ვაზისუბანი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ვაზისუბანი.
სოფელი
ვაზისუბანი
Vazisubani church (Samtredia).jpg
ვაზისუბნის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე იმერეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი სამტრედიის მუნიციპალიტეტი
თემი ტოლები
კოორდინატები 42°05′35″ ჩ. გ. 42°14′41″ ა. გ. / 42.09306° ჩ. გ. 42.24472° ა. გ. / 42.09306; 42.24472
ადრეული სახელები ქორეისუბანი
ცენტრის სიმაღლე 15
მოსახლეობა 476[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 99,8 %
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ვაზისუბანი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი) — საქართველო
ვაზისუბანი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)
ვაზისუბანი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი) — იმერეთის მხარე
ვაზისუბანი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)

ვაზისუბანი (ყოფ. ქორეისუბანი) — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ტოლების თემში. მდებარეობს გურიის დაბლობზე, მდინარე ხევისწყლის ნაპირას. ზღვის დონიდან 15 მეტრი, სამტრედიიდან 14 კილომეტრი. ვაზისუბანში არის XII საუკუნის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სიმონ ყაუხჩიშვილის ვარაუდით, ქორეისუბანი მდინარე რიონის ჩრდილოეთით უნდა ყოფილიყო და მდინარის მიერ კალაპოტის შეცვლის შემდეგ აღმოჩნდა მის სამხრეთით. ამით ხსნიდა ის სოფელში მეგრული მოსახლეობის არსებობას.[2] ფეოდალურ ხანაში ეკუთვნოდა ჭილაძეების სათავადოს. XVI საუკუნეში ჯავახ ჭილაძემ სოფელი შესწირა ბიჭვინთის მონასტერს.[3]ჭილაძეთა სათავადოს გაყოფის შემდეგ შედიოდა საჯავახოს მხარეში.[4]

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 476 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[5] 620 289 331
2014[1] Decrease2.svg 476 235 241

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 135.
  • დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 105-108

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. ყაუხჩიშვილი ს., ბიზანტიელი მწერლების ცნობები საქართველოს შესახებ, ტ. III, ტფილისი: ტფილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1936. — გვ. 313.
  3. თაყაიშვილი ე., „არხეოლოგიური მოგზაურობიდან სამეგრელოში“ // ძველი საქართველო, ტ. III, ტფილისი: ელექტრო მბეჭდავი სტამბა სპირიდონ ლოსაბერიძის, 1914. — გვ. 17.
  4. ე. გვენეტაძე, გ. გაგუა „საჯავახოს მხარე“ „პარალელი“ N5, გვ. 217 — თბილისი, 2013 წ. ISSN 0235-8417
  5. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II