უილიამ რამზაი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
უილიამ რამზაი
William Ramsay.jpg
დაბ. თარიღი 2 ოქტომბერი 1852(1852-10-02)[1] [2] [3] [4]
დაბ. ადგილი გლაზგო[5]
გარდ. თარიღი 23 ივლისი 1916(1916-07-23)[1] [2] [3] [4] (63 წელი)
გარდ. ადგილი High Wycombe[5]
მოქალაქეობა Flag of the United Kingdom.svg დიდი ბრიტანეთის და ირლანდიის გაერთიანებული სამეფო
სამეცნიერო სფერო ქიმია
მუშაობის ადგილი ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯი, სტრატკლაიდის უნივერსიტეტი და ბრისტოლის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი ტიუბინგენის უნივერსიტეტი და გლაზგოს უნივერსიტეტი
ჯილდოები ორდენი ხელოვნებისა და მეცნიერების სფეროებში შეტანილი წვლილისათვის, სამეფო საზოგადოების წევრი, Knight Commander of the Order of the Bath, Leconte Prize, ნობელის პრემიის ლაურეატები ქიმიის დარგში[6] [7], ელიოტ კრესონის მედალი, მატეუჩის მედალი, კრაკოვის იაგელონიის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი, ავგუსტ ვილჰელმ ჰოფმანის მედალი, Order of the Bath და დევის მედალი

სერ უილიამ რამზაი, რემზი (დ. 2 ოქტომბერი, 1852, გლაზგო — გ. 23 ივლისი, 1916, ჰაი-უიკომი) — ინგლისელი ქიმიკოსი და ფიზიკოსი. პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი (1913). ბრისტოლის უნივერსიტეტისა (1880) და ლონდონის უნივერსიტეტის კოლეჯის (1887-1913) პროფესორი, რომლის პირველი შრომები მიეძღვნა მოლეკულურ ფიზიკას (იკვლევდა ბროუნის მოძრაობას, ნივთიერების კრიზისულ მდგომარეობას). განსაზღვრა თუთიის ატომური მასა (1884). დაასინთეზა პირიდინი აცეტილენისა და ციანწყალბადისაგან (1887). შექმნა ზედაპირული დაჭიმულობის სიდიდის მიხედვით მოლეკულური მასის განსაზღვრის მეთოდი (1893). ჯონ უილიამ რელეისთან ერთად აღმოაჩინა არგონი (1894). გამოყო ჰელიუმი (1895). მ. ტრევერზთან ერთად აღმოაჩინა კრიპტონი, ქსენონი და ნეონი (1898). ამ შრომებისათვის რამზაის მიანიჭეს ნობელის პრემია (1904). 1910 წელს გამოიგონა მიკროსასწორი (სიზუსტე 10-9). რამზაის უკანასკნელი შრომები მიეძღვნა ელემენტების რადიოაქტიურ გარდაქმნებს.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]