დარჩელი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
დარჩელი
Darcheli(zugdidis municipaliteti).jpg
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე სამეგრელოს და ზემო სვანეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი
თემი დარჩელი
კოორდინატები 42°26′03″ ჩ. გ. 41°41′12″ ა. გ. / 42.43417° ჩ. გ. 41.68667° ა. გ. / 42.43417; 41.68667
პირველი ხსენება XVII საუკუნე
ცენტრის სიმაღლე 10
მოსახლეობა 2781[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 99,6 %
რელიგიური შემადგენლობა მართლმადიდებლები
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
დარჩელი — საქართველო
დარჩელი

დარჩელი სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: დარჩელი, კიროვი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჯუმის (ენგურის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 10 მეტრი, ზუგდიდიდან 20 კმ.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

დარჩელი ისტორიულ წყაროებში პირველად იხსენიება XVII საუკუნეში, ამ დროს აქ აფხაზეთის კათალიკოსის ერთ–ერთი სასახლე იდგა. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა დარჩელის მებოსტნეობა-მერძევეობის საბჭოთა მეურნეობა.[2] სოფელში ყოფილა პატარა ხის ეკლესია, რომელიც საბჭოთა პერიოდში დაუშლიათ და დარჩელში მშენებარე არასრული სკოლისათვის გადაუციათ. 2008 წელს ააგეს ახალი, წმ. გიორგის სახელობის ეკლესია.

დარჩელი ძლიერ დაზარალდა საქართველოს სამოქალაქო ომის დროს. 1993 წლის 16 ნოემბერს სოფლის მახლობლად მოხდა შეტაკება გასამხედროებული ორგანიზაცია „მხედრიონის“ წევრებსა და დამხობილი პრეზიდენტის ზვიად გამსახურდიას მომხრეებს შორის, რის შემდეგაც „მხედრიონის“ მებრძოლებმა სოფელი დაიკავეს, გაძარცვეს და 27 საცხოვრებელი სახლი გადაწვეს.[3]

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2781 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[4] 4932 2320 2612
2014[1] Decrease2.svg 2781 1332 1449

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ბერაძე თ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, გვ. 328, თბ., 2012 წელი.
  • ჭითანავა დ., ეკლესიები და თავდაცვითი ნაგებობები სამეგრელოში : (უძველესი დროიდან დღემდე), გვ. 161-162 — თბ., 2010.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, გვ. 388, თბ. 1978 წელი.
  3. მხედრიონის მიერ გადამწვარი სახლების პატრონები კომპენსაციას დღემდე ელოდებიან. humanrights.ge. 10 ოქტომბერი, 2007.
  4. მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.