ოტო ჰანი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ოტო ჰანი
Otto Hahn (Nobel).jpg
დაბ. თარიღი 8 მარტი 1879(1879-03-08)[1] [2] [3]
დაბ. ადგილი მაინის ფრანკფურტი, პრუსიის სამეფო[4]
გარდ. თარიღი 28 ივლისი 1968(1968-07-28)[4] [1] [2] [3] (89 წელი)
გარდ. ადგილი გეტინგენი, ქვემო საქსონია[4]
დასაფლავებულია გიოტინგენის სასაფლაო
მოქალაქეობა Flag of Germany.svg გერმანია
სამეცნიერო სფერო რადიოქიმია და ბირთვული ქიმია
მუშაობის ადგილი ფრიდრიხ ვილჰელმის უნივერსიტეტი, ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯი, მაკგილის უნივერსიტეტი, ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტი და კორნელის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი მარბურგის უნივერსიტეტი და ლუდვიგ მაქსიმილიანის მიუნხენის უნივერსიტეტი
ჯილდოები საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერი, ორდენი ხელოვნებისა და მეცნიერების სფეროებში შეტანილი წვლილისათვის, ბერლინის საპატიო მოქალაქე, ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცერი, Great Cross with Star and Sash of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, ფარადეის ლექციის პრიზი, Ernst Reuter Medal, ალბერხტის ორდენი, ნობელის პრემიის ლაურეატები ქიმიის დარგში[5] [6], მაქს პლანკის მედალი, honorary citizen of Frankfurt am Main, ჰარნაკის მედალი, ვილჰელმ ექსნერის მედალი, ჰელმჰოლცის მედალი, Goethe Plaque of the City of Frankfurt, კოთენიუსის მედალი, Emil-Fischer Medal, Fresenius Prize, ენრიკო ფერმის პრემია, ფარადეის მედალი, knight of the House Order of Hohenzollern, General Honor Decoration (Hesse) და Grand Cross 1st class of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany
ხელმოწერა Otto Hahn signature.svg

ოტო ჰანი (გერმ. Otto Hahn; დ. 8 მარტი, 1879, მაინის ფრანკფურტი — გ. 28 ივლისი, 1968, გეტინგენი) — გერმანელი ქიმიკოსი. სწავლობდა მარბურგისა და მიუნხენის უნივერსიტეტებში, 1919–1934 პროფესორი ბერლინში. 1912-იდან მუშაობდა იმპერატორ ვილჰელმის სახელობის ქიმიის ინსტიტუტში (ბერლინში), სადაც 1938-მდე ლ. მაიტნერთან ერთად ჩაატარა გამოკვლევა (1928-იდან ამ ინსტიტუტის დირექტორი). 1946–1960მ. პლანკის საზოგადოების პრეზიდენტი გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, 1960-იდან — საპატიო პრეზიდენტი. ჰანის ძირითადი შრომები ეძღვნება რადიოაქტიურობის გამოკვლევას. აღმოაჩინა მრავალი იზოტოპი და ახალი რადიოაქტიური ელემენტი პროტაქტინიუმი (ლ. მაიტნერთან ერთად). პირველმა აღმოაჩინა ბუნებრივი რადიოაქტიური ელემენტების ბირთვული იზომერიის მოვლენა (1921) და ფ. შტრასმანთან ერთად (1938) ურანის ბირთვის გაყოფა ნეიტრონების მოქმედებით (ბირთვული რეაქციები). ნობელის პრემია (1944). მსოფლიოს მრავალი აკადემიის წევრი.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]