გოგოლესუბანი
| სოფელი | |
|---|---|
|
გოგოლესუბანი | |
| ქვეყანა |
 საქართველო |
| მხარე | გურიის მხარე |
| მუნიციპალიტეტი | ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი |
| თემი | გოგოლესუბანი |
| კოორდინატები | 42°01′34″ ჩ. გ. 42°13′28″ ა. გ. / 42.02611° ჩ. გ. 42.22444° ა. გ. |
| დაარსდა | ბრინჯაოს ხანა |
| ადრეული სახელები | ქვემო ფარცხმა |
| ცენტრის სიმაღლე | 140 მ |
| ოფიციალური ენა | ქართული ენა |
| მოსახლეობა | 858[1] კაცი (2014) |
| ეროვნული შემადგენლობა | ქართველები 99,4 %, სომხები 0,4 %, რუსები 0,2 % |
| სასაათო სარტყელი | UTC+4 |
| სატელეფონო კოდი | +995 |
.svg)    | |
გოგოლესუბანი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული გოგოლესუბანი).
მდებარეობს მდინარე სუფსის მარჯვნივ, ტერასულ ვაკე-დაბლობზე, ზღვის დონიდან 140 მ., ჩოხატაურიდან 2,5 კმ, საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 21 კმ. სოფელში არის საბავშვო ბაღი, საჯარო სკოლა.[2]
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სოფლის ძველი სახელწოდებაა ქვემო ფარცხმა და შედიოდა ფარცხმის სასოფლო საზოგადოებაში. 1908 წელს ეწოდებოდა გოგოლესუბანი, თუმცა ამ სახელით იხსენიებოდა უკვე 1898 წელს.[3] 1930-იან წლებში ჩამოყალიბდა ცალკე სასოფლო საბჭოდ. 1954-1990 წლებში ეკუთვნოდა შუაგანახლების სასოფლო საბჭოს.
საქართველოს სსრ უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1990 წლის აგვისტოს ბრძანებულებით ჩოხატაურის რაიონის შუა განახლების სასოფლო საბჭოს გამოეყო სოფელი გოგოლესუბანი და შეიქმნა გოგოლესუბნის სასოფლო საბჭო ცენტრით სოფელ გოგოლესუბანში.[4]
გოგოლესუბნის განძი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
მთავარი სტატია: გოგოლესუბნის განძი.სოფელში, მდინარე სუფსის მარჯვენა ნაპირზე აღმოჩენილია გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. XII-XI სს.) სპილენძის ნივთების განძი. ნაპოვნი მასალა ადგილობრივი წარმოების პროდუქცია უნდა იყოს.
დემოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 858 ადამიანი.
| აღწერის წელი | მოსახლეობა | კაცი | ქალი |
|---|---|---|---|
| 1908[5] | 470 | ||
| 1911[6] |  1165 | ||
| 2002[7] |  1051 | 515 | 536 |
| 2014[1] | 858 | 438 | 420 |
ცნობილი ადამიანები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ნიკოლოზ ბერძენიშვილი (1895-1965) — ისტორიკოსი
- მარიამ სიხარულიძე (1907-??) — აგრონომი
- ქსენია სიხარულიძე (1909-1976) — ფოლკლორისტი
- დერმიშა გოგოლაძე (1924-2002) ― ისტორიკოსი
- ვაჟა გოგოლაძე (1927-2006) ― ლოტბარი
- იური სიხარულიძე (1927-2022) — ისტორიკოსი
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 200.
- ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 69.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
- ↑ საგანმანათლებლო დაწესებულებების კატალოგი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-01-17. ციტირების თარიღი: 2018-12-25.
- ↑ „ცნობის ფურცელი“ N635 გვ. 2 22 სექტემბერი, 1898
- ↑ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, N8 (601), გვ. 81, თბ., 1990 წ. ISSN 0203-2023
- ↑ Кавказскій календарь на 1910 годъ, Тифлись, 1909, стр. 226.
- ↑ Кавказскій календарь на 1912 годъ, Тифлись, 1911, стр. 143.
- ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
| ||||||||||
