სეფიანთა იმპერია
|
სეფიანთა იმპერია |
|||||||
|
|||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|||||||
სეფიანელთა იმპერია |
|||||||
| დედაქალაქი | თავრიზი ყაზვინი ისპაჰანი |
||||||
| ენა | სპარსული | ||||||
| რელიგია | ისლამი | ||||||
| ფართობი | 2,850,000 კმ² | ||||||
| მართველობის ფორმა | მონარქია | ||||||
| დინასტია | სეფიანელები | ||||||
სეფიანთა დინასტია აზერბაიჯანული წარმომავლობის იყო , თუმცა დინასტიის წარმომადგენლები მოციქულ მუჰამედისა და სასანიანთა სპარსული დინასტიის შთამომავლობაზე აცხადებდნენ პრეტენზიას და ამით გამოხატავდნენ საკუთარი ძალაუფლების ლეგიტიმაციის სურვილს როგორც რელიგიური (მოციქულის მემკვიდრეები) , ისე პოლიტიკური (ირანში გაბატონება) თვალსაზრისით.
დინასტიის პირველი წარმომადგენელი შაჰ ისმაილ I ხელისუფლების სათავეში მოვიდა აზერბაიჯანის და ანატოლიის თურქული ტომების მხარდაჭერის შედეგად , რომლებიც ყიზილბაშების სახელით იყვნენ ცნობილნი (წითელი თავსაფრის ტარების გამო) . პირველ სეფიანთა ძალაუფლება ემყარებოდა ყიზილბაშთა თურქული ტომების სამხედრო ძალას , რომლის ბალანსირება ხდებოდა სპარსული წარმომავლობის ბიუროკრატიით .
სეფიანთა სახელმწიფო თავის ძალაუფლების მწვერვალს შაჰ აბას I დიდის (1587 – 1629) მართველობის პერიოდში აღწევს . ამ დროისთვის ხდება ყიზილბაშური ელემენტების თანდათანობითი განდევნა სამხედრო სფეროდან და მისი ჩანაცვლება კავკასიური ელემენტებით . კავკასიელები ასევე განსაკუთრებულ როლს ასრილებდნენ სეფიანთა ადმინისტრაციაში . ამ გზით შაჰ აბასმა მოახერხა სახელმწიფოს ცენტრალიზაციის გაძლიერება და მომთაბარე ყიზილბაშების სამხედრო ძალაზე დამოკიდებულებისაგან გათავისუფლება .
სამხედრო სფეროში ჩატარებული მნიშვნელოვანი რეფორმის შედეგად , რაშიც ინგლისელი კონსულებიც უწევდნენ დახმარებას , შაჰ აბასმა შესძლო ახალი ტიპის არმიის შექმნა . ის წარმატებით უპირისპირდებოდა უზბეკებს აღმოსავლეთით და ოსმალებს დასავლეთით . შაჰ აბასმა შესძლო პორტუგალიელების განდევნა ბაჰრეინიდან (1602 წ) და ინგლისის ფლოტის დახმარებით ჰორუზიდან სპარსეთის ყურეში (1622 წ) , რომელიც პორტუგალიელებისთვის ინდოეთთან დამაკავშირებელი უმნიშვნელოვანეს პუნკტს წარმოადგენდა . მან გააფართოვა სავაჭრო კავშირები ინგლისთან და ინდოეთთან .
შაჰა ბასის მემკვიდრეების დროს სეფიანტა სახელმწიფო თანდათანობით კარგავს ძალას და XVIII საუკუნის I მესამდში საბოლოოდ ქრება .
სექციების სია |
ისტორია [რედაქტირება]
სეფიანთა შაჰები [რედაქტირება]
- ისმაილ I 1501–1524
- თამაზ I 1524–1576
- ისმაილ II 1576–1578
- მუჰამედ ხუდაბანდა 1578–1587
- აბას I 1587–1629
- სეფი 1629–1642
- აბას II 1642–1666
- სულეიმან I 1666–1694
- ჰუსეინ I 1694–1722
- თამაზ II 1722–1732
- აბას III 1732–1736
იხილეთ აგრეთვე [რედაქტირება]
ლიტერატურა [რედაქტირება]
- M.I. Marcinkowski (tr.),Persian Historiography and Geography: Bertold Spuler on Major Works Produced in Iran, the Caucasus, Central Asia, India and Early Ottoman Turkey, M. Ismail Marcinkowski, Singapore: Pustaka Nasional, 2003, ISBN 9971-77-488-7.
- M.I. Marcinkowski (tr., ed.),Mirza Rafi‘a's Dastur al-Muluk: A Manual of Later Safavid Administration. Annotated English Translation, Comments on the Offices and Services, and Facsimile of the Unique Persian Manuscript, M. Ismail Marcinkowski, Kuala Lumpur, ISTAC, 2002, ISBN 983-9379-26-7.
- M.I. Marcinkowski,From Isfahan to Ayutthaya: Contacts between Iran and Siam in the 17th Century, M. Ismail Marcinkowski, Singapore, Pustaka Nasional, 2005, ISBN 9971-77-491-7.
- Hakim Syed Zillur Rahman, "Safavi Ahad Main Ilm Tashreeh Ka Mutala, Tibbi Academy, Aligarh, India, 1983, 96 pp. (ტექსტი დაწერილია ურდუზე)
რესურსები ინტერნეტში [რედაქტირება]
- სეფიანთა ისტორია
- "სეფიანთა დინასტია", ენციკლოპედია ირანიკა - Rudi Matthee
- "IRAN ix. რელიგიები ირანში (2) ისლამი ირანში (2.3), ენციკლოპედია ირანიკა - Hamid Algar
- The History Files: პერსიის მმართველები
- BBC - რელიგიის ისტორია
- ირანის კულტურისა და ისტორიის გვერდი
- სეფიანთა ხელოვნების ისტორია