თაგვეთი
| სოფელი | |
|---|---|
|
თაგვეთი | |
|
თაგვეთის ხიდი | |
| ქვეყანა |
|
| მხარე | შიდა ქართლის მხარე |
| მუნიციპალიტეტი | ხაშურის მუნიციპალიტეტი |
| თემი | ცხრამუხა |
| კოორდინატები | 41°57′43″ ჩ. გ. 43°35′34″ ა. გ. / 41.96194° ჩ. გ. 43.59278° ა. გ. |
| ცენტრის სიმაღლე | 760 მ |
| მოსახლეობა | 56[1] კაცი (2014) |
| ეროვნული შემადგენლობა | ქართველები 100 % |
| სასაათო სარტყელი | UTC+4 |
| სატელეფონო კოდი | +995 |
თაგვეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ხაშურის მუნიციპალიტეტის ცხრამუხის ადმინისტრაციულ ერთეულში (შიდა ქართლის მხარე).
მდებარეობს მტკვრის შუა ხეობის ვაკეზე, მდ. მტკვრის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 760 მ-ზე, ხაშურიდან 3 კმ-ში.
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]წერილობით წყაროებში იხსენიება XVII საუკუნიდან „თაგოეთის“ და „თაგუეთის“ სახელწოდებით. მდებარეობდა გაღმამხარში, შედიოდა საციციანოში. იქ მცხოვრებთა გვარები იყო: კანიაშვილი, ტეტიაშვილი, ობლიძე, აფთარაშვილი, ბაბლიძე, პაპუაშვილი, რომლებიც აქაურ მებატონე ციციშვილებს გაყრისას ერთმანეთში გაუყვიათ თავიანთი მამულებითურთ.[2]
იოანე ბატონიშვილის „ქართლ-კახეთის აღწერაში“ (XVIII საუკუნის მიწურული) დასახელებულია გვერდისძირის სოფლებს შორის. ლეკიანობისგან დაცლილი თაგუეთი XIX საუკუნის შუა წლებში ძირითადად იმერეთიდან გადმოსული ქართული ოჯახებით დასახლდა. 1886 წლის „საოჯახო სიებით“ აქ 346 მოსახლე იყო.[3]
1906-1907 წლებში თაგვეთში, „ღამურა კლდის“ გამოქვაბულში მოწყობილი იყო სოციალ-დემოკრატების არალეგალური სტამბა. სოფლის აღმოსავლეთით, შუა საუკუნეების ნაეკლესიარზე დგას ღვთისმშობლის ახალი დარბაზული ეკლესია.
დემოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 56 ადამიანი.
| აღწერის წელი | მოსახლეობა | კაცი | ქალი |
|---|---|---|---|
| 2002[4] | 103 | 49 | 54 |
| 2014[1] | 28 | 28 |
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 418.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
- ↑ ცინცაძე ზ., თაგოეთი // ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 419.
- ↑ ლაცაბიძე თ., ხაშურის მუნიციპალიტეტის ისტორია ტოპონიმებში, გაზ. „ხაშურის მოამბე“ №16, 22 აპრილი 2019. — გვ. 3.
- ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II