შინაარსზე გადასვლა

სპარსეთის მმართველთა სია

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Faravahar background
Faravahar background

ირანის ისტორია

სპარსეთის მეფე
ძვ.წ
უძველესი ისტორია
პროტო ელამი3200–2800
ელამის დინასტია2800–550
მითანი1500–1200
კასიტი10 საუკუნე.
მარლიკი10 ს–7 ს.
მანას სამეფო10 ს–7 ს.
მიდიელების იმპერია728–550
აქემენიდების იმპერია550–330
სელევკიდების სახელმწიფო312–150
პართიის იმპერია247–ახ.წ 226
ახ.წ
სასანიდების იმპერია226–651
სპარსეთის ხალიფატი637–651
ომაიანთა ხალიფატი661–750
აბასიანთა ხალიფატი750–1258
ტაჰირიდები821–873
ალავიდების დინასტია864–928
საჯიდსების დინასტია889/890–929
საფარიდები861–1003
სამანიდები875–999
ზიარიდების დინასტია928–1043
ბუიდების დინასტია934–1062
სალარიდები942–979
მამუნდისები995-1017
ღაზნევიდების იმპერია963–1187
ღურიდების დინასტია1149–1212
სელჯუკთა იმპერია1037–1194
ხვარაზმელების დინასტია1077–1231
ილხანელები1256–1353
მუზაფარიდების დინასტია1314–1393
ჩობანდის დინასტია1337–1357
ჯალაირდების დინასტია1339–1432
თემურიდების იმპერია1370–1506
ყარა-ყოიუნლუ1407–1468
აყ-ყოიუნლუ1378–1508
სეფიანთა იმპერია1501–1722*
ჰოტაკების დინასტია1722–1729
აფშარიდების იმპერია1736–1750
ზენდები1750–1794
ყაჯარების დინასტია1781–1925
ფეჰლევიანები1925–1979
ირანის ისლამური რესპუბლიკა1979 - დღემდე

სტატიაში წარმოდგენილია ირანის მეფეების სია უძველესი დროიდან 1979 წლამდე .

ელამის მეფეები ძვ.წ 3000– ძვ.წ 519

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ელამები უძველესი ირანული მოსახლეობა იყო . ისინი ცხოვრობდნენ დღევანდელ ხუზესტანის პროვინციაში და სწორედ აქედან უნდა წარმოდგებოდეს ამ რაიონის თანამედროვე სახელწოდება . ელამის სახელმწიფო არსებობდა IV - III ათასწლეულებში. დედაქალაქი სუსა.

ელამის მმართველები (ძვ.წთ 2700- ძვ.წ 2600)

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ავანას დინასტია[1] (ძვ.წ. 2600-2078)

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • ავანას დინასტია პირველი ელამების დინასტიაა, რომლის შესახებაც ჩვენამდე ცნობები მოსულია (დინასტია ჩამოყალიბდა ძვ. წ. XXVII საუკუნეში მეფეების დედაქალაქი იყო ურუქი)

ჰამაზის დინასტია (ძვ.წ 2530- ძვ.წ. 2030)

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სამეშქების დინასტია (ძვ.წ 2100- 1928)

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ანშანების დინასტია (ძვ.წ 2350 - 1970)

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ეპარტების დინასტია (ძვ.წ 1970 - 1500)

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ხიდინუიდების დინასტია(ძვ.წ 1500 - 1400)

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იგეჰელკიდების დინასტია (ძვ.წ 1400 – 1210)

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

შუთრუქიდების დინასტია (ძვ.წ 1210 – 970)

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მიდიის იმპერია, ძვ.წ 728–550

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მიდიის იმპერია გაანადგურა აქემენიდების იმპერიამ , ამიტომაც შეწყდა მიდიის მონარქების დინასტია

აქემენიდების იმპერია, ძვ.წ 550–330 پادشاهان هخامنشی

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
კიროს დიდის შთამომავლები არიარამნას შთამომავლები
  • არიარამნა, თეისპერის შვილი , სპარსეთის მეფე. მისი მეფობა ეჭვს იწვევს.
  • არშამა, არიარამნას შვილი, სპარსეთის მეფე 550, გარდაიცვალა 520. მისი მეფობა ეჭვს იწვევს.
  • ჰისტასფენი სპარსეთის ერთ-ერთი პროვინციის სატრაპი . მისი შვილია დარიოს I დიდი.

აქემენიდების იმპერია გაანადგურა ალექსანდრე მაკედონელმა .

სელებკიდების დინასტია დასრულდა, მაშინ როდესაც პართიამ დაიპყრო სელევკეიდების სირიის ტერიტორია. სელევკეიდების ტერიტორიას განაგებდნენ პართიის შაჰები არშაკიდების დინასტიიდან.

ირანული იმპერიები ირანში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

კასპიის ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთით შეიქმნა სახელმწიფო , რომლის სათავეში არშაკიდების დინასტია იყო . პართიის სახელმწიფო სწორედ მაშინ წარმოიქმნა როდესაც ალექსანდრე მაკედონელის უზარმაზარი იმპერია დაინგრა .III საუკუნის დასაწყისისთვის პართია საკმაოდ დასაუსტებული იყო . პართია გაანადგურა სასანიდების იმპერიამ 224 წელს.

