ადოლფ ბაიერი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ადოლფ ბაიერი
Adolf von Baeyer (1905).jpg
დაბ. თარიღი 31 ოქტომბერი 1835(1835-10-31)[1] [2] [3] [4] [5]
დაბ. ადგილი ბერლინი
გარდ. თარიღი 20 აგვისტო 1917(1917-08-20)[1] [2] [3] [4] [5] (81 წელი)
გარდ. ადგილი Starnberg[2]
დასაფლავებულია Munich Waldfriedhof
მოქალაქეობა Flag of the German Empire.svg გერმანიის იმპერია
სამეცნიერო სფერო ორგანული ქიმია
მუშაობის ადგილი ლუდვიგ მაქსიმილიანის მიუნხენის უნივერსიტეტი, ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტი და სტრასბურის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტი, ლუდვიგ მაქსიმილიანის მიუნხენის უნივერსიტეტი და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტი
განთქმული მოსწავლეები Heinrich Otto Wieland
ჯილდოები ორდენი ხელოვნებისა და მეცნიერების სფეროებში შეტანილი წვლილისათვის, ნობელის პრემიის ლაურეატები ქიმიის დარგში[6] [7], ელიოტ კრესონის მედალი, ბავარიის მაქსიმიალიანის ორდენი სამეცნიერო და სახელოვნებო მიღწევებისათვის, ლიბიხის მედალი და დევის მედალი

ადოლფ ბაიერი (დ. 31 ოქტომბერი, 1835, ბერლინი — გ. 20 აგვისტო, 1917, შტარნბერგი, მიუნხენის მახლობლად) — გერმანელი ქიმიკოსი. სტრასბურგისა (1872) და მიუნხენის (1875) უნივერსიტეტების პროფესორი.

განახორციელა ინდიგოს სრული სინთეზი, დაადგინა მისი სტრუქტურა (1878-1883) წლებში; გამოიკვლია კონდენსაციისა და წყლის გამოყოფით მიმდინარე რეაქციები, მაგ., ფთალის ანჰიდრიდის კონდენსაციის რეაქცია ფენოლებთან (1871 წ.); წამოაყენა და განავითარა ჰიპოთეზა, რომელიც ნახშირბადის სხვადასხვა ციკლური ნაერთის ფარდობითი მდგრადობის ახსნას იძლევა (1885 წ.). 1905 წელს მიიღო ნობელის პრემია ქიმიის დარგში.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]