შინაარსზე გადასვლა

ზემო ხევი (გაგრის მუნიციპალიტეტი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ზემო ხევი (მრავალმნიშვნელოვანი).
სოფელი
ზემო ხევი
აფხ. Цангәара
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
ავტონომიური რესპუბლიკა აფხაზეთის არ
მუნიციპალიტეტი გაგრის მუნიციპალიტეტი
თემი კოლხიდა
კოორდინატები 43°14′30″ ჩ. გ. 40°19′13″ ა. გ. / 43.24167° ჩ. გ. 40.32028° ა. გ. / 43.24167; 40.32028
ცენტრის სიმაღლე 100 მეტრი
მოსახლეობა 262[1] კაცი (1989)
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ზემო ხევი (გაგრის მუნიციპალიტეტი) — საქართველო
ზემო ხევი (გაგრის მუნიციპალიტეტი)
ზემო ხევი (გაგრის მუნიციპალიტეტი) — აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა
ზემო ხევი (გაგრის მუნიციპალიტეტი)
ზემო ხევი (გაგრის მუნიციპალიტეტი) — გაგრის მუნიციპალიტეტი
ზემო ხევი (გაგრის მუნიციპალიტეტი)

ზემო ხევი[2][3] (აფხ. Цангәара[4] [ცანგჿარა]; ყოფილი სომხურ ხეობა — გადაერქვა 1948 წლის 3 სექტემბერს[5]) — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გაგრის მუნიციპალიტეტში (კოლხიდის თემი).

მდებარეობს გაგრის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 150 მ-ზე, გაგრიდან 15 კმ-ში.

ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონით (2008 წლის 23 ოქტომბერი) ტერიტორია განსაზღვრულია, როგორც რუსეთის ფედერაციის სამხედრო აგრესიის შედეგად ოკუპირებული. დადგენილია ამ ტერიტორიების განსაკუთრებული სამართლებრივი რეჟიმი.[6]

XX საუკუნის პირველ მესამედში აქ იყო სოფელი არმიანსკოე უშჩელიე („სომხური ხეობა“), რომელსაც ეს სახელი სომეხი მოახალშენეების გამო ეწოდა. 1948 წელს ქართული სახელი „ზემო ხევი“ მიენიჭა.[7] 1992-1993 წლების ომის შემდეგ აფხაზეთის დე-ფაქტო ხელისუფლებამ დაარქვა „ცანგვარა“ (Цангəара), რაც „ცანების ღობეს“ ნიშნავს.

1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 262 ადამიანი.

აღწერის წელიმოსახლეობაკაციქალი
1989 წ. აღწ.262----
  • ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014.  გვ. 353.
  • პაატა ცხადაია, ბეჟან ხორავა, „აფხაზეთის გეოგრაფიული სახელწოდებანი“, თბ., 2016.
  1. 1989 წლის აფხაზეთის მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
  2. საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987.  გვ. 46.
  3. საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 2009.  გვ. 75.
  4. В. Е. Кәарҷиа, «Аԥсны атопонимика», Аҟәа 2002
  5. საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საინფორმაციო-სტატისტიკური განყოფილება, „საქართველოს სსრ ადმინისტრაციულ ტერიტორიული დაყოფა 1949 წლის 1 სექტემბრისათვის“, თბ., 1949
  6. კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ დაარქივებული 2011-01-01 საიტზე Wayback Machine. .
  7. საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, №1-2 (14-15), გვ. 33, თბ., 1948 წ. ISSN 0203-2023