგია: კათოლიციზმი

ეკატერინე მედიჩი (ფრანგ. Catherine de Médicis) ანუ ეკატერინე მარია რომოლა დი ლორენცო დე მედიჩი (იტალ. Caterina Maria Romola di Lorenzo de' Medici) (13 აპრილი 1519, ფლორენცია5 იანვარი 1589, ბლუა) — საფრანგეთის დედოფალი და რეგენტი. საფრანგეთის მეფის ანრი II-ს მეუღლე და მეფეების ფრანსუა II-ს, შარლ IX-ს და ანრი III-ს დედა.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ეკატერინე მედიჩი ათვალიერებს წმ. ბართლომეოს ღამეს ფრანგი ჰუგენოტების მასობრივი ჟლეტის ადგილს

ეკატერინე მედიჩი დაიბადა დიდგვაროვანთა ოჯახში, რომელიც 1434-დან 1737 წლამდე თითქმის უწყვეტად და დესპოტურად მართავდა ფლორენციას. 1533 წელს ცოლად გაჰყვა საფრანგეთის სამეფო ტახტის მემკვიდრეს, რომელიც 1547 წელს ანრი VII გახდა. მართალია მას საყვარლად საყოველთაოდ ცნობილი ქალი — დიანა პუატიე ჰყავდა, ეკატერინემ ათწლიან ქორწინებაში 10 შვილი გაუჩინა.

1558 წელს ანრი დაიღუპა — მას შემთხვევით, მისმა ერთ-ერთმა შოტლანდიელმა გვარდიელმა თავში შუბი მოარტყა. 1560 წელს გარდაიცვალა ეკატერინეს უფროსი ვაჟი ფრანსუა II, რომელსაც შოტლანდიელთა დედოფალი მერი ჰყავდა ცოლად. სამეფო გვირგვინი ეკატერინეს 10 წლის ვაჟს, შარლს დაადგეს, ხოლო დედამისი რეგენტი გახდა.

ამ დროს საფრანგეთი დაყოფილი იყო კათოლიკეებად, რომლებსაც ესპანეთი ეხმარებოდა, და პროტესტანტებად, რომლებსაც ჰუგენოტების სახელით ცნობილი ჯგუფი ედგა სათავეში. 1572 წელს ეკატერინემ ამ ურთიერთდაპირისპირების აღმოფხვრა სცადა და ამ მიზნით, 4000 ჰუგენოტის მოკვლა ბრძანა, რაც „ბართოლომეს ღამის“ სახელით შევიდა ისტორიაში. პაპმა გრიგოლ XIII-ემ ამ მოვლენის აღსანიშნავად, მედალი მოაჭრევინა. მაგრამ კონფლიქტის დასრულების ნაცვლად, მასობრივ ჟლეტას მტრობის ახალ-ახალი ტალღები მოჰყვა.

1574 წელს შარლ IX გარდაიცვალა და ტახტზე ანრი III ავიდა. ეკატერინე კვლავ რეგენტი გახდა და პოლიტიკაში ჩარევასა და რელიგიური კონფლიქტების გაღვივებას განაგრძობდა.

შვილები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პორტრეტი სახელი დაბ. თარიღი გარდ. თარიღი თანამდებობა მეუღლე
Francesco II.jpg ფრანსუა II 19 იანვარი

1544

5 დეკემბერი

1560

საფრანგეთის მეფე

შოტლანდიის თანამეფე

მარიამ სტიუარტი
Elizabeth de Valois, Queen of Spain by Antonis Mor 1568.jpg ელიზაბეტა

ვალუა

2 აპრილი

1545

3 ოქტომბერი

1568

ესპანეთის კოლონიური

იმპერიის დედოფალი

ფილიპე II ჰაბსბურგი
ClaudedeValois.jpg კლაუდია

ვალუა

12 ნოემბერი

1547

21 თებერვალი

1575

ლოთარინგიის

ჰერცოგინია

შარლ III ლორენი
D2ed0a7b2a.jpg ლუი I 3 თებერვალი

1549

24 ოქტომბერი

1550

ორლეანის ჰერცოგი მეუღლე

არ ჰეყოლია

CharlesIX.jpg შარლ IX 27 ივნისი 1550 30 მაისი 1574 საფრანგეთის მეფე ელისაბედ ავსტრიელი
Quesnel Henry III of France in Polish hat.jpg ანრი III 19 სექტემბერი

1551

2 აგვისტო

1589

საფრანგეთის მეფე

პოლონეთის მეფე

ლიტვის დიდი მთავარი

პროვანსის გრაფი

ანჟუს და ორლეანის

ჰერცოგი

ლუიზა დე

ლორენ-ვემონტი

Margot.JPG მარგარიტა

ვალუა

14 მაისი 1553 27 მარტი 1615 საფრანგეთის დედოფალი

ნავარის დედოფალი

ანრი IV ბურბონი
François de France, duc d'Alençon + 1584.jpg ფრანსუა

ვალუა

18 მარტი 1555 10 ივნისი 1584 ანჟუსა და ალანსონის

ჰერცოგი

მეუღლე არ ჰყოლია

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ნ. ქოთორნი. ტირანები, გვ. 68 — თბილისი, „კლიო“, 2011.