სუბსაჰარული აფრიკა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
მუქ მწვანედ აღნიშნულია გაეროს მიერ სუბ-საჰარად აღიარებული ქვეყნები, ღია მწვანედ კი სუდანი და სამხრეთი სუდანი, რომელთაც გაერო ჩრდილოეთ აფრიკას მიაკუთვნებს[1]
სუბსაჰარული აფრიკის (მწვანედ) გეოგრაფიული საზღვარი
რუკაზე კარგად ჩანს ეკოლოგიური ბარიერი, რომელიც საჰარას აფრიკის დანარჩენი ნაწილისგან გამოყოფს

სუბსაჰარული აფრიკააფრიკის კონტინენტის საჰარის უდაბნოს სამხრეთით მდებარე ნაწილის სახელწოდება. პოლიტიკურად, რეგიონი მოიცავს ყველა იმ ქვეყანას, რომელიც სრულად ან ნაწილობრივ საჰარის სამხრეთით მდებარეობს (გარდა სუდანისა[2]). ემიჯნება ჩრდილოეთ აფრიკას, რომელიც არაბული სამყაროს ნაწილად განიხილება. სომალი, ჯიბუტი, კომორის კუნძულები და მავრიტანია გეოგრაფიულად სუბსაჰარული აფრიკის ნაწილია, მაგრამ ასევე მიეკუთვნებიან არაბულ სამყაროს.[3][4][5][6][7][8][3][9][10][11]

საჰარასა და ტროპიკულ სავანას შორის გარდამავალ ზონად მიიჩნევა საჰელი.

ძვ. წ. 3 900 წლისთვის არსებული გამყინვარების დროს, აფრიკის საჰარისა და სუბსაჰარის რეგიონები ერთმანეთისგან საჰარის უკიდურესად მშრალი კლიმატით გამოიყოფოდნენ, რაც ეფექტურ ბარიერს ქმნიდა; გამონაკლისი იყო მხოლოდ მდინარე ნილოსის მონაკვეთი სუდანში. საჰარის ტუმბოს თეორია ხსნის თუ როგორ დატოვა ფლორამ და ფაუნამ აფრიკა და შეაღწია ახლო აღმოსავლეთში, შემდეგ კი ევროპასა და აზიაში. ათასობით წლის წინ, აფრიკის წვიმიანი პერიოდები დაკავშირებულია „სველი საჰარის“ ხანასთან, როდესაც აქ დიდი ტბები და მდინარეები არსებობდა.

რეგიონის ქვეყნები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ამჟამად, პოლიტიკურად სუბსაჰარას 49 ქვეყანა მიეკუთვნება

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Classification of Sudan in both North and Sub-Africa. Unstats.un.org (20 September 2011).
  2. Political definition of "Major regions", according to the UN.. წაკითხვის თარიღი: 15 December 2010.
  3. 3.0 3.1 Halim Barakat, The Arab World: Society, Culture, and State, (University of California Press: 1993), p.80
  4. Tajudeen Abdul Raheem, ed., Pan Africanism: Politics, Economy and Social Change in the Twenty First Century, Pluto Press, London, 1996.
  5. Arab League Online: League of Arab States
  6. UNESCO - Arab States. Portal.unesco.org.
  7. Infosamak. Centre for Marketing, Information and Advisory Services for Fishery Products in the Arab Region (იტალიური). Infosamak.org.
  8. Khair El-Din Haseeb et al., The Future of the Arab Nation: Challenges and Options, 1 edition (Routledge: 1991), p.54
  9. John Markakis, Resource conflict in the Horn of Africa, (Sage: 1998), p.39
  10. Ḥagai Erlikh, The struggle over Eritrea, 1962-1978: war and revolution in the Horn of Africa, (Hoover Institution Press: 1983), p.59
  11. Randall Fegley, Eritrea, (Clio Press: 1995), p.xxxviii