ღანირი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
ღანირი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე იმერეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი სამტრედიის მუნიციპალიტეტი
თემი ღანირი
კოორდინატები 42°14′50″ ჩ. გ. 42°21′30″ ა. გ. / 42.24722° ჩ. გ. 42.35833° ა. გ. / 42.24722; 42.35833
ცენტრის სიმაღლე 95
მოსახლეობა 1130[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 98,9 %
რელიგიური შემადგენლობა მართლმადიდებლები
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ღანირი — საქართველო
ღანირი
ღანირი — იმერეთის მხარე
ღანირი

ღანირისოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი: ჭაგანი). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს, ხონი–სამტრედიის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 55 მეტრი, სამტრედიიდან 10 კილომეტრი. სოფელში მოქმედებს ღვთისმშობლის სახელობის ტაძარი.

1926 წლისთვის ღანირ-ჭაგანის თემი შედგებოდა სამი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 3949 ადამიანს, ხოლო ფართობი 35,2 კმ²-ს.[2]

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1130 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[3] 1350 621 729
2014[1] Decrease2.svg 1130 543 587

განათლება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფელში არის საჯარო სკოლა. სკოლაში სწავლობს 175 მოსწავლე. ღანირში პირველი სკოლა 1905 წელს გაიხნსა. სკოლა ორკლასიანი იყო, სწავლება - ფასიანი, გადასახადიდან მხოლოდ ღარიბი მოსწავლეები თავისუფლდებოდნენ. 1935 წლის სექტემბერს ღანირში დაარსდა პირველი საშუალო სკოლა. სკოლა დაამთავრა მეორე მსოფლიო ომის გმირმა, აკაკი ტერელაძემ, რომლის სახელიც სკოლას მიენიჭა. სკოლას 1989 წლამდე ჰქონდა ურთიერთობა უკრაინის ქალაქ რჟიშჩევის ოლეგ კოშევოის სახელობის სკოლასთან.

ცნობილი ადამიანები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ბენედიქტე ბალავაძე

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. ქუთაისის მაზრის ადმინისტრაციული რუკა საქართველოს ეროვნული არქივი
  3. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II