სასანიდების იმპერია, 224–651

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

661 და 867 წლებში სპარსეთის ყველა პროვინციას განაგებდნენ არაბთა ხალიფები.

გამოეყო, 867–1029 წლებში

პოსტ-ისლამური სპარსეთის მეფეები

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

თეირანი და ხორესანი, 821–872

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • ჰასან იბნ ზეიდ ჰასანი, ემირი 864–884
  • მუჰამედ იბნ ზეიდი, 884–900
  • მუჰამედ იბნ ალი ჰუსეინი, 913–916
  • ჰასან იბნ ჰგეშენ ჰასანი, 916–928

ფარსების დინასტია دیلمیان

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ხუზისტანის და ქერმენის დინასტია

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ისპაჰანის და ჰამადანის დინასტია

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სეფარიდები 861–1002, صفاریان

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სამანიდები , 892–998 سامانیان

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ღაზნევიდები, 997–1186 غزنویان

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • მაჰმუდი, სულთანი 997–1030
  • ჯალალ ოდველეჰ აბუ აჰმად მუჰამედ იბნ მაჰმუდი, 1030–1030
  • შაჰაბ ოდველეჰ აბუ მასუდ იბნ მუჰამედი, 1030–1040
  • შაჰაბ ოდველეჰ აბოლფაზ მოდუდ იბნ მასუდი, 1040–1049
  • ბაჰა ო დოვლეჰ აბოლ ჰასან ალი იბნ მასუდი, 1049–1049
  • აზად ოდველეჰ აბუ მანსუდ აბოლ რაშიდ იბნ მაჰმუდ იბნ საბოქთიენი, 1049–1052
  • ჯამალ ოდველეჰ აბოლფაზ ფაროქჰაზად იბნ მასუდ იბნ მაჰმუდ, 1052–1059
  • ზაჰერ ოდველეჰ აბოლ მაზაფარ იბრაჰიმი, 1059–1098
  • ალა ოდველეჰ აბუ საიდ მასუდ იბნ იბრაჰიმი, 1098–1115
  • სულთან ოდველეჰ აბოლ ფაზ არსალან შაჰი, 1115–1117
  • იემენ ოდველეჰ აბოლ მაზაფარ ბაჰრამ შაჰ იბნ მასუდ, 1117–1153
  • ტაჯ ოდველეჰ აბოლ შოჯა ხოსრო საჰ იბნ ბაჰრა შაჰ, 1153–1160
  • სარაჯა ოდვალეჰ აბოლმოლოქ ზოსრო მელიქ იბნ ხოსრო შაჰ, 1160–1186

სელჯუკები, 1029–1194 سلجوقیان

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

დაიყო, 1194–1256 წლებში

ხვარაზმელების იმპერია , წარმოიშვა ზერბაიჯანში . ხვარაზმელებმა დაიპყრეს ირანი და ცენტრალური აზია.

  • გოთბ ალ დინი მუჰამედ I , შაჰი (1096–1128)
  • ალალ ალ დინ აბულ მოზაფარი აზიზ იბნ გოთბ ალ დინ იბნ მუჰამედი (1128–1156)
  • თაჯ ალ დინ აბოლფაზ I ილ არსალნი (1156–1171)
  • თალაჯ ად დინ მაჰმუდ სულთანშაჰ იბნ I არსლანი (1171–1172)
  • მუჰამედ II (ალა ად დინ თექეშ იბნ I არსლანი) (1172–1199)
  • სულთანი ჯალალ ედ დინ მუჰამედ იბნ ალედინ თექეში, (1199–1220)
  • ჯალალ ედ დინ მანგუბერნი იბნ ალ დინ მუჰამედი (1220–1230)

ხვარაზმელთა სახელმწიფო დაიპყრო მონღოლების იმპერიამ.

ილხანატი, 1256–1380 ایلخانان

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მონღოლთა იმპერიის დაშლის შემდეგ ჩამოყალიბდა , რამდენიმე მონღოლური სახელმწიფო რომელთაგანაც ერთ-ერთი იყო ილხანთა სახელმწიფო .

ილხანთა სახელმწიფოს დაშლის შემდეგ , წარმოიშვა ახალი სახელმწიფოები , მათგან ერთ-ერთი იყო ახალი მონღოლური სახელმწიფო თემურიდების იმპერია . იმპერიის დამაარსებელი იყო თემურლენგი.

მუზაფარიდების დინასტია, 1314–1393 مظفریان

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • მუბერიზ ად დინ მუჰამედ იბნ ალ მუზაფარი, ემირი 1314–1358
  • აბულ ფავარის ჯამალ ად დინ შაჰ სუჯა, 1335–1364
  • ქუთბ ალ დინ შაჰ მაჰმუდ (ისპაჰანი) , 1358–1366 (გარდაიცვალა. 1375)
  • აბულ ფავარის ჯამალ ად დინ შაჰ სუკა , 1366–1384 (მეორედ გამეფება)
  • მუჯაჰიდ ად დინ ზაინ ალ აბადინ ალი, 1384–1387

1387 წელს თემურ ლენგმა დაიპყრო მუზაფარიდების დედაქალაქი ისპაჰანი.

  • იმად ად დინ სულთან აჰმედი (მხოლოდ ქერმენში), 1387–1391
  • მუბარიზ ად დინ შაჰ იაჰია (მხოლოდ შირაზში), 1387–1391
  • სულთან აბუ იშაქი (მხოლოდ სარაჯანში), 1387–1391
  • შაჰ მანსური (მხოლოდ ისპაჰანში), 1391–1393

თემურიდების დინასტია, 1380–1507

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

თემურ ლენგის გარდაცვალების შემდეგ იმპერია დასუსტდა.

1410 წელს თურქმანულმა ურდომ ყარა-ყოიუნლუმ (შავბატკნიანელები) დაიპყრეს ბაღდადი და იქ დააარსეს , მათი დედაქალაქი . თემურიდების დინასტია პრაქტიკულად დაშლილი იყო სხვადასხვა ნაწილად .

მარევარახნის მმართველები:

ხორასანის მმართველები:

აბუ საიდი, შავ ბატკნიანი თურქმანების ლიდერი.

სამარყანდის მმართველები:

დაიპყრო უზბეკებმა

ჰერათის მმართველები:

დაიპყრო უზბეკებმა

თანამედროვე ირანის შაჰები

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

თანამედროვე ირანის მონარქების მმართველობა იწყება 1502 წლიდან როდესაც ქვეყნის სათავეში მოდიან სეფიანელები.

სეფიანთა დინასტია, 1502–1736 صفویه

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
სეფიანთა გვარი
მარაშ-სეფიანთა გვარი
სეფიანთა გვარი
სეფიანთა გვარი
სულთნები სეფიანთა გვარიდან
უცნობი გვარი
სულთნები სეფიანთა გვარიდან
უცნობი სულთნები სეფიანთა გვარიდან

ჰოტაკების დინასტია , 1722-1729

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

აფშარიდების დინასტია, 1736–1797 دودمان افشار

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ზენდების დინასტია, 1750–1794 دودمان زند

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ირანში არეულობით და ქაოსით ისარგებლა , ზენდების დინასტიამ და ქვეყნის სათავეში მოექცა .

ყაჯარების დინასტია, 1794–1925 دودمان قاجار

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
პორტრეტი სახელი მმართველობის დასაწყისი მმართველობის დასასრული კავშირი წინამორბედთან
აღა მაჰმად ხან ყაჯარი17941797• ყაჯართა დინასტიის დამაარსებელი
ფათალი-შაჰი1797 წლის 17 ივნისი1834 წლის 23 ოქტომბერი• ჰუსეინ ყული ხანის შვილი
მუჰამედ-შაჰ ყაჯარი18341848აბას მირზას შვილი
ნასერ ალ-დინ შაჰი18481896
მოზაფარ ალ-დინ შაჰი18961907• ნოსერ ალი დინ-ის შვილი
მუჰამედ ალი შაჰი19071909• მოზაფარ ალ დინ შაჰი-ის შვილი
სულთან აჰმედ შაჰ ყაჯარი19091925• ყაჯართა დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი

ფეჰლევიანთა დინასტია, 1925–1979 دودمان پهلوی

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
პორტრეტი სახელი მმართველობის დასაწყისი მმართველობის დასასრული კავშირი წინამორბედთან
align="center"align="center"|რეზა ფეჰლევი1925 წლის 15 დეკემბერი1941 წლის 16 სექტემბერი• ფეჰლევიანთა დინასტიის დამაარსებელი
align="center"align="center"|მოჰამედ რეზა ფეჰლევი'1941 წლის 16 სექტემბერი1979 წლის 11 თებერვალი• ირანის უკანასკნელი შაჰი .

1979 წლის რევოლუციის შედეგად. ირანში დაემხო შაჰის ხელისუფლება და ქვეყანაში დამყარდა ისლამური რესპუბლიკა

  1. მესოპოტამიელი მეფეების პირველი დინასტია.
  2. ჰატენაში იყო სრულიად მესოპოტამიის მეფე.
  3. გირ-ნემა I-მა და მისმა მემკვიდრეებმა დაამკვიდრეს საშქერების დინასტია.
  4. მარ ბიტ აპლა უსური , სრულიად ბაბილონის მეფე.
  5. Orders & dates of the kings of the Humban-Tahrid dynasty are prepared based on these articles: Henkelman , wouter. Defining Neo-Elamite History. ARTA , 2003.)
  6. Reade , Julian E. Elam after the Assyrian Sack of Susa in 647 B.C. NABU , 2000.)
  7. Tavernier , Jan. Some Thoughts on Neo-Elamite Chronology. ARTA , 2004
  8. The Cambridge Ancient History. Vol. I.2.
  9. Vallat , Francois. Shutruk-Nahunte , Shutur-Nahunte et l'imbroglio neo-elamite. NABU , 1995.
  10. Vallat , Francois. Elam: The History of Elam. Encyclopaedia Iranica , vol. VIII pp. 301-313.London/New York , 1998.Dynasty