მარტვილის მუნიციპალიტეტი
| მარტვილის მუნიციპალიტეტი | |
| ადმინისტრაციული ცენტრი | |
|---|---|
| რეგიონი | |
| დეპუტატი პარლამენტში |
ნაული ჯანაშია |
| სიმჭიდროვე |
50.7 [1] კაცი/კმ² |
| ფართობი |
880.6 კმ² |
| მოსახლეობის რაოდენობა |
47333 კაცი (2006 წელი) |
| ეროვნება |
ქართველები 99.5% |
მარტვილის მუნიციპალიტეტი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რაიონი სამეგრელოს და ზემო სვანეთის მხარეში. რაიონის ტერიტორია 1917-მდე შედიოდა ქუთაისის გუბერნიის სენაკის მაზრაში მარტვილის მუნიციპალიტეტის სახელით, 1921-დან სენაკის მაზრაში. 1930-დან დამოუკიდებელი რაიონია. 1936-90 წლებში გეგეჭკორის რაიონი ერქვა. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ლენტეხის, აღმოსავლეთით ხონისა და ცაგერის, სამხრეთით — სენაკის და აბაშის, დასავლეთით ჩხოროწყუს რაიონები.
სექციების სია |
[რედაქტირება] ბუნება
მდებარეობს დასავლეთ საქართველოში, ოდიშის დაბლობზე (სამხრეთი ნაწილი) და ეგრისის ქედის მთისწინეთში (ცენტრალური ნაწილი) და მის სამხრეთ კალთებზე (ჩრდილოეთი ნაწილი). ტერიტორია — 881 კვ.კმ., მათ შორის სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებს უკავია 300 კვ.კმ. რაიონის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარეები ტეხური და აბაშისწყალი, რომლებიც სათავეს იღებენ ეგრისის ქედზე. მთავარი წიაღისეული სიმდიდრეა სამშენებლო კირქვა, აგრეთვე მინერალური წყლები — ლებარდე, ჩეგოლა და სხვა.
[რედაქტირება] მოსახლეობა
მოსახლეობის რიცხოვნობა — 56 ათასი კაცი (2004წ.); სიმჭიდროვე — 49 კაცი კვ.კმ-ზე. რაიონში 77 დასახლებული პუნქტია: 1 ქალაქი და 76 სოფელი
მოსახლეობის ეროვნული შემადგენელობა: 1) ქართველი - 99,5 % 2) რუსი - 0,3 % 3) აფხაზები - 0,1% 4) სხვა დანარჩენი - 0,1 %
[რედაქტირება] მმართველობა
რაიონი მთლიანად ადგილობრივი თვითმმართველობის ერთეულს, მუნიციპალიტეტს წარმოადგენს. მისი წარმომადგენლობითი ორგანოა საკრებულო, აღმასრულებელი ორგანო — გამგეობა. მმართველობის ადმინისტრაციული ერთეულებია:
- რაიონის გამგებლის წარმომადგენელი ქალაქში — 1: მარტვილი;
- რაიონის გამგებლის წარმომადგენელი — : აბედათის, ბანძის, გაჭედილის, გურძემის , დიდი ჭყონის, დოშაყის, ვედიდკარის, თამაკონის, ინჩხურის, კიწიის, კურზუს, ლეხაინდრავოს, ნაგვაზავოს, ნახუნაოს, ნაჯახაოს, სალხინოს, სერგიეთის, ტალერის, ხუნწის;
- რაიონის გამგებლის წარმომადგენელი — 1: ონოღია.
[რედაქტირება] ეკონომიკა
ძირითადი დარგებია მეჩაიეობა, მარცვლეულის მეურნეობა, მეცხოველეობა და მეაბრეშუმეობა. მნიშვნელოვანია აგრეთვე მეხილეობა და მევენახეობა. მრეწველობა ძირითადად ემყარება ადგილობრივ სასოფლო-სამეურნეო ნედლეულსა და ჰიდროენერგორესურსებს. არის ჩაის და ღვინის ქარხნები. რაიონის ტერიტორიაზე გადის ადგილობრივი მნიშვნელობის გზები.
[რედაქტირება] კულტურა
რაიონში 62 სახელმწიფო და 1 კერძო ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლაა („სხივი“), 2 საშუალო პროფესიული სასწავლებელი, 21 ბიბლიოთეკა, 1 თეატრი და 1 მუზეუმი.
[რედაქტირება] ღირსშესანიშნაობანი
- მარტვილის (ჭყონდიდის) სამონასტრო ანსამბლი,
- წაჩხურის მთავარანგელოზის ეკლესია,
- თამაკონის ციხე,
- აბედათის ციხე-დარბაზი,
- ნოღის ციხე
- მარტვილის მონასტერი-ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ტაძარი VII ს, ჩიქოვანების ეკლესია XIIს.
- ნახარებაოს წმ. გიორგის სახელობის ეკლესია XIIს. წმ. ანტონ ჭყონდიდელის საფლავი.
- ოფუცხოლე - დადიანების საბანაო ადგილი.
- სოფელი გაჭედილი - მოთენას მღვიმე - ისტორიული მღვიმე, ტბა, საბანაო ადგილები.
- სოფელი ბალდა - ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესია XIIIს. ბილიკი მთაში.
- ჩანჩქერი „ჟუჟღი“ - ჩანჩქერი ხავსიან კლდეზე. მდინარე აბაშის ხეობა, ბზის ტყე.
- „ონიორე“ - ჩანჩქერი მდინარე აბაშაზე, მდინარე აბაშის სათავე, კარვების გასაშლელი ადგილი.
- „ტობის“ მღვიმე (სოფ. ბალდა) – 234 მ სიმაღლის „ტობის“ ჩანჩქერი, ტბები, დარბაზები.
- სოფელი სალხინო - ღვთისმშობლის შობის სახელობის ეკლესია XVIII ს. დადიანების სასახლე, ისტორიული მარანი.
- მდ. წაჩხურუს ხეობა, „ხიზნების მღვიმე“ (ისტორიული მღვიმე-ნამოსახლარი).
- წაჩხურუს მთავარანგელოზის სახელობის ეკლესია XVIII ს. გადმოსახედი ადგილები, მდ. წაჩხურუს ხეობა
- სეფიეთის მთავარანგელოზის სახელობის ეკლესია
[რედაქტირება] სქოლიო
[რედაქტირება] რესურსები ინტერნეტში
მარტვილის მუნიციპალიტეტის თვითმმართველობა
|
|||||||
|
||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
სტატიის