კრაკ-დე-შევალიეს აღება

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
დამიეტის ალყა
მერვე ჯვაროსნული ლაშქრობის ნაწილი
Krak des chevaliers13(js).jpg
ციხსიმაგრე კრაკ-დე-შევალიე
თარიღი მარტი, 1271
მდებარეობა კრაკ-დე-შევალიე
შედეგი მამლუქებმა აიღეს კრაკ-დე-შევალიე
მხარეები
Croix de Malte.svg ჰოსპიტალიერები Mameluke Flag.svg მამლუქების სასულთნო
მეთაურები
Croix de Malte.svg უცნობია Mameluke Flag.svg ბეიბარს I
ძალები
უცნობია უცნობია
დანაკარგები
უცნობია უცნობია

კრაკ-დე-შევალიეს აღებამერვე ჯვაროსნული ლაშქრობის და ჯვაროსნული ლაშქრობების ერთ-ერთი უკანასკნელი ბრძოლა. 1271 წელს ბრძოლის შედეგად სულთანმა ბეიბარს I-მა აიღო ციხესიმაგრე კრაკ-დე-შევალიე. ლუი IX-ის სიკვდილის შემდეგ 1270 წელს 29 ნოემბერს ბეიბარს I გაემგზავრა ჩრდილოეთით რათა აეღო ციხესიმაგრე.

ალყა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გზად კრაკ-დე-შევალისაკენ ბეიბარს I-მა დაიპყრო მცირე ზომის ციხესიმაგრეები მათ შორის შასტელბლანი (თეთრი ციხესიმაგრე). 1271 წლის 3 მარტს ბეიბარსის არმია მიუახლოვდა კრაკ-დე-შევალიეს[1]. სასახლე, სულთანის მობრძანების შემდეგ შეიძლება ითქვას, რომ მამლუქებს არმიას ბლოკირებული ჰქონდათ რამდენიმე დღის განმავლობაში. სამი არაბული წყარო იძლევა მონაცემებს ციხესიმაგრის აღების შესახებ, მათ შორის იბნ შადადიც. გლეხები რომლებიც ამ რაიონში ცხოვრობდნენ გარბოდნენ ციხესიმაგრეში და იმალებოდნენ ციხესიმაგრის ეზოში. როგორც კი ბაიბარს I ჩამობრძანდა მან დაიწყო კონსტრუქციის მშენებლობა კედლების დასანგრევად. იბნ შაბაბის თანახმად, ორი დღის შემდეგ თავდაცვის პირველი ხაზი დაიპყრეს აჯანყებულებმა[2].

წვიმამ შეაჩერა ალყა, მაგრამ 21 მარტს მაინც აიღეს ბარბაკანი, ხოლო 29 მარტს სამხრეთ-დასავლეთის კოშკი აიღეს და დაანგრიეს. ბეიბარსის არმია უტევდა პირდაპირ და შეიჭრა ციხე სიმაგრის ეზოში მას თან მიჰყვებოდნენ გამოქცეული გლეხები.

კაპიტულაცია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ათდღიანი სიჩუმის შემდეგ აჯანყებულებმა გადასცეს წერილი თითქოს და ეს წერილი იყო ჰოსპიტალიერების დიდი მაგისტრის რომელიც აძლევდა მათ უფლებას დანებებოდნენ. ეს წერილი იყო ყალბი. გარნიზონმა მოახდინა კაპიტულაცია და სულთანმა ისინი შეიბრალა. ციხესიმაგრის ახალმა მფლობელებმა დაიწყეს ციხესიმაგრის რემონტი და მათ იგი გადააქციეს მეჩეთად[3].

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Kennedy, Hugh (1994), «Crusader Castles», Cambridge: Cambridge University Press, ISBN 0-521-42068-7 pp. 148–150
  2. King, D. J. Cathcart (1949), "The Taking of Le Krak des Chevaliers in 1271", Antiquity 23 (90): 88–92, http://antiquity.ac.uk/ant/023/Ant0230083.htm
  3. Folda, Jaroslav; French, Pamela; Coupel, Pierre (1982), "Crusader Frescoes at Crac des Chevaliers and Marqab Castle", Dumbarton Oaks Papers (Dumbarton Oaks, Trustees for Harvard University) 36: 179