არადეთი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
არადეთი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე შიდა ქართლის მხარე
მუნიციპალიტეტი ქარელის მუნიციპალიტეტი
თემი ბრეთი
კოორდინატები 42°03′47″ ჩ. გ. 43°52′54″ ა. გ. / 42.06306° ჩ. გ. 43.88167° ა. გ. / 42.06306; 43.88167
ცენტრის სიმაღლე 600
მოსახლეობა 432[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები (98,6 %)
რელიგიური შემადგენლობა ქრისტიანები
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
არადეთი — საქართველო
არადეთი
არადეთი — შიდა ქართლი
არადეთი

არადეთი[2]სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში, ბრეთის თემში. მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთ ფრონის მარჯვენა ნაპირზე, საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს1-ის მიმდებარედ, ზღვის დონიდან 600 მ, ქარელიდან 7 კმ. მოსახლეობა მისდევს მეხილეობასა და მებოსტნეობას.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

არადეთი იხსენიება XI საუკუნეში, განძის ამირა ფადლონისა და ბაგრატ IV-ის ბრძოლებთან დაკავშირებით. ამ ბრძოლაში მხარდაჭერისათვის ბაგრატ IV-მ არადეთი კახთა მეფე აღსართან I-ს უბოძა. 1483 წელს არადეთის მიდამოებში გაიმართა არადეთის ბრძოლა 1483. ერთმანეთს შეებრძოლნენ კონსტანტინე II-ის მომხრეები და ყვარყვარე II ჯაყელი ათაბაგი. არადეთი საამილახვროში შედიოდა. XVII საუკუნის დასაწყისში თეიმურაზ I-მა არადეთი მოღალატე ანდუყაფარ ამილახვარს ჩამოართვა და სახასოდ აქცია. 1794 წელს ერეკლე II-მ არადეთი უბოძა თავად წერეთელს. სოფელი მოხსენიებულია იოანე ბაგრატიონის 1794-1799 წლების აღწერაში.[3] 1910 წელს სოფელი შეისწავლა და აღწერა ივანე ჯავახიშვილმა.

ისტორიული ძეგლები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფლის თავზე ძველი ეკლესიის ნანგრევებია, რომელსაც უწოდებენ „სარკის წმ. გიორგის ხატს“. სოფელში შემორჩენილია ციხე-გალავანი სამი მრგვალი კოშკით. ციხე-გალავანი აგებული უნდა იყოს XVIII საუკუნის I ნახევარში. მის ჩრდილოეთ-დასავლეთ მხარეზე არის პატარა დარბაზული ეკლესია, რომლის წარწერიდან ჩანს, რომ იგი 1666 აუგია როსტომ მეფის მეუღლეს მარიამ დედოფალს.

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 432 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[4] 464 225 239
2014[1] Decrease2.svg 432 213 219

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • მაკალათია ს., ფრონის ხეობა, თბ., 1963;

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). წაკითხვის თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016.
  2. საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, გვ. 17, თბ., 1987.
  3. იოანე ბაგრატიონი, „ქართლ-კახეთის აღწერა“ გვ. 42 — თბილისი 1986
  4. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II