გურჯი მეჰმედ-ფაშა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
გურჯი მეჰმედ-ფაშა
Gürcü Mehmed Pasha
Gürcü Mehmet Paşa.JPG
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი
მმართ. დასაწყისი: 1651
მმართ. დასასრული: 1652
წინამორბედი: აბაზა სიავუშ-ფაშა I
მემკვიდრე: თარჰონჯუ აჰმედ-ფაშა
სულთანი: მეჰმედ IV
პირადი ცხოვრება
დაბ. თარიღი: 1556
დაბ. ადგილი: იმერეთის სამეფო
გარდ. თარიღი: 1665
გარდ. ადგილი: ბუდინი, ოსმალეთის იმპერია
რელიგია: ქრისტიანობა, შემდგომში ისლამი

გურჯი მეჰმედ-ფაშა (დ. იმერეთის სამეფო, 1556 — გ. 1665, ბუდინი) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე, დიდი ვეზირი 1651-1652 წლებში, ეროვნებით ქართველი.

ახალგაზრდობისას დაუტყვევებიათ, მონად უყიდია დიდ ვეზირ ქოჯა სინან-ფაშას. მას გურჯი მეჰმედი სულთნის სასახლეში მიუყვანია. მეჰმედ-ფაშა ასევე ქართველი ვეზირის, გურჯი ჰადიმ მეჰმედ-ფაშას მსგავსად, ოსმალეთის სამსახურში დიდი ხნის მანძილზე იყო. 1651 წლის 17 სექტემბერს დანიშნეს დიდ ვეზირად. ამ დროს იმპერია მძიმე მდგომარეობაში იყო, სახელმწიფოს საქმეების მართვაში აქტიურად ერეოდა მეჰმედ IV-ის დედა - თურჰან ჰატიჯე სულთანი. უკვე 90-ს გადაცილებულმა გურჯი მეჰმედ-ფაშამ თავი ვერ გაართვა საქმეს და 1652 წელს გადააყენეს. ამის შემდეგ იყო ოჰრის სანჯაყბეგი, თემიშვარის ბეგლარბეგი 1660-1663 წლებში, კ. კვიპროსის მმართველი 1663-1664 წლებში[1], ბოლოს ბუდინის ბეგლარბეგი, სადაც გარდაიცვალა 1665 წელს, 109 წლის ასაკში[2]. ის ოსმალეთის იმპერიის ყველაზე ხანდაზმული დიდი ვეზირია.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]