ბოხვაური

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
ბოხვაური
Bokhvauri.jpg
სოფლის ერთ-ერთი უბანი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე გურიის მხარე
მუნიციპალიტეტი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი
თემი ბოხვაური
კოორდინატები 41°55′47″ ჩ. გ. 42°02′09″ ა. გ. / 41.92972° ჩ. გ. 42.03583° ა. გ. / 41.92972; 42.03583
ფართობი 3,12 კმ²
ცენტრის სიმაღლე 100
მოსახლეობა 1056 კაცი (2014)
სიმჭიდროვე 338 კაცი/კმ²
ბოხვაური — საქართველო
ბოხვაური
ბოხვაური — გურიის მხარე
ბოხვაური

ბოხვაური — სოფელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ბოხვაური, ჭალა). მდებარეობს მდინარეების ბჟუჟისა და ნატანების შუამდინარეთში, ზღვის დონიდან 100 მ.-ზე, ოზურგეთიდან 5 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში მიედნიება მდინარეები ნაბჟუარა და დვაბზუსწყალი.

სახელწოდება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლეგენდის მიხედვით ამ ადგილებში ცხენითა და ურმით დადიოდა ვინმე ბახვა ურია, შემდეგ კი ამ ადგილებს ბოხვაური უწოდა ხალხმა.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

შედიოდა დვაბზუს სასოფლო საზოგადოებაში. 1828 წლისთვის სოფელში იდგა წმინდა გიორგის სახელობის ხის ეკლესია, გარშემო ქვის გალავნით. სამრევლოში 33 კომლი შეიდიოდა.[1] 1930-იან წლებში სოფელი ლაშე-გაკირულის სასოფლო საბჭოში შედიოდა. სოფელში აგებული იყო მცირე ჰიდროელექტროსადგური, რომლის სიმძლავრე იყო 50 კვტ/სთ.[2] 1950-იანი წლების ბოლოს ბოხვაურში აშენდა საყოფაცხოვრებო მომსახურების კომბინატი, ოზურგეთის ჩაის ფაბრიკიდან სოფელ ჭალამე დაიგო ცენტრალური გზა. სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.

მოსახლეობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გავრცელებული გვარებია ჩავლეიშვილები, სიხარულიძეები, არობელიძეები, გირკელიძეები, ღლონტები, მენაბდეები, მუჯირები.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002 1451
2010 Increase2.svg 1501
2014 Decrease2.svg 1056 499 557

ცნობილი ადამიანები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ბოხვაურში დაიბადნენ მომღერალი და ლოტბარი აპოლონ ჩავლეიშვილი, ერმილე მოლარიშვილი, მხატვარი გერონტი ღლონტი.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. თეა ქართველიშვილი, „გურიის საეპისკოპოსოები“ გვ. 72— „არტანუჯი“, თბილისი, 2006 ISBN 99940-11-89-8
  2. მუჰამედ მურვანიძე, „ჰიდროელექტროსადგურები სოფლად“, გაზეთი „ლენინის დროშა“ 1945 წ. N46 გვ. 4