ლევ იაშინი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ლევ იაშინი
Лев Я́шин
Lev Yashin.jpg
პირადი მონაცემები
სრული სახელი Лев Иванович Яшин
ლევ ივანოვიჩ იაშინი
დაბადების
თარიღი
22 ოქტომბერი, 1929
დაბადების
ადგილი
მოსკოვი, რსფსრ
გარდაცვალების
თარიღი
20 მარტი, 1990 (60 წლის)
გარდაცვალების
ადგილი
მოსკოვი, რსფსრ
სიმაღლე 189
სათამაშო
პოზიცია
მეკარე
პროფესიონალური კარიერა
წლები გუნდი მატჩი (გოლი)
1950–1970 დინამო მოსკოვი 326 (1)
ეროვნული ნაკრები
1954–1967 საბჭოთა კავშირი 78 (0)
† პროფესიულ კლუბებში ჩატარებული მატჩები და გოლები მოცემულია მხოლოდ ადგილობრივი ჩემპიონატის მონაცემებით.

ლევ ივანეს ძე იაშინი (რუს. Лев Иванович Яшин; დ. 22 ოქტომბერი, 1929, მოსკოვი, სსრკ ― გ. 20 მარტი, 1990, მოსკოვი, სსრკ) ― რუსი საბჭოთა ფეხბურთელი, მეკარე. 1956 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი, 1960 წლის ევროპის ჩემპიონი, ასევე საბჭოთა კავშირის 5-გზის ჩემპიონი.

XX საუკუნის საუკეთესო მეკარე ფეხბურთის ისტორიისა და სტატისტიკის საერთაშორისო ფედერაციის[1], World Soccer-ის, France Football-ისა[2] და სხვათა ვერსიით.

იაშინი იყო ლენინის ორდენის კავალერი და ერთადერთი მეკარე ფეხბურთის ისტორიაში, რომელიც ფლობდა ოქროს ბურთს. სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1957) და სოციალისტური შრომის გმირი (1990).

ბიოგრაფია[რედაქტირება]

ლევ იაშინი დაიბადა ქალაქ მოსკოვის ბოგოროდსკის რაიონში, ივან პეტროვიჩისა და ანა პეტროვნას ოჯახში. ბავშვობა სწორედ ამ რაიონში გაატარა. მეორე მსოფლიო ომის დროს, 12 წლის ასაკში, ოჯახთან ერთად ევაკუირებულ იქნა ულიანოვსკში, სადაც 1943 წლის გაზაფხულზე ქარხანაში დაიწყო მუშაობა. მოსკოვში 1944 წელს დაბრუნდა და ქარხანაში განაგრძო მუშაობა, მთელ თავისუფალ დროს კი საყვარელ თამაშს უთმობდა; ტუშინის ნაკრებ გუნდში მეკარედ თამაშობდა.

1949 წელს ლევ იაშინი მოსკოვის „დინამოს“ ახალგაზრდულ გუნდში ჩაირიცხა, მალე კი ალეკსეი ხომიჩის შემცვლელი გახდა. ის კარიერის დასრულებამდე ამ კლუბში გამოდიოდა.

თავისი სპორტული კარიერის დასაწყისში ლევი ყინულის ჰოკეისაც თამაშობდა (1950—1953 წლებში). 1953 წელს საბჭოთა კავშირის თასის გამარჯვებული და ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი გახდა ჰოჯეიში. 1954 წლის ყინულის ჰოკეის მსოფლიო ჩემპიონატის წინ ის ნაკრების წევრობის კანდიდატი იყო, თუმცა კონცენტრაციის ფეხბურთზე გადატანა ამჯობინა.

მოსკოვის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში თავის დამკვიდრება რთული იყო. გუნდის ძირითად მეკარედ ცნობილი ალეკსეი ხომიჩი ითვლებოდა, რომელსაც გულშემატკივრებმა მეტსახელად „ვეფხვი“ შეარქვეს. ლევ იაშინი გუნდის ძირითადი მეკარე 1953 წელს გახდა.

კლუბთან ერთად ლევ იაშინი 5-ჯერ გახდა ქვეყნის ჩემპიონი (1954, 1955, 1957, 1959, 1963), ხოლო 3-ჯერ — ქვეყნის თასის მფლობელი (1953, 1967, 1970).

1954 წლიდან ლევ იაშინი საბჭოთა კავშირის ნაკრების მეკარე გახდა. მის შემადგენლობაში სულ 78-ჯერ ითამაშა. ნაკრებთან ერთად მოიგო 1956 წლის მელბურნის ოლიმპიური თამაშები და 1960 წლის ევროპის ჩემპიონატი.

ნაკრების შემადგენლობაში ლევმა 3-ჯერ ითამაშა მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე: 1958 წელს შვედეთში, 1962 წელს ჩილეში და 1966 წელს ინგლისში. საუკეთესო შედეგს 1966 წელს მიაღწია, როდესაც ნაკრები მე-4 ადგილზე გავიდა. ასევე გამოცხადებული იყო მესამე მეკარედ 1970 წლის მექსიკის ჩემპიონატზე, თუმცა თამაშმა არ მოუწია.

ლევ იაშინმა 1963 წელს, ლონდონში, „უემბლის“ სტადიონზე, მსოფლიო ნაკრების შემადგენლობაში მონაწილეობა მიიღო მატჩში, რომელიც ინგლისური ფეხბურთის 100 წლისთავს აღნიშნავდა.

მთელ მსოფლიოში ლევს შერქმეული ჰქონდა მეტსახელები: „შავი პანტერა“ — თავისი შავი სათამაშო ფორმისა და აკრობატული ნახტომებისათვის; ასევე „შავი ობობა“ და „შავი რვაფეხა“ — თავისი გრძელი ხელებისათვის.

1963 წელს ჟურნალ „France Football-სგან“ მიიღო „ოქროს ბურთი“. ის დღემდე ერთადერთი მეკარეა, რომელსაც ეს პატივი ხვდა წილად.

1971 წლის 27 მაისს შედგა ლევ იაშინის გამოსამშვიდობებელი მატჩი, რომელსაც 103,000 მაყურებელი დაესწრო. ერთმანეთს შეხვდნენ საბჭოთა კავშირის სპორტსაზოგადოება „დინამოს“ ნაკრები გუნდი (მოსკოვის, კიევისა და თბილისის წარმომადგენლები) და მსოფლიოს ვარსკვლავთა ნაკრები, რომლის რიგებში ითამაშეს ეუსებიომ, ბობი ჩარლტონმა, გერდ მიულერმა და სხვებმა. მოედნის დატოვებისას ლევმა თავისი ხელთათმანები სიმბოლურად გადასცა „დინამოს“ 23 წლის მეკარეს, ვლადიმერ პილგუის. მატჩი ფრედ, 2–2, დასრულდა.

ტიტულები[რედაქტირება]

  • საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (5): 1954, 1955, 1957, 1959, 1963
  • საბჭოთა კავშირის ვერცხლის პრიზიორი (6): 1950, 1956, 1958, 1962, 1967, 1970
  • საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (3): 1953, 1967, 1970
  • საბჭოთა კავშირის წლის მეკარე (3): 1960, 1963, 1966
  • ევროპის ჩემპიონი (1): 1960
  • ოქროს ბურთის მფლობელი (1): 1963
  • ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (1): 1964

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება]