მაქს პერუცი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
მაქს პერუცი
გერმ. Max Ferdinand Perutz
Max Perutz 1962.jpg
დაბ. თარიღი 19 მაისი 1914(1914-05-19)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8]
დაბ. ადგილი ვენა, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია[9]
გარდ. თარიღი 6 თებერვალი 2002(2002-02-06)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] (87 წლის)
გარდ. ადგილი კემბრიჯი[10]
მოქალაქეობა Flag of the United Kingdom.svg გაერთიანებული სამეფო
Flag of Austria.svg ავსტრია
Flag of the United Kingdom.svg დიდი ბრიტანეთის და ირლანდიის გაერთიანებული სამეფო
სამეცნიერო სფერო ბიოქიმია და მოლეკულური ბიოლოგია
მუშაობის ადგილი კემბრიჯის უნივერსიტეტი და იორკის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი პიტერჰაუზი, ვენის უნივერსიტეტი და კემბრიჯის უნივერსიტეტი
განთქმული მოსწავლეები ფრენსის კრიკი და ჯონ კენდრიუ
შვილ(ებ)ი Robin Perutz
ჯილდოები ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის კომანდორი, კოპლის მედალი[11] , ორდენი ხელოვნებისა და მეცნიერების სფეროებში შეტანილი წვლილისათვის, სამეფო მედალი, ნობელის პრემია ქიმიაში[12] [13], ოტო ვარბურგის მედალი, ვილჰელმ ექსნერის მედალი, სერ ჰანს კრებსის მედალი, ვენის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი[14] , კრუნის სახელობის პრემია, honorary doctorate of Salzburg University, ამერიკის ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის წევრი და ავსტრიის საპატიო ნიშანი „მეცნიერებისა და ხელოვნებისთვის“

მაქს ფერდინანდ პერუცი (ინგლ. Max Ferdinand Perutz; დ. 9 მაისი, 1914 — გ. 6 თებერვალი, 2002) — ავსტრიაში დაბადებული ბრიტანელი მოლეკულური ბიოლოგისტი. 1962 წელს, ჯონ კენდრიუსთან ერთად, ჰემოგლობინსა და მაიოგლობინის სტრუქტურაზე მუშაობით მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. გარდა ამისა, 1971 წელს მოიგო სამეფო საზოგადოების სამეფო მედალი, ხოლო 1979 წელს კოპლის მედალი. კემბრიჯში დააარსა „სამედიცინო კვლევითი საბჭოს მოლეკულური ბიოლოგიის ლაბორატორია“, რომელსაც 1962 წლიდან 1979 წლამდე ხელმძღვანელობდა. პერუცის წვლილი კემბრიჯის მოლეკულურ ბიოლოგიაში დასტურდება კემბრიჯის უნივერსიტეტის ისტორიის მეოთხე ტომში, რომელიც გამოქვეყნდა 1992 წელს, კემბრიჯის უნივერსიტეტის პრესაში.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  2. 2.0 2.1 Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834.
  3. 3.0 3.1 Encyclopædia Britannica
  4. 4.0 4.1 SNAC — 2010.
  5. 5.0 5.1 KNAW Past Members
  6. 6.0 6.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია
  7. 7.0 7.1 Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  8. Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedijaLeksikografski zavod Miroslav Krleža, 1999. — 9272 გვრ. — ISBN 978-953-6036-31-8
  9. Перуц Макс Фердинанд // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  10. გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკა, ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა, ბავარიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა და სხვ. Record #118592866 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.
  11. Award winners : Copley MedalRoyal Society.
  12. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/1962/
  13. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/
  14. http://geschichte.univie.ac.at/en/persons/max-ferdinand-perutz-dr