ვაკიჯვარი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
ვაკიჯვარი
Vakijvari road.jpg
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე გურიის მხარე
მუნიციპალიტეტი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი
თემი ვაკიჯვარი
კოორდინატები 41°55′02″ ჩ. გ. 42°08′43″ ა. გ. / 41.91722° ჩ. გ. 42.14528° ა. გ. / 41.91722; 42.14528
ადრეული სახელები ვაკეჯვარი
ფართობი 6 კმ²
ცენტრის სიმაღლე 400
მოსახლეობა 597 კაცი (2014)
სიმჭიდროვე 99 კაცი/კმ²
ვაკიჯვარი — საქართველო
ვაკიჯვარი
ვაკიჯვარი — გურიის მხარე
ვაკიჯვარი

ვაკიჯვარი — სოფელი და კურორტი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ვაკიჯვარი, ფამფალეთი). სოფელში არის საჯარო სკოლა[1], ჯვართამაღლების სახელობის ეკლესია, რამდენიმე მცირე ჰესი.

გეოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მდებარეობს მდინარე ნატანების ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 400 მ. სოფელში არის წითელი რკინის მადანი, აპატიტი. ქანი შეიცავს 7-10‰ აპატიტს, ხოლო 41-53‰ ფოსფორის ანჰიდრადს. საბადო აღმოაჩინა ინჟინერმა კრუგმა 1912 წელს. მას „ჩხიკვას“ საბადოს ეძახიან. „ჩიჩუას ხევის“ მარჯვენა მხარეზე მოიპოვება მაგნიტური რკინის საბადო, რომელიც პეგმატიტის ძარღვთან არის დაკავშირებული.

სოფლის ერთ-ერთი უბანია თავვაკიჯვარი, რომელიც ცენტრიდან სამი კილომეტრითაა დაშორებული. თავვაკიჯვრიდან მიდის საცალფეხო გზა კურორტ ბახმარომდე.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ვაკიჯვარი 1903 წელს, ანტონ გოგიაშვილის ნახატი

სოფელში აღმოჩენილია ბრინჯაოს ნივთები და ზოდები. ასევე ადრეული ანტიკური ხანის კერამიკა და კრამიტის ნამტვრევები.[2] X საუკუნეში აშენდა ვაკიჯვრის ეკლესია.

1828 წლისთვის სოფელში იდგა წმინდა გიორგის სახელობის ხის ეკლესია, რომლის სამრევლო შეადგენდა 35 კომლს.[3] შედიოდა ბახვის საზოგადოებაში და ეწოდებოდა ვაკე-ჯვარი. ბახმაროს აღმოჩენამდე ვაკიჯვარი სამკურნალო ადგილად ითვლებოდა. ბახმაროს აღმოჩენის შემდეგ ვაკიჯვარმა, როგორც სააგარაკო ადგილმა, დაკარგა მნიშვნელობა.[4] 1950-იან წლებში სოფელში აშენდა 250 ადამიანზე გათვლილი კულტურის სახლი.

2000 წელს ძველი ეკლესიის საძირკველზე ააშენეს ახალი ეკლესია. ფასადზე რამდენიმე ადგილას გამოყენებულია ძველი ეკლესიის ჩუქურთმიანი ქვები. ძველი ეკლესიის სხვა ქვები ეკლესიის ეზოშია. ეკლესია ერთნავიანი ბაზილიკაა და სწორკუთხა მინაშენი აქვს.[5]

მოსახლეობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
1908[6] 1101
1911[7] Decrease2.svg 711
2002 Decrease2.svg 844
2014 Decrease2.svg 597 294 303

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. საგანმანათლებლო დაწესებულებების კატალოგი
  2. თეა ქართველიშვილი, „გურიის საეპისკოპოსოები“ გვ. 71— „არტანუჯი“, თბილისი, 2006 ISBN 99940-11-89-8
  3. გრ. კუნჭულია, „ვაკიჯვრის კეთილმოწყობისთვის“ // „ლენინის დროშა“ N 24. გვ. 4 — 1935 წ.
  4. საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი
  5. «Кавказский календарь» на 1910 год
  6. Кавказский календарь на 1912 год