ზაქარო
| სოფელი | |
|---|---|
|
ზაქარო | |
| ქვეყანა |
 საქართველო |
| მხარე | მცხეთა-მთიანეთის მხარე |
| მუნიციპალიტეტი | მცხეთის მუნიციპალიტეტი |
| თემი | გალავანი |
| კოორდინატები | 41°54′41″ ჩ. გ. 44°49′30″ ა. გ. / 41.91139° ჩ. გ. 44.82500° ა. გ. |
| ცენტრის სიმაღლე | 760 მ |
| მოსახლეობა | 558[1] კაცი (2014) |
| ეროვნული შემადგენლობა | ქართველები 99,1 % |
| სასაათო სარტყელი | UTC+4 |
| სატელეფონო კოდი | +995 |
.svg)    | |
ზაქარო — სოფელი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, გალავნის ადმინისტრაციულ ერთეულში.[1]
ზაქარო მდებარეობს მდინარე თეზმის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 770 მ-ზე, მცხეთიდან 19 კმ დაშორებით.
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]გვიანდელ შუა საუკუნეებში ზაქარო კახეთის სამეფოს მემარცხენე ანუ „რუსთველის” სადროშოს შემადგენლობაში შედიოდა. სოფელი ზაქარას სახელით იხსენიება კახეთის მეფის დავით II-ის (იმამყული-ხანის) 1722 წლის „ღმრთაების გუჯარში”, რომლის თანახმადაც მეფემ ზაქარო მძორეთთან, ბიწმენდთან და საგურამოსთან ერთად მარტყოფის სამწყსოს უბოძა. ვახუშტი ბატონიშვილი ზაქარას კახეთის სოფლებს შორის, გარდან-საგურამოს მხარეში მოიხსენიებს. XIX საუკუნიდან დამკვიდრდა სახელწოდება „ზაქარო“.
სოფლის აღმოსავლეთით, სოფელ გალავნისკენ მიმავალ საავტომობილო გზის პირას, დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების კვირაცხოვლის ერთნავიანი ეკლესია; სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით — VIII–IX საუკუნეების ერთნავიანი ეკლესია — შინდიანის ხატი, რომელშიც შემორჩენილია გვიანდელი შუა საუკუნეების მოხატულობის ნაშთი. სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 2–3 კმ-ზე, ყანებში კიდევ ერთი ერთნავიანი დაზიანებული ეკლესიაა — ცაცხვიანის ხატი.
დემოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 558 ადამიანი.[1]
| აღწერის წელი | მოსახლეობა |
|---|---|
| 2002 | 697[2] |
| 2014 | 558  |
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 324.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 3 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 6 სექტემბერი 2016.
- ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-19. ციტირების თარიღი: 2012-07-05.
| ||||||||||
