ჯოზეფ ერლანგერი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ჯოზეფ ერლანგერი
Joseph Erlanger nobel.jpg
დაბ. თარიღი 5 იანვარი 1874(1874-01-05)[1] [2]
დაბ. ადგილი სან-ფრანცისკო[3]
გარდ. თარიღი 5 დეკემბერი 1965(1965-12-05)[3] [1] [2] (91 წლის)
გარდ. ადგილი სენტ-ლუისი, მისური, აშშ[3]
მოქალაქეობა აშშ
მუშაობის ადგილი ჯონს ჰოპკინსის უნივერსიტეტი და სენტ-ლუისის ვაშინგტონის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი ჯონს ჰოპკინზის სამედიცინო სკოლა, კალიფორნიის უნივერსიტეტი და მადისონის ვისკონსინის უნივერსიტეტი
ჯილდოები ნობელის პრემია ფიზიოლოგიისა ან მედიცინის დარგში[4] [5]

ჯოზეფ ერლანგერი (ინგლ. Joseph Erlanger; დ. 1 იანვარი [ძვ. სტ. 17 იანვარი], 1874, სან-ფრანცისკო — გ. 5 დეკემბერი, 1965, სანტ-ლუისი) — ამერიკელი ფიზიოლოგი. 1895 წელს დაამთავრა კალიფორნიის უნივერსიტეტი. მუშაობდა პროფესორად ჯონ ჰოპკინზის, მედისონის, ვაშინგტონის, სანტ-ლუისის და სხვა უნივერსიტეტების ფიზიოლოგიურ კათედრაზე. 1910 წელს განაგებდა ფიზიოლოგიურ კათედრას ვაშინგტონის უნივერსიტეტში. შეისწავლა და დაადგინა ნერვულ ბოჭკოების მკაფიოდ განსხვავებული ინდივიდუალური თავისებურებანი და გამოყო მათი 3 ტიპი (A, B, C), რომლებიც განსხვავდებიან ერთიმეორისაგან გაღიზიანების ზღურბლით, აგზნების გატარების სიჩქარით და რაქტერული ფაზების ხანგრლივობით. ამ აღმოჩენისათვის ჯოზეფ ერლანგერს ჰერბერტ გესერთან ერთად 1944 წელს ნობელის პრემია მიენიჭა.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]