ვილჰელმ ოსტვალდი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
ვილჰელმ ოსტვალდი
გერმ. Wilhelm Friedrich Ostwald
Ostwald.jpg
დაბ. თარიღი 2 სექტემბერი, 1853(1853-09-02)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9]
დაბ. ადგილი რიგა[10] [11]
გარდ. თარიღი 4 აპრილი, 1932(1932-04-04)[10] [1] [3] [4] [5] [6] [7] [9] (78 წლის)
გარდ. ადგილი Großbothen[12]
დასაფლავებულია დიდი სასაფლაო
მოქალაქეობა Baltic Germans
ეროვნება Baltic Germans
საქმიანობა ფიზიკა
მუშაობის ადგილი ლაიფციგის უნივერსიტეტი, დერპტის უნივერსიტეტი, მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტი და რიგის ტექნიკური უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი დერპტის უნივერსიტეტი და ტარტუს უნივერსიტეტი[13]
სამეცნიერო ხარისხი დოქტორის ხარისხი[14]
მეუღლე Helene Ostwald[15]
შვილ(ებ)ი ვოლფგანგ ოსტვალდი
ჯილდოები ფარადეის ლექციის პრიზი, ნობელის პრემია ქიმიაში[16] [17], ვილჰელმ ექსნერის მედალი, აბერდინის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი, კემბრიჯის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი, კარსლსრუეს ტექნოლოგიების ინსტიტუტის საპატიო დოქტორი, ჰალე-ვიტენბერგის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი, Honorary doctorate from University of Toronto, აბერდინის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი და კარსლსრუეს ტექნოლოგიების ინსტიტუტის საპატიო დოქტორი

ვილჰელმ ფრიდრიხ ოსტვალდი (დ. 2 სექტემბერი, 1853, რიგა — გ. 4 აპრილი, 1932, ლაიფციგი) — გერმანელი ქიმიკოსი და ფილოსოფოს-იდეალისტი. 1875 წელს დაამთავრა დერპტის (ტარტუს) უნივერსიტეტი. რიგის პოლიტექნიკური სასწავლებლისა (1882—1887) და ლაიფციგის უნივერსიტეტის (1887-1906) პროფესორი, პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1896).

ოსტვალდის შრომებმა დიდი როლი ითამაშა ელექტროლიტური დისოციაციის თეორიის განვითარებაში. მან დაადგინა ოსტვალდის განზავების კანონი (1888), მან ანალიზურ ქიმიაში რეაქციები განიხილა როგორც იონებს შორის ურთიერთქმედება (1894). სწავლობდა აგრეთვე ქიმიური კინეტიკისა და კატალიზის საკითხებს; შეიმუშავა ამიაკის კატალიზური ჟანგვის საფუძვლები. 1887 ოსტვალდმა იაკობ ჰენდრიკ ვანტ-ჰოფთან ერთად დააარსა „ფიზიკური ქიმიის ჟურნალი“. ოსტვალდი ენერგეტიზმის ფუძემდებელია. ნობელის პრემია ქიმიის დარგში (1909).

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  2. Biografisch Portaal — 2009.
  3. 3.0 3.1 Encyclopædia Britannica
  4. 4.0 4.1 SNAC — 2010.
  5. 5.0 5.1 KNAW Past Members
  6. 6.0 6.1 ბროკჰაუზის ენციკლოპედია
  7. 7.0 7.1 Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  8. Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedijaLZMK, 1999. — 9272 გვრ. — ISBN 978-953-6036-31-8
  9. 9.0 9.1 The Fine Art Archive — 2003.
  10. 10.0 10.1 Оствальд Вильгельм Фридрих // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1974. — Т. 18 : Никко — Отолиты. — С. 580.
  11. Academy of Sciences of Turin — 1757.
  12. https://wilhelm-ostwald-park.de/en/biografie
  13. Mathematics Genealogy Project — 1997.
  14. გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკა, ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა, ბავარიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა და სხვ. Record #11859057X // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.
  15. https://de.findagrave.com/memorial/41759315/helene-ostwald
  16. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/1909/
  17. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/