ბაცალიგო

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
სოფელი
ბაცალიგო
Village Bacaligo.jpg
სოფელ ბაცალიგოს ხედი
ჯაბა ლაბაძის სურათი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე მცხეთა-მთიანეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი დუშეთის მუნიციპალიტეტი
თემი ხევსურეთი
კოორდინატები 42°33′30″ ჩ. გ. 44°57′44″ ა. გ. / 42.55833° ჩ. გ. 44.96222° ა. გ. / 42.55833; 44.96222
ცენტრის სიმაღლე 2160
მოსახლეობა 3[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები[2]
ბაცალიგო — საქართველო
ბაცალიგო
ბაცალიგო — მცხეთა-მთიანეთის მხარე
ბაცალიგო

ბაცალიგო — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხევსურეთის თემი[1]), მდ. ხევსურეთის არაგვისა და მის მარცხენა შენაკად გუდანისწყლის წყალგამყოფის ჩრდილო-დასავლეთ ფერდობზე, ხევსურეთის არაგვის ზემოთში, მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 2160 მ, დუშეთიდან 77 კმ.

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
1926[3] 63 30 33
2002[2] Decrease2.svg 7 4 3
2014[1] Decrease2.svg 3 2 1

ბაცალიგო ხალხურ პოეზიაში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფელი ბაცალიგო იხსენიება ქართულ ხალხურ პოეზიაში, ე. წ. „თინიბექაის ბალადაში“:

ზენ ბაცალიგოს თოვლი სთოვს, ქვენ ბაცალიგოს შრებისა,
თინიბექაურთ ციხესა კუთხი მარჯვენა სქდებისა.
თავსა ზის შავი ყორანი, ლიბოში გველი ძვრებისა,
შიგა წევს თინიბექაი, გულსუწადინოდ კვდებისა,
გვერდს უზის ცოლი ლამაზი, სანთელივითა დნებისა.[4]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). წაკითხვის თარიღი: 6 სექტემბერი 2016.
  2. 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები
  3. სერგი მაკალათია, „ხევსურეთი“ (მეორე გამოცემა), თბილისი, ნაკადული, 1984 წ., გვ. 16.
  4. ქართული ხალხური პოეზია, ტ. IV, თბ., გ. 375