ფხვენისი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
სოფელი
ფხვენისი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე შიდა ქართლის მხარე
მუნიციპალიტეტი გორის მუნიციპალიტეტი
თემი შინდისი
კოორდინატები 42°09′18″ ჩ. გ. 43°59′33″ ა. გ. / 42.15500° ჩ. გ. 43.99250° ა. გ. / 42.15500; 43.99250
ცენტრის სიმაღლე 780
ოფიციალური ენა ქართული ენა
მოსახლეობა 967[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები (99,0 %)
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ფხვენისი — საქართველო
ფხვენისი
ფხვენისი — შიდა ქართლი
ფხვენისი
ფხვენისი — გორის მუნიციპალიტეტი
ფხვენისი

ფხვენისისოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (შინდისის თემი), მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 780 მეტრი, გორიდან 22 კილომეტრი.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1860 წელს სოფელში მოხდა უკმაყოფილო გლეხების გამოსვლა. გლეხები შეგროვდნენ სოფლის ცენტრში, წმინდა გიორგის ეკლესიის ეზოში და მამამულეებს, ავალიშვილებს, ამილახვრებს, ერისთავებსა და მაჩაბლებს უარი განუცხადეს გადასახადის გადახდაზე. გლეხებმა დაიწყეს მემამულეთა კარმიდამოების დარბევა, საფრთხე შეუქმნეს ამილახვრის სიცოცხლეს, მოითხოვდნენ ბატონყმობისაგან გათავისუფლებას. მთავრობამ დააწესა ახალი გადასახადები, სოფელში ჩააყენა ეგზეკუცია და დააპატიმრა გამოსვლის მოთავეები.

1905 წლის 23 ივნისს სოფლის თავში მებატონე ამილახვრის თავგასულობით შეწუხებულმა გლეხებმა მისივე სახლის ახლოს, გზაზე მოკლეს იგი. პოლიციამ მკვლელი ვერ აღმოაჩინა.

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 967 ადამიანი.

სოფელში ძირითადად ცხოვრობენ ნადირაძეები.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[2] 1259 613 646
2014[1] Decrease2.svg 967 477 490

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი, 2016.
  2. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II