ნორმალური და სტანდარტული პირობები

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

ნორმალური პირობები — სტანდარტული ფიზიკური პირობები, რომელსაც მიაკუთვნებენ ნივთიერების თვისებებს (ნორმალურ პირობებში, ინგლ. Standard temperature and pressure, STP). ნორმალური პირობები განისაზღვრება IUPAC-ის დახმარებით (პრაქტიკული და გამოყენებითი ქიმიის საერთაშორისო კავშირი) შემდეგნაირად[1]:

იდეალური აირის ერთი მოლის მოცულობა ნორმალურ პირობებში შეადგენს 22,413 996(39) დმ³[2] (ავოგადროს კანონის შედეგად), ხოლო მოლეკულების რაოდენობა 1 სმ³ შეადგენს 2,6867774(47)×1019[3] (ლოშმიდტის მუდმივა).

სტანდარტული პირობები (ინგლ. Standard Ambient Temperature and Pressure, SATP):

  • წნევა 1 ბარი = 105 პა = 750,06 ვწ. სვ. მმ.;
  • ტემპერატურა 298,15 К = 25 °С.

ამ პირობებში დისტილირებული წყლის დისოციაციის კონსტანტა შეადგენს 1,0×10-14.

სხვა დარგები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ავიაცია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაცია (ICAO) განსაზღვრავს საერთაშორისო სტანდარტული ატმოსფეროს (ინგლ. International Standard Atmosphere, ISA) ზღვის დონეზე ტემპერატურით 15 °C, ატმოსფერული წნევით 101325 პა და შეფარდებითი ტენიანობით 0 %.

ის გამოიყენება საფრენი აპარატების მოძრაობის გამოთვლებისას.

გაზის მეურნეობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გაზის დარგში მომხმარებებთან გამოთვლებისას გამოიყენება ატმოსფერული პირობები ГОСТ 2939—63-ის მიხედვით:

ასე რომ, კუბური მეტრი აირის მასა ГОСТ 2939—63-ით ცოტა ნაკლებია, ვიდრე «ქიმიური» ნორმალურ პირობებში.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

შენიშვნები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]