ქვემო გომი
| სოფელი | |
|---|---|
|
ქვემო გომი | |
| ქვეყანა |
 საქართველო |
| მხარე | შიდა ქართლის მხარე |
| მუნიციპალიტეტი | კასპის მუნიციპალიტეტი |
| თემი | გომი |
| კოორდინატები | 41°55′13″ ჩ. გ. 44°22′57″ ა. გ. / 41.92028° ჩ. გ. 44.38250° ა. გ. |
| ცენტრის სიმაღლე | 550 მ |
| მოსახლეობა | 884[1] კაცი (2014) |
| ეროვნული შემადგენლობა | ქართველები 99,5 % |
| სასაათო სარტყელი | UTC+4 |
| სატელეფონო კოდი | +995 |
.svg)    | |
ქვემო გომი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში. ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლებიი: ქვემო გომი, ბორტა, ნიაბი).[1]
მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 550 მეტრზე. კასპიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით.
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]პირველად იხსენიება XIV საუკუნეში. 1398 წელს მეფე ალექსანდრემ შეწირულობა განუახლა სვეტიცხოველს. 1559 წელს მეფე სიმონმა გომის შეწირულობისა და თარხნობის წიგნი განუახლა სვეტიცხოველს. 1561 წელს მან გომი სამოურავოდ გადასცა პაპუნა მაღალაძეს. 1619 წელს კათოლიკოსმა ქრისტეფორემ გომი გიორგი მიწობლიძეს უბოძა სამოურავოდ, ხოლო 1624 წელს — მაღალაძეებს. 1691 წელს ნიკოლოზ კათოლიკოსმა გომში დადგა მარანი და საწნახელი. 1692 წელს ერეკლე I-მა გომი სამოურავოდ რევაზ მაღალაძეს გადასცა. XVII საუკუნეში გომს ეწერა 31 სახასო მოლაშქრე. ვახუშტი ბატონიშვილი (XVIII ს.) გომს მოიხსენიებს თეძმის ხეობის სოფელთა სიაში.
გომში არის გვიანდელი ფეოდალური ხანის ციხე, მარიდაანთ კოშკი და ნათლისმცემლის ეკლესია.[2]
დემოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 884 ადამიანი.
| აღწერის წელი | მოსახლეობა | კაცი | ქალი |
|---|---|---|---|
| 2002[3] | 1012 | 483 | 529 |
| 2014[1] |  884 | 445 | 439 |
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 214.
- გვასალია ჯ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012. — გვ. 92-93.
- საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 3 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
- ↑ საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990, გვ.147-148
- ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
