შუა სურები

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
სოფელი
შუა სურები
Shua surebi old building.jpg
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე გურიის მხარე
მუნიციპალიტეტი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი
თემი შუა სურები
კოორდინატები 41°58′18″ ჩ. გ. 42°24′24″ ა. გ. / 41.97167° ჩ. გ. 42.40667° ა. გ. / 41.97167; 42.40667
ცენტრის სიმაღლე 440
მოსახლეობა 178[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 98,9 %, სომხები 1,1 %
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
შუა სურები — საქართველო
შუა სურები
შუა სურები — გურიის მხარე
შუა სურები

შუა სურებისოფელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფელი შუა სურები). მდებარეობს მდინარე სუფსის ხეობაში, ზღვის დონიდან 440 მ., ჩოხატაურიდან 18 კმ, საჯავახოდან (რკინიგზის უახლოესი სადგური) 38 კმ. სოფელში იდგა წმინდა გიორგის სახელობის ლომისკარელის ეკლესია. სოფელში არის საჯარო სკოლა.[2]1920 წელს გამოეყო სურების თემს და ჩამოყალიბდა ცალკე თემად.[3]

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 178 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
1908[4] 478
1911[5] Increase2.svg 914
2002[6] Decrease2.svg 234 118 116
2014[1] Decrease2.svg 178 93 85

ეკლესია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

შუა სურებში იდგა წმინდა გიორგის ეკლესია, რომელიც ლომისკარელად იწოდებოდა. ტაძარი ერისთავ-შარვაშიძეების კუთვნილებას წარმოადგენდა. დავით შარვაშიძემ და მისმა ძმამ, ზაალმა წმინდა გიორგი ლომისკარელის სამწყსო უბოძა ტრაპაიძეებს. ანიზდარ ტრაპაიძეს განუახლებია ლომისკარელის ჯვარი. ტაძარში დაცული იყო ადგილობრივთა წარმოდგენით სასწაულმოქმედი ლომისკარელის ხატი. თუ ვინმე რაიმეს დაკარგავდა, ან მოჰპარავდნენ, დამნაშავეს ამ ხატზე გადასცემდა. შემდგომ ლომისკარელის ხატი სოფელ ბუკისციხეში იყო დასვენებული, საიდანაც ის გაიტაცეს 1905 წლის რევოლუციის დროს.

გალერეა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]