ბერკელიუმი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ბერკელიუმი / Berkelium (Bk)Berkelium metal.jpg
ელემენტის რიგითი ნომერი 7
მარტივი ნივთიერების ვიზუალური აღწერა
ატომის თვისებები
ატომური მასა
(მოლური მასა)
მ. ა. ე. (/მოლი)
ატომის რადიუსი 170 პმ
იონიზაციის ენერგია
(პირველი ელექტრონი)
კჯ/მოლი (ევ)
ელექტრონული კონფიგურაცია [Rn]5f9 7s2
ქიმიური თვისებები
კოვალენტური რადიუსი პმ
იონური რადიუსი პმ
ელექტროუარყოფითობა
(პოლინგის თანახმად)
ელექტროდული პოტენციალი
ჟანგვის ხარისხი
მარტივი ნივთიერებების თერმოდინამიკური თვისებები
ნივთიერების სიმკვრივე 14.78 /სმ³
ხვედრითი თბოტევადობა /(·მოლი)
თბოგამტარობა ვტ/(·კ)
დნობის ტემპერატურა 1259
დნობის სითბო კჯ/მოლი
დუღილის ტემპერატურა 2900
აორთქლების სითბო კჯ/მოლი
მოლური მოცულობა სმ³/მოლი
მარტივი ნივთიერების კრისტალური მესერი
მესრის სტრუქტურა
მესრის პერიოდი Å
შეფარდება
დებაის ტემპერატურა
Bk 97
247
[Rn]5f9 7s2
ბერკელიუმი

ბერკელიუმი, ბერკლიუმი (ლათ. Berkelium) — ხელოვნურად მიღებული რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი, განეკუთვნება აქტინოიდებს და მისი სიმბოლოა Bk. ნივთიერების ატომური ნომერია 97. ბერკელიუმი სინთეზირებულია ამერიკელი მეცნიერების გლენ სიბორგის, სტენლი ტომფსონისა და ალბერტ გიორსოს მიერ 1949 წელს, ციკლოტრონზე α-ნაწილაკებით ამერციუმის ჟანგის 241Am2O3 დასხივების შედეგად. სახელი ეწოდა სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის — ქალაქ ბერკლის (კალიფორნია, აშშ) მიხედვით.

იზოტოპები და ვალენტობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ცნობილია ბერკლიუმის იზოტოპები 243-250 მასური რიცხვებით. სხვა აქტინოიდებისგან განსხვავებით წყალხსნარებში ბერკლიუმი იცვლის ვალენტობას, ძირითადად კი 3-ვალენტოვანია.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]