ბარნაბიანთკარი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
ბარნაბიანთკარი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე შიდა ქართლის მხარე
მუნიციპალიტეტი კასპის მუნიციპალიტეტი
თემი მეტეხი
კოორდინატები 41°55′32″ ჩ. გ. 44°18′56″ ა. გ. / 41.92556° ჩ. გ. 44.31556° ა. გ. / 41.92556; 44.31556
ცენტრის სიმაღლე 550
მოსახლეობა 264[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 99,2 %
რელიგიური შემადგენლობა ქრისტიანები
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ბარნაბიანთკარი — საქართველო
ბარნაბიანთკარი
ბარნაბიანთკარი — შიდა ქართლი
ბარნაბიანთკარი

ბარნაბიანთკარისოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, მეტეხის თემში.[1]

სოფელში შემორჩენილია ორი, მთავარანგელოზისა და წმინდა გიორგის ეკლესიები.[2]

გეოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მდებარეობს მტკვრის შუა ხეობის ვაკეზე, მდინარე თეძმის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 550 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით.[3]

მოსახლეობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პატარა სოფელია. ცხოვრობენ ბარნაბიშვილები. ისინი აქ რკონიდან არიან გადმოსახლებულები, სადაც დღესაც არის მათი ნამოსახლარი და ბარნაბიანთ წმინდა გიორგის ეკლესია. უწინ აქ ცხოვრობდნენ ამბროლაძეებიც, რომლებიც შემდეგ ამოწყვეტილან (გადმოცემით, რძეში გველი ჩავარდა და ამით მოწამლულან). შემდეგ, ერთ-ერთ ბარნაბაშვილს მეფისათვის რაღაც სამსახური გაუწევია და სანაცვლოდ ამ ნამოსახლარზე დასახლება უთხოვია, მეფეს კი უბოძებია ეს სოფელი. სავარაუდოდ, ეს გვარი რკონიდან აქ ლეკიანობის შიშით გადმოვიდა.[4]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 264 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[5] 330 146 184
2014[1] Decrease2.svg 264 128 136

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ., გვ. 143.
  3. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, გვ. 212, თბ. 1977 წელი.
  4. მაკალათია ს., თეძმის ხეობა, გვ. 10, თბ.: საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა, 1959.
  5. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II