იუსტინიანე II (ბიზანტია)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
იუსტინიანეს პირველ და მეორე ზეობის ხანის.

იუსტინიანე II ფლავიუსი მეტსახელად „რინოტმეტოსი“ (ქართ.: უცხვირო, ცხვირმოჭრილი) (* 669; † 4 ნოემბერი 711) – ბიზანტიის იმპერატორი 685-695 და 705-711 წლებში, ჰერაკლიდების დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იუსტინიანეს პირველი ზეობა იმედისმომცემად დაიწყო. მან რამდენიმე მისი დროისთვის პროგრესული რეფორმა გაატარა. მათ შორის აღსანიშნავია მიწის რეფორმა, რომელმაც ანატოლიაში ძალიან კარგი შედეგი გამოიღო. იუსტინიანმა ანატოლიაში სლავური ტომები ჩაასახლა, რითაც ერთი მხრივ მოსახლეობის და მიწათმოქმედთა რიცხვმა იმატა და მეორე მხრივ იმპერატორმა შექმნა სამხედრო ბაზისი, რომელზეც შეეძლო დაყრდნობა.

მიუხედავ ამ რეფორმებისა იუსტინიან II სუსტი პოლიტიკოსი აღმოჩნდა. ჰელადის სტრატეგმა ლეონსმა 695 წელს იგი ტახტიდან ჩამოაგდო, ცხვირი მოაჭრა და ყირიმზე, კოლონია ხერსონში გადაასახლა. ხერსონელებს არ უყვარდათ ის და დევნიდნენ მას. ყირიმიდან იგი გემით გაიქცა და თავშესაფარი სთხოვა ბულგართა ხანს ტერველს ქალაქ პლისკაში. აქედან იგი ბულგარელთა ჯარებით დაბრუნდა კონსტანტინოპოლში და 705 წელს კვლავ იმპერატორი გახდა. მას შემდეგ, რაც მოახერხა ტახტის დაბრუნება, იუსტინიანე სასტიკად გაუსწორდა ხერსონელებს.

მეორედ ზეობის პერიოდში იუსტინიანმა ბიზანტიაში ტერორი დაამყარა. მის მიერ მოკლულ უამრავ დიდებულს შორის კონსტანტინოპოლის პატრიარქი კალენიკე I-იც იყო. 711 წელს იუსტინიან II ხელმეორედ ჩამოაგდეს ტახტიდან და იმავე წლის 4 ნოემბერს მოკლეს.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ვიკისაწყობის ლოგო ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე: იუსტინიანე II (ბიზანტია)

წინამორბედი:
კონსტანტინე IV
ბიზანტიის იმპერატორი
685 - 695
შემდეგი:
ლეონტიოსი
წინამორბედი:
ტიბერიუს III
ბიზანტიის იმპერატორი
705-711
შემდეგი:
ფილიპიკოსი