საქართველოს პრემიერ-მინისტრი — საქართველოს მთავრობის მეთაური, საქართველოს აღმასრულებელი ხელისუფლების უმაღლესი თანამდებობის პირი.
თანამდებობა პირველად დაწესდა 1918 წელს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის გამოცხადებისთანავე . ეწოდებოდა მთავრობის თავმჯდომარე. ამ პოსტზე მოღვაწეობდნენ ნოე რამიშვილი და ნოე ჟორდანია. თანამდებობა გაუქმდა სსრ კავშირის შემადგენლობაში საქართველოს შესვლის გამო. პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა აღდგა 1991 წლის აგვისტოში და მოქმედებდა 1992 წლის თებერვლამდე, სამხედრო საბჭოს მიერ ძალაუფლების ხელში აღებამდე[საჭიროებს წყაროს მითითებას].
1995 წელს მიღებული საქართველოს კონსტიტუციით საქართველო გახდა საპრეზიდენტო რესპუბლიკა, შესაბამისად, გაუქმდა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა. ახალშემოღებული სახელმწიფო მინისტრის პოსტი კი არც ფორმით და არც შინაარსობრივად არ იყო პრემიერ-მინისტრის თანამდებობის მსგავსი[საჭიროებს წყაროს მითითებას].
2004 წლის 6 თებერვალს განხორციელებულმა საკონსტიტუციო ცვლილებებმა საქართველოში შემოიღო მთავრობის ინსტიტუტი, შესაბამისად, ხელახლა გაჩნდა მთავრობის თავმჯდომარის პოსტი და მას კვლავ პრემიერ-მინისტრი ეწოდა.
მოქმედი კანონმდებლობით, პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას პარლამენტს წარუდგენს პრეზიდენტი, ხოლო პარლამენტი კი ნდობას უცხადებს მას. პრემიერ-მინისტრი ნიშნავს მთავრობის დანარჩენ წევრებს (მინისტრებს) პრეზიდენტთან შეთანხმებით.
|
|
|
| პრემიერ-მინისტრი |
|
 |
|
| მინისტრები |
|
|
| სახელმწიფო მინისტრები |
|
|