გერჰარდ ერტლი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
გერჰარდ ერტლი
გერმ. Gerhard Ertl
Prof Ertl-Portrait.jpg
დაბ. თარიღი 10 ოქტომბერი 1936(1936-10-10)[1] (82 წლის)
დაბ. ადგილი შტუტგარტი[2] [3] [4] [5]
მოქალაქეობა Flag of Germany.svg გერმანია[6] [7]
ეროვნება გერმანელები
სამეცნიერო სფერო ქიმია
მუშაობის ადგილი ლუდვიგ მაქსიმილიანის მიუნხენის უნივერსიტეტი, ჰანოვერის უნივერსიტეტი, ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტი და ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი შტუტგარტის უნივერსიტეტი, პარიზის უნივერსიტეტი, ლუდვიგ მაქსიმილიანის მიუნხენის უნივერსიტეტი, შტუტგარტის უნივერსიტეტი, მიუნხენის ტექნიკური უნივერსიტეტი, Max Planck Institute for Intelligent Systems, იოჰან კეპლერის გიმნაზია და ჰანოვერის უნივერსიტეტი
ჯილდოები ორდენი ბადენ-ვიუტემბერგის წინაშე დამსახურებისთვის, დიდი ოფიცრის ჯვარი გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის წინაშე დამსახურებისთვის, ფარადეის ლექციის პრიზი, რუდოლფ დიზელის მედალი, ნობელის პრემიის ლაურეატები ქიმიის დარგში[8] [9], ოტო ჰანის პრემია, ალვინ მიტაშის პრემია, ბავარიის მაქსიმიალიანის ორდენი სამეცნიერო და სახელოვნებო მიღწევებისათვის, ვოლფის პრემია ქიმიაში, ლაიბნიცის სახელობის პრემია, ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი[10] , ბუნზენის მედალი, კარლ ენგლერის მედალი, კარლ ფრიდრიხ გაუსის მედალი, ლიბიხის მედალი, გერმანული კვლევების დიდების დარბაზი, კარლ ციგლერის პრემია, იაპონიის პრემია, ასწლეულის პრემია და კომანდორის ჯვრის ორდენი „გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის წინაშე დამსახურებისთვის“

გერჰარდ ერტლი (გერმ. Gerhard Ertl; დ. 10 ოქტომბერი, 1936, შტუტგარტი) — მაქს პლანკის საზოგადოების ფრიც ჰაბერის ინსტიტუტის ხელმძღვანელი (1986-2004), ამჟამად საპატიო პროფესორი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიის დარგში 2007 წელს.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

დაიბადა შტუტგარგში. 1955-57 წლებში სწავლობდა შტუტგარტის ტექნიკური უნივერსიტეტში, შემდეგ პარიზის უნივერსიტეტში (1957-58) და მიუნხენის ლუდვიგ მაქსიმილიანის სახელობის უნივერსიტეტში (1958-59).

ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხის მიღების შემდეგ მუშაობას იწყებს მიუნხენის ტექ. უნივერსიტეტში (1965-68). 1968-73 წლებში ჰანოვერის ტექ. უნივერსიტეტის პროფესორი და დირექტორია. 1970-იან და 80-იან წლებში ლექციებს კითხულობს ლუდვიგ მაქსიმილიანის სახ. ფიქიკური ქიმიის უნივერსიტეტში მიუნხენში, შემდეგ კალიფორნიის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]