ფრანც ბეკენბაუერი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ფრანც ბეკენბაუერი
Franz Beckenbauer
14-01-10-tbh-013.jpg
ბეკენბაუერი 2014 წელს
პირადი მონაცემები
სრული სახელი Franz Anton Beckenbauer
ფრანც ანტონ ბეკენბაუერი
დაბადების
თარიღი
11 სექტემბერი, 1945 (1945-09-11) (69 წლის)
დაბადების
ადგილი
მიუნხენი, გერმანია
სიმაღლე 181 სმ
სათამაშო
პოზიცია
მცველი (ლიბერო)
ახალგაზრდული კარიერა
1951–1959 მიუნხენ 1906
1959–1964 ბაიერნი მიუნხენი U-13
პროფესიონალური კარიერა
წლები გუნდი მატჩი (გოლი)
1964–1977 ბაიერნი მიუნხენი 427 (60)
1977–1980 ნიუ იორკ კოსმოსი 105 (19)
1980–1982 ჰამბურგი 28 (0)
1983 ნიუ იორკ კოსმოსი 27 (2)
სულ 587 (81)
ეროვნული ნაკრები
1964 დასავლეთ გერმანია ახ. 3 (3)
1965 დასავლეთ გერმანია B 2 (0)
1965–1977 დასავლეთ გერმანია 103 (14)
სამწვრთნელო კარიერა
1984–1990 დასავლეთ გერმანია
1990–1991 მარსელი
1993–1994 ბაიერნი მიუნხენი
1996 ბაიერნი მიუნხენი
† პროფესიულ კლუბებში ჩატარებული მატჩები და გოლები მოცემულია მხოლოდ ადგილობრივი ჩემპიონატის მონაცემებით.

ფრანც ბეკენბაუერი (გერმ. Franz Beckenbauer; დ. 11 სექტემბერი, 1945, მიუნხენი, გერმანია) — გერმანელი ფეხბურთელი, მწვრთნელი და მენეჯერი. არისტოკრატული თამაშის სტილის გამო შეარქვეს იმპერატორი (Kaiser). ბევრის მიერ მიიჩნევა ყველა დროის საუკეთესო გერმანელ ფეხბურთელად; ასევე ერთ-ერთ საუკეთესოდ მსოფლიო ფეხბურთში[1][2]. ფრანცმა თამაში ნახევარმცველად დაიწყო, შემდეგ კი მცველის პოზიციაზე გადაინაცვლა.

ბეკენბაუერი ორჯერ დაასახელეს ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელად (1972, 1976). ეროვნულ ნაკრებში ჩაატარა 103 მატჩი, მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო ჩემპიონატის სამ გათამაშებაში. ბრაზილიელ მარიო ზაგალოსთან ერთად, ერთადერთი ფეხბურთელია, რომელიც მსოფლიო ჩემპიონი როგორც ფეხბურთელის, ასევე მწვრთნელის რანგში გახდა.

მიუნხენის ბაიერნთან ერთად მოიგო ევროპის თასების მფლობელთა თასი 1967 წელს და ევროპის ჩემპიონთა თასი ზედიზედ სამჯერ (1974-1976). 1990-იან წლებში, ფრანცი ბაიერნის მწვრთნელი გახდა, შემდეგ კი პრეზიდენტი.

ბეკენბაუერი დღემდე ითვლება გავლენიან ფიგურად გერმანულ და საერთაშორისო ფეხბურთში.

ადრეული წლები[რედაქტირება]

ფრანც ანტონ ბეკენბაუერი 1945 წლის 11 სექტემბერს დაიბადა ომის შემდგომ მიუნხენში. მისი მშობლები ფრანც ბეკენბაუერი და ანტონი იყვნენ და ის მათი მეორე ვაჟი იყო. მომავალი ფეხბურთელი მუშათა კლასის უბანში იზრდებოდა. მამის უარყოფითი დამოკიდებულების მიუხედავად, ფეხბურთის თამაში 9 წლის ასაკში დაიწყო მიუნხენ '06-ის ბავშვთა გუნდში[3]. ამ პერიოდში ცენტრ-ფორვარდად თამაშობდა.

თავის კერპად 1954 წლის მსოფლიო ჩემპიონი ფრიც ვალტერი მიაჩნდა. გულშემატკივრობდა მიუნხენ 1860-ს და ამ გუნდში თამაშზე ოცნებობდა[3]. თუმცა 1959 წელს ბაიერნის ბავშვთა გუნდს შეუერთდა.

საკლუბო კარიერა[რედაქტირება]

ბეკენბაუერის ბაიერნული დებიუტი 1964 წლის 6 ივნისს შედგა გერმანიის რანგით მეორე დივიზიონში, შტუტგარტერ კიკერსთან მატჩში. 1964-65 წლების სეზონი გუნდისათვის წარმატებული აღმოჩნდა და ბაიერნმა მომდევნო სეზონში ბუნდესლიგაში თამაშის უფლება მოიპოვა.

