ბაში (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ბაში (მრავალმნიშვნელოვანი).
სოფელი
ბაში
ქართ. ბაში
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე იმერეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი სამტრედიის მუნიციპალიტეტი
თემი ბაში
კოორდინატები 42°08′28″ ჩ. გ. 42°29′29″ ა. გ. / 42.14111° ჩ. გ. 42.49139° ა. გ. / 42.14111; 42.49139
ცენტრის სიმაღლე 40
ოფიციალური ენა ქართული ენა
მოსახლეობა 1250[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 99,6 %, რუსები 0,3 %[1]
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ბაში (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი) — საქართველო
ბაში (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)
ბაში (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი) — იმერეთის მხარე
ბაში (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)

ბაშისოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე რიონის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 40 მეტრი, სამტრედიიდან 21 კილომეტრი, იანეთიდან 12 კმ.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

XX საუკუნეში ბაშის თემი მოიცავდა უბნებს: შუა ბაშს (თემის ცენტრი), ზედა ბაშს, ქვედა ბაშს, მეორე ეწერბაშს, პირველ ეწერბაშს. ამჟამად ხუთი დასახლებული პუნქტი გაერთიანდა ერთ სახელწოდებაში და ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით მოიხსენიება, როგორც სოფელი ბაში.[2]

1926 წლისთვის ბაშის თემის სამი სოფლის მოსახლეობა შეადგენდა 2924 ადამიანს. სოფელში აშენებული იყო სამხედრო აეროდრომი. 1985 წელს ბაშში დაარსდა საბრძოლო დიდების მუზეუმი.[3]

სოფელი მდიდარია ისტორიული ადგილებით. გამორჩეული ადგილებია: ბაშის ტირიფობის სახელობის ეკლესია, ბაშის ამაღლების სახელობის ეკლესია ეწერბაშში, შუა ბაშის უქთამურის ეკლესია, ქვედა ბაშის წიფნარის ეკლესია, ქაშვეთის ამაღლების ეკლესია ეწერბაშში.

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფელ ბაშში გავრცელებული გვარებია: ბაშელეიშვილი, აბულაძე, ახვლედიანი, გერაძე, გეგუჩაძე, გველესიანი, გოდუაძე, გოცირიძე, გურგენიძე, დვალიშვილი, აშაკიძე, თადუმაძე, თათეიშვილი, თედორაძე, თვალავაძე, იაშვილი, კაკაბაძე, კალანდაძე, კაშია, კაშმაძე.[4]

2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 264 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2014[1] 1250 - -

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. დვალაშვილი & გოგიშვილი, 2019, გვ. 98
  3. დვალაშვილი & გოგიშვილი, 2019, გვ. 99
  4. დვალაშვილი & გოგიშვილი, 2019, გვ. 101