გურჯი ჰადიმ მეჰმედ-ფაშა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
გურჯი ჰადიმ მეჰმედ-ფაშა
Gürcü Hadım Mehmed Pasha
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი
მმართ. დასაწყისი: 21 სექტემბერი, 1622
მმართ. დასასრული: 5 თებერვალი, 1623
წინამორბედი: ლეფქელი მუსტაფა-ფაშა
მემკვიდრე: მერე ჰუსეინ-ფაშა
სულთანი: მუსტაფა I
პირადი ცხოვრება
დაბ. თარიღი: 1536
დაბ. ადგილი: საქართველო
გარდ. თარიღი: 13 სექტემბერი, 1626
გარდ. ადგილი: სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია
რელიგია: ქრისტიანობა, მოგვიანებით მიიღო ისლამი

გურჯი ჰადიმ მეჰმედ-ფაშა (თურქ. Gürcü Hadım Mehmed Paşa; დ. 1536 — გ. 13 სექტემბერი, 1626, სტამბოლი) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე, კაიმაკამი (დიდი ვეზირის მოვალეობის შემსრულებელი), დიდი ვეზირი 1622-1623 წლებში. ეროვნებით ქართველი.

ახალგაზრდობისას დაატყვევეს და ოსმალეთში მონად გაყიდეს. სულეიმან I-ის მეფობის ბოლო წლებში დიდმა ვეზირმა სემიზ ალი-ფაშამ თავისი თეთრი საჭურისი მონაგურჯი მეჰმედ-ფაშა სასახლეში მიიყვანა. იგი მალე დაწინაურდა. 1622 წლის 21 სექტემბერს დიდ ვეზირად დანიშნეს. მან გადამწყვეტი ზომები მიიღო სახელმწიფოში წესრიგის დასამყარებლად, ფულის კურსის განსამტკიცებლად, ალაგმა ზაპოროჟიელ კაზაკთა ლაშქრობები. 1623 წლის 5 თებერვალს ოპონენტებმა გადააყენეს და კ. როდოსზე გადაასახლეს. მურად IV-ის გამეფების შემდეგ კვლავ დააბრუნეს და მეორე ვეზირად დანიშნეს. მალე დიდი ვეზირი ჩერქეს მეჰმედ-ფაშა ანატოლიაში წავიდა და მის ადგილზე დანიშნეს (1624 წლის 28 მაისი). გურჯი მეჰმედ-ფაშას მოღვაწეობა არ მოსწონდათ იანიჩრებს, რომლებიც აჯანყდნენ და მისი დასჯა მოითხოვეს. 90 წლის ვეზირი სიკვდილით დასაჯეს. გურჯი მეჰმედ-ფაშას სიძე იყო აბაზა მეჰმედ-ფაშა.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]