ელია (მთავარეპისკოპოსი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

ელია — ქართლის ეკლესიის მეოთხე მამამთავარი. დაახ. IV ს–ის 90–იანი წლებიდან V ს–ის დასაწყისამდე. მისი ეპისკოპოსობის დროს მეფობდა ბაკურ თრდატის ძე და აშენდა ბოლნისის სიონი. „ქართლის ცხოვრებით“ ელია დაჯდა ეპისკოპოსად ვარაზ-ბაქარის სიმამრის თრდატის მეფობისას და გარდაიცვალა ფარსმან ვარაზ-ბაქარის ძის დროს. იგივე წყაროს ცნობით, მის დროს აშენდა რუსთავისა და ნეკრესის ეკლესიები.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

წყარო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • მოქცევაჲ ქართლისაჲ, შატბერდის კრებული X საუკუნისა, ბ. გიგინეიშვილისა და ელ. გიუნაშვილის გამოც., თბ., 1979
  • მოქცევაჲ ქართლისაჲ, ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, ილ. აბულაძის რედ., წგნ. 1, თბ., 1963
  • მოქცევაჲ ქართლისაჲ, ახლადაღმოჩენილი სინური რედაქციები, ზ. ალექსიძის გამოცემა, თბ., 2007
  • ცხოვრება ქართუელთა მეფეთა, ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის რედაქციით, ტ. 1, თბ., 1955

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქები, რ. მეტრეველის რედაქციით, "ნეკერი", თბ., 2000, გვ. 12
წინამორბედი:
იობი
მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსი
დაახ. IV ს–ის 90–იანი წლებიდან V ს–ის დასაწყისამდე
შემდეგი:
სვიმონ (სჳმონ) I