დვანი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
დვანი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე შიდა ქართლის მხარე
მუნიციპალიტეტი ქარელის მუნიციპალიტეტი
თემი დვანი
კოორდინატები 42°09′29″ ჩ. გ. 43°52′44″ ა. გ. / 42.15806° ჩ. გ. 43.87889° ა. გ. / 42.15806; 43.87889
ცენტრის სიმაღლე 780
მოსახლეობა 763[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები (99,1 %)
რელიგიური შემადგენლობა ქრისტიანები
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
დვანი — საქართველო
დვანი
დვანი — შიდა ქართლი
დვანი

დვანისოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში თემის ცენტრი (სოფელი: ტახტისძირი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე აღმოსავლეთ ფრონეს ნაპირზე. ზღვის დონიდან 780 მეტრი, ქარელიდან 20 კილომეტრი.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფელი მოხსენიებულია იოანე ბაგრატიონის 1794-1799 წლების აღწერაში.[2] 1921 წლამდე შედიოდა წუნარის თემში. 1921 წელს შევიდა დირბის თემში.

დვანის ეკლესია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით, 1 კმ-ზე, კონუსური მთის წვერზე, მდებარეობს კუპელჰალეს სტილის კოხიჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია. იგი სტილისტური ნიშნებით თარიღდება VI საუკუნის III მეოთხედით.[3] ეკლესიაში იმართებოდა რიტუალური დღესასწაული – ხატობა, ე.წ. კვართობა.

დვანის ნეკროპოლის არქეოლოგიური გათხრები მიმდინარეობდა 1944 და 1947 წლებში. დვანში სულ გაითხარა 12 სამარხი, აღმოჩენილი ინვენტარი მრავალფეროვანი აღმოჩნდა: შავი ფერის თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოს ისრის წვერები, ობსიდიანის ანატკეცები, პასტისა და სარდიონის მძივები, ბრინჯაოს და რკინის სამაჯურები, ბრინჯაოს ქინძისთავები, ფიბულები, რკინის დანები, ხანჯლები, ბალთები და სხვა საოჯახო და საომარი იარაღები. აღმოჩენილი ინვენტარის საშუალებით სამარხები დათარიღდა განვითარებული რკინის ხანით (VII ს. ჩვ. წ-მდე).[3]

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 763 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[4] 1002 489 513
2014[1] Decrease2.svg 763 374 389

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, გვ. 491, თბ., 1978 წელი.
  • საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, გვ. 366-367, თბ., 1990 წ.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). წაკითხვის თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016.
  2. იოანე ბაგრატიონი, „ქართლ-კახეთის აღწერა“ გვ. 42 — თბილისი 1986
  3. 3.0 3.1 საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწრილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ. გვ.366-367
  4. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II