ბელოთი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
ბელოთი
ბელოთის კომპლექსი. ციხე-გალავანი. 2.jpg
ციხე-გალავანი სოფელ ბელოთში
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მუნიციპალიტეტი ერედვის მუნიციპალიტეტი
თემი ბელოთი
კოორდინატები 42°17′58″ ჩ. გ. 44°07′37″ ა. გ. / 42.29944° ჩ. გ. 44.12694° ა. გ. / 42.29944; 44.12694
ცენტრის სიმაღლე 1160
ბელოთი — საქართველო
ბელოთი
ბელოთი — ერედვის მუნიციპალიტეტი
ბელოთი

ბელოთი[1][2]სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ბელოთის თემის ცენტრი (ბელოთი, ალბირი, აწრისხევი, ბისოითა, გოზო, ელტურა, ზემო ზონკარი, ინაური, დაცაური, მალძიგათა, ქვემო ზონკარი, ქნოღო, შამბიეთი, შულაური, ხადურიანთკარი, ხოშური).

გეოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მდებარეობს გუდისის სამხრეთ შტოქედის (მდინარეების ფოტნისისა და ელტურის წყალგამყოფი) ბოლოზე, მდინარე პატარა ლიახვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1160 მეტრი, ცხინვალიდან 15 კილომეტრი, გორიდან – 47 კილომეტრი.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1921 წლისთვის სოფლის მოსახლეობას შეადგენდნენ ეთნიკურად ქართველები. ბელოთის თემის 31 სოფელი 1921 წლიდან მიეწერა სამხრეთ ოსეთის რევკომს. 1922-1990 წლებში შედიოდა ცხინვალის რაიონში და იყო სასოფლო საბჭოს ცენტრი (სოფლები: ალბირი, აწრისხევი, ბისოითა, გოზო, ელტურა, ზემო ზონკარი, ინაური, ლაცაური, მალძიგათა, ქვემო ზონკარი, ქნოღო, შამბიეთი, შულაური, ხადურიანთკარი, ხოშური). 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ[3], ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (ოს. Белот).

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1989 წლის აღწერით სოფელში ფიქსირდებოდა 157 მცხოვრები.

ღირსშესანიშნაობები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ხუროთმოძღვრული ძეგლებიდან აღსანიშნავია ფეოდალური ხანის ციხე-გალავანი, ბელოთის ციხის ეკლესია, ბელოთის ღვთისმშობლის ეკლესიის ნანგრევი.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]