ბაიერნი მალე ჩამოყალიბდა ქვეყნის ერთ-ერთ საფეხბურთო ლიდერად და 1967 წელს მოიგო როგორც გერმანიის თასი, ასევე ევროპის თასების მფლობელთა თასი. 1968-69 წლების სეზონიდან ბეკენბაუერი გუნდის კაპიტანი გახდა და მისი ლიდერობით იმავე წელს მიუნხენური კლუბი გერმანიის ჩემპიონი გახდა. ამავე პერიოდიდან ფრანცმა ლიბეროდ თამაში დაიწყო, რაც იმას გულისხმობდა რომ თავდაცვითი ფუნქციების შესრულების გარდა, ის თავისი გუნდის ბევრ შეტევასაც იწყებდა. მიიჩნევა რომ ფრანც ბეკენბაუერი საუკეთესოა, ვისაც ამ პოზიციაზე უთამაშია[1]. 1972-1974 წლებში გუნდმა ზედიზედ 3-ჯერ მოიგო გერმანიის ჩემპიონის ტიტული. წარმატებას მიაღწია კლუბმა კონტინენტის ყველაზე პრესტიჟულ ტურნირზე ჩემპიონთა თასზეც. 1974 წელს ფინალში მადრიდის ატლეტიკო დაამარცხა და პირველად მოიპოვა ევროპის საუკეთესო კლუბის წოდება. ბაიერნმა ამ ტიტულის შენარჩუნება კიდევ 2-ჯერ შეძლო, — 1975 წლის ფინალში ინგლისური ლიდზი დაამარცხა, ხოლო 1976 წელს ფრანგული სენტ-ეტიენი. ბეკენბაუერი კვლავ რჩებოდა გუნდის მამოძრავებელ ძალად.

1977 წელს ფრანცმა მიიღო ამერიკული ნიუ-იორკ კოსმოსის შეთავაზება. ამ გუნდში ის 1980 წლამდე გამოდიოდა და ამ დროის განმავლობაში 3-ჯერ მოიგო ჩრდილოეთ ამერიკის საკლუბო ტურნირი (1977, 1978, 1980)[1]. 1980 წელს გერმანელი სამშობლოში დაბრუნდა, თუმცა ამჯერად ჰამბურგში ჩაირიცხა. აქ მან მორიგი ბუნდესლიგის მოგება მოასწრო, შემდეგ კვლავ ნიუ-იორკ კოსმოსში დაბრუნდა ერთი სეზონით და კარიერა დაასრულა.

სანაკრებო კარიერა[რედაქტირება]

მსოფლიო ჩემპიონატი 1966[რედაქტირება]

ფრანც ბეკენბაუერისათვის პირველი მსოფლიო ჩემპიონატი ინგლისში გამართული მუნდიალი გამოდგა. ამ დროს დასავლეთ გერმანელებს უვე ზეელერი კაპიტნობდა. ჯგუფის პირველ მატჩში გერმანელებმა შვეიცარიელები 5-0 გაანადგურეს, ფრანცმა კი დუბლი მიითვალა[4]. მომდევნო შეხვედრა არგენტინასთან უგოლო გამოდგა. დასკვნით ტურში ესპანელებს სძლიეს (2-1) და ჯგუფიდან პლეი-ოფში პირველი ადგილით გავიდნენ.

მეოთხედფინალში დასავლეთ გერმანიამ ურუგვაი დაამარცხა (4-0), ბეკენბაუერმა კი 70-ე წუთზე მეორე გოლი გაიტანა[4].

ტიტულები[რედაქტირება]

სათამაშო[რედაქტირება]

პერიოდი კლუბი თამაში/გოლი ტიტული
1964-77 ბაიერნი 427 / 60 საკონტინენტთაშორისო თასი: 1976
ჩემპიონთა ლიგა: 1974, 1975, 1976
უეფას თასების თასი: 1967
გერმანიის ჩემპიონი: 1969, 1972, 1973, 1974
გერმანიის თასი: 1966, 1967, 1969, 1971
1977-80 კოსმოსი 105 / 19 აშშ-ს ჩემპიონი: 1977, 1978, 1980
1980-82 ჰამბურგი 28 / 0 გერმანიის ჩემპიონი: 1982
1983 კოსმოსი 27 / 2
1965-77 გერმანია 103 / 14 მსოფლიოს ჩემპიონი:1974
მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი: 1966
მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი:1970
ევროპის ჩემპიონი: 1972
ევროპის ვიცე-ჩემპიონი:1976
პირადი მიღწევები
1972 ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელი
1976 ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელი

სამწვრთნელო[რედაქტირება]

პერიოდი კლუბი ტიტული
1984-90 გერმანია მსოფლიო ჩემპიონი:1990
მსოფლიო ვიცე-ჩემპიონი: 1986
1990-91 ოლიმპიკი (მარსელი)
1994 ბაიერნი (მიუნხენი) გერმანიის ჩემპიონი:1994
1996 ბაიერნი (მიუნხენი) უეფას თასი:1996

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე:

სქოლიო[რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 Der Kaiser, the brains behind Germany. ფიფა.
  2. ლოუტონი, ჯეიმზ. “Franz Beckenbauer: The Kaiser“, The Independent, 3 ივნისი, 2006. 
  3. 3.0 3.1 Hesse-Lichtenberger, გვ. 205
  4. 4.0 4.1 Franz BECKENBAUER. FIFA.